Bank cofnął skargę kasacyjną po ugodzie zawartej w innej sprawie o kredyt

Pozwana Bank spółka akcyjna w W. wniosła skargę kasacyjną od wyroku

Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 7 czerwca 2024 r., VI ACa 2021/22, wydanego

w sprawie z powództwa M.C. o zapłatę i ustalenie. Na etapie postępowania

kasacyjnego powódka w piśmie przygotowawczym zawierającym odpowiedź na

skargę kasacyjną pozwanej, opatrzonym datą 5 maja 2025 r. i złożonym za zgodą

Przewodniczącego, przedstawiła swoje stanowisko. W piśmie tym powódka wniosła

o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz o zasądzenie od

I CSK 666/25

2

pozwanej na jej rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego w

postępowaniu kasacyjnym – według norm przepisanych.

W piśmie procesowym opatrzonym datą 24 lutego 2026 r. pełnomocnik

pozwanej cofnął w całości skargę kasacyjną oraz wniósł o wzajemne zniesienie

kosztów postępowania kasacyjnego i o zwrot opłaty od skargi kasacyjnej. Jak

wynika z treści pisma, cofnięcie skargi kasacyjnej nastąpiło w wykonaniu ugody

sądowej zawartej przez strony w innej sprawie, toczącej się przed Sądem

Okręgowym Warszawa-Praga w Warszawie pod sygn. akt II C 3213/23, dotyczącej

tego samego stosunku prawnego. Pozwana wskazała, że zgodnie z

postanowieniami tej ugody sporny kredyt został rozliczony w całości, porozumienie

to wyczerpuje wszelkie wzajemne roszczenia stron w zakresie objętym również

niniejszym sporem, a strony nie będą w przyszłości występować względem siebie z

roszczeniami wywodzonymi z postanowień umowy kredytu. W ugodzie ustalono

także, że koszty wywołane skargą kasacyjną zostaną wzajemnie zniesione. Odpis

pisma został doręczony pełnomocnikowi powódki zgodnie z art. 132 § 1 k.p.c.

Powódka nie zakwestionowała twierdzeń pozwanej co do zawarcia ugody

sądowej ani co do jej treści w zakresie dotyczącym kosztów postępowania

kasacyjnego.

Wobec cofnięcia skargi kasacyjnej przez pozwaną, Sąd Najwyższy

obowiązany był umorzyć postępowanie kasacyjne na podstawie art. 391 § 2 w zw.

z art. 39821 k.p.c. Cofnięcie skargi kasacyjnej jest bowiem czynnością procesową,

która – zgodnie z jednolitym orzecznictwem Sądu Najwyższego – wiąże sąd i nie

podlega jego następczej kontroli, a tym samym skutkuje koniecznością umorzenia

postępowania kasacyjnego (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 3

września 1998 r., I CKN 820/97, z 14 czerwca 2017 r., I CSK 520/16 oraz z 9

października 2013 r., V CSK 444/12).

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie

art. 104 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 oraz art. 39821 k.p.c. Cofnięcie skargi

kasacyjnej nastąpiło w wykonaniu ugody sądowej zawartej przez strony w innej

sprawie, która – zgodnie z oświadczeniem pozwanej – obejmowała również

ustalenie o wzajemnym zniesieniu kosztów postępowania kasacyjnego. Powódka

I CSK 666/25

3

nie sprzeciwiła się temu oświadczeniu. W tych okolicznościach brak jest podstaw

do uwzględnienia wniosku powódki z pisma przygotowawczego z 5 maja 2025 r. o

zasądzenie kosztów według norm przepisanych. Zgodnie z art. 104 k.p.c., koszty

procesu, w którym strony zawarły ugodę, znosi się wzajemnie, jeżeli strony nie

postanowiły inaczej, a przepis ten – poprzez art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. –

znajduje odpowiednie zastosowanie także w postępowaniu kasacyjnym, w

szczególności gdy cofnięcie środka zaskarżenia następuje w wyniku porozumienia

stron (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 17 grudnia 2015 r., I PK

67/15; także z 11 grudnia 2024 r., II CSKP 568/23 oraz z 28 sierpnia 2025 r., II

CSKP 240/23, z 23 października 2025 r., I CSK 2266/24, z 26 lutego 2026 r., I CSK

3357/25). Wobec powyższego koszty postępowania kasacyjnego należało

wzajemnie znieść.

W zakresie wniosku pozwanego banku o zwrot opłaty od skargi kasacyjnej

Sąd Najwyższy uwzględnił załączony do akt dowód jej uiszczenia, pochodzący z

oddziału finansowego Sądu Apelacyjnego w Warszawie. Wniosek ten przekazano

do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie jako sądowi, który pobrał

opłatę, zgodnie z art. 200 § 14 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz art. 80a

zdanie pierwsze ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach

cywilnych (obecnie tekst jedn.: Dz.U. z 2025 r., poz. 1228).

Dariusz Dończyk

(A.G.)

[SOP]