Skazani A. S. i J. S. nie dostali wstrzymania wyroku przed rozpoznaniem kasacji

Obrońcy skazanych A. S. i J. S. w kasacjach od wyroku Sądu Apelacyjnego

w Poznaniu z dnia 25 marca 2025 r., sygn. akt II AKa 250/24 , wystąpili z

wnioskami o wstrzymanie wykonania wyżej opisanego wyroku do czasu

rozpoznania kasacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wnioski obrońców nie zasługiwały na uwzględnienie.

I KK 381/25

2

Na wstępie wskazać należy, że sam fakt wniesienia kasacji nie stanowi

dostatecznej podstawy do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku. Zgodnie

z regułą wyrażoną w art. 9 § 1 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczyna się

bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się wykonalne, a wyrok – w myśl art. 9 § 2

k.k.w. - staje się wykonalny z chwilą jego uprawomocnienia. Regulacja art. 532 § 1

k.p.k. ma charakter wyjątkowy, a wobec tego nie podlega wykładni rozszerzającej.

Zastosowanie instytucji uregulowanej we wskazanym przepisie winno być

uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami –

mającymi swoje zakotwiczenie w treści podniesionych zarzutów kasacyjnych lub

podstawach kasacyjnych branych pod uwagę z urzędu – prowadzącymi do

wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby

dla osoby skazanej zbyt poważne skutki. Tego rodzaju sytuacja, mimo uznania

przez Sąd Najwyższy, że kasacje powinny zostać rozpoznane na rozprawie, w

niniejszej sprawie nie zachodzi. Eksponowane w kasacjach obrońców okoliczności

dotyczące stanu zdrowia lub sytuacji rodzinnej skazanych, mogą być natomiast

rozważane w postępowaniu w przedmiocie udzielenia przerwy w wykonywaniu kary

pozbawienia wolności.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej

postanowienia.

[J.J.]

[a.ł]