Sędzia SN, który wcześniej odniósł się do okoliczności kasacji, wyłączony od sprawy

Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł do Sądu Najwyższego kasację od

wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 20 czerwca 2006 r., sygn. akt II AKa

108/06, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Koninie z 21 marca

2006 r., sygn. akt II K 23/05. Sprawę zarejestrowano pod sygn. akt I KK 460/25.

Zarządzeniem z 21 listopada 2025 r. do rozpoznania kasacji został

wyznaczony SSN J.G., następnie zarządzeniem z 13 stycznia 2026 r., wyznaczono

do składu orzekającego SSN T.A. oraz M.P.

SSN J.G. i SSN M.P. z inicjatywy obrońcy J.S. zostali wyłączeni od udziału w

sprawie I KK 460/25 na mocy postanowienia Sądu Najwyższego z 23 marca 2026 r.

I KK 460/25

2

Wskazany obrońca kolejnym wnioskiem z 19 maja 2026 r. wniósł

o wyłączenie także SSN T.A. od rozpoznania sprawy I KK 460/25. Uzasadniając

ten wniosek jego autor wskazał, że brał on udział jako przewodniczący i sędzia

sprawozdawca w wydaniu postanowienia z 23 stycznia 2020 r. w sprawie o sygn.

akt V KO 102/19, rozstrzygającego wniosek o wznowienie postępowania objętego

kasacją. Jak wskazał obrońca, w uzasadnieniu postanowienia oddalającego

wniosek o wznowienie postpowania, Sąd wyraził pogląd, co do istoty sprawy, a

więc co do okoliczności, które są przedmiotem analizy w sprawie I KK 460/25.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Na podstawie art. 41 k.p.k., niezależnie od przyczyn określonych w art. 40

k.p.k. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje

okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do

bezstronności sędziego w danej sprawie. Instytucja wyłączenia sędziego

unormowana w art. 41 § 1 k.p.k. umożliwia rozpatrywanie sytuacji wykraczających

poza taksatywnie określone w art. 40 k.p.k. zdarzenia powodujące wyłączenie

sędziego od rozpoznania sprawy z mocy prawa. Przepis ten ma charakter

gwarancyjny, zabezpieczający przebieg rzetelnego procesu. W orzecznictwie Sądu

Najwyższego trafnie zwraca się uwagę, że zobiektywizowaniu oceny bezstronności

sędziego w danej sprawie pomaga odwołanie się do przeciętnego, rozsądnie

myślącego, zewnętrznego obserwatora procesu (tak: wyrok SN z 25 lutego

2009 r. sygn. akt II KK 249/08).

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy, uznać należało,

że mamy do czynienia z sytuacją, w której może powstać wątpliwość co do

bezstronności sędziego SN T.A., z uwagi na wyrażenie przez sędziego poglądu

prawnego, który może rzutować bezpośrednio na wynik sprawy, a zatem powstała

uzasadniona wątpliwość co do jego bezstronności przy rozpoznawaniu sprawy

dotyczącej tych samych okoliczności. W uzasadnieniu postanowienia z 23 stycznia

2019 r. sygn. akt V KO 102/19, oddalając wniosek o wznowienie postępowania,

Sąd Najwyższy odniósł się bowiem do przeprowadzonych w postępowaniu

dowodów, wyrażając swój pogląd co do okoliczności objętych aktualnie kasacją.

Innymi słowy, wobec tego sędziego SN zachodzą tożsame okoliczności, co

I KK 460/25

3

względem SSN M.P. (zob. postanowienie SN z 28 czerwca 2021 r. sygn. akt V KO

50/20).

Z tych powodów postanowiono jak w sentencji.

[WB]

[r.g.]