Sygnatura akt: I KK 493/25
Sąd: Sąd Najwyższy
Wydział: Izba Karna Wydział I
Rodzaj: Postanowienie
Data orzeczenia: 4 lutego 2026 r.
W serwisie od: 4 lutego 2026 r.
Zestawienie z tego dnia
Kategorie: Sąd Najwyższy

Po apelacji kara łączna P. S. skrócona, kasacja obrońcy oddalona

Spór

Obrońca P. S. zaskarżył wyrok łączny Sądu Okręgowego w Poznaniu, zarzucając rażące naruszenie art. 434 § 1 k.p.k. polegające na wydaniu wyroku niekorzystnego dla skazanego.

Ustalenia sądu

Po zmianie wyroku skazany miałby do odbycia kary, które łącznie dają 48 miesięcy pozbawienia wolności, a w pierwotnym układzie 49 miesięcy. Sąd uznał, że sytuacja skazanego została polepszona.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną i obciążył skazanego kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne.

Dlaczego

Wyrok odwoławczy polepszył sytuację skazanego, więc nie doszło do bezprawnego pominięcia zakazu reformationis in peius.

Więcej o sprawie

Sąd Okręgowy połączył w wyroku łącznym także wyrok z 2023 r. i umorzył postępowanie co do jednego z wyroków. Kara łączna wyniosła 2 lata i 4 miesiące, wcześniej 3 lata i 6 miesięcy.

Sytuacja procesowa skazanego została więc, w wyniku rozpoznania apelacji obrońcy, polepszona i tym samym nie doszło do bezprawnego pominięcia zakazu reformationis in peius.
Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy

Sąd: Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział I
Sygnatura: I KK 493/25

Treść orzeczenia

I KK 493/25

POSTANOWIENIE

Dnia 4 lutego 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Michał Laskowski

w sprawie P. S.

skazanego wyrokiem łącznym

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3

k.p.k.),

w dniu 4 lutego 2026 r.,

kasacji obrońcy

od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu

z dnia 11 czerwca 2025 r., sygn. akt XVII Ka 447/25

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Poznań - Grunwald i Jeżyce w Poznaniu

z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. akt VIII K 102/25

postanowił:

1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi za postępowanie

kasacyjne.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu, wyrokiem łącznym z 26

lutego 2025 r., połączył następujące wyroki skazujące P. S. : Sądu Rejonowego –

Stare Miasto w Poznaniu z 26 marca 2024 r. (VIII K 65/24) uprawomocniony 29

lipca 2024 r., Sądu Rejonowego – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z 1 lipca 2024 r.

(VI K 182/24) uprawomocniony 31 sierpnia 2024 r., Sądu Rejonowego w Gorzowie

I KK 493/25

Wielkopolskim z 24 lipca 2024 r. (II K 327/24) uprawomocniony 2 sierpnia 2024 r. i

Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z 24 lipca 2024 r. (III K

552/24) uprawomocniony 21 września 2024 r., którymi wymierzono kolejno kary

pozbawienia wolności: roku, roku i 3 miesięcy, rok i 8 miesięcy (kara łączna) i 4

miesiące i orzekł karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Po

rozpoznaniu apelacji obrońcy Sąd Okręgowy w Poznaniu, wyrokiem z 11 czerwca

2025 r., zmienił wyrok Sądu pierwszoinstacyjnego w ten sposób, że połączył

wyrokiem łącznym wyrok Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w

Poznaniu z 14 listopada 2023 r. (III K 962/23), którym wymierzono P. S. karę 7

miesięcy pozbawienia wolności i umorzył postępowanie co do wyroku Sądu

Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim z 24 lipca 2024 r. (II K 327/24) i orzekł karę

łączną 2 lata i 4 miesiące pozbawienia wolności.

Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca podnosząc w niej

zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia art. 434 §

1 k.p.k. polegający na wydaniu wyroku niekorzystnego dla skazanego.

W odpowiedzi na kasację oskarżyciel publiczny wniósł o oddalenie jej jako

oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja był oczywiście bezzasadna.

Ze stanu faktycznego ustalonego w sprawie wynika bezsprzecznie, że wyrok

Sądu odwoławczego jest korzystny dla P. S. . Po wydaniu reformatoryjnego wyroku

Sądu drugiej instancji skazany musiałby odbyć dwie kolejne kary 2 lat i 4 miesięcy

pozbawienia wolności (XVII Ka 447/25) i rok i 8 miesięcy (II K 327/24) co w sumie

daje 48 miesięcy (4 lata) podczas gdy w pierwszym układzie procesowym po

wydaniu wyroku łącznego P. S. miałby do odbycia dwie kary pozbawienia wolności:

3 lat i 6 miesięcy (VIII K 102/25) oraz 7 miesięcy (III K 962/23) co w sumie

dawałoby 49 miesięcy (cztery lata i jeden miesiąc) pozbawienia wolności. Sytuacja

procesowa skazanego została więc, w wyniku rozpoznania apelacji obrońcy,

polepszona i tym samym nie doszło do bezprawnego pominięcia zakazu

reformationis in peius.

Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej

orzeczenia, uznając kasację za oczywiście bezzasadną w rozumieniu art. 535 § 3

I KK 493/25

k.p.k. O kosztach sądowych za postępowanie kasacyjne orzeczono po myśli art.

636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k.

[J.J.]

[a.ł]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.