Cofnięta skarga na przewlekłość apelacji. SN umorzył postępowanie skargowe

Pismem z 1 października 2025 r. (data nadania przesyłki poleconej) J. S. i

A. S. (dalej: „skarżący”), za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego w Warszawie,

wnieśli do Sądu Najwyższego skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania

sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie I ACa

231/25, toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie. Pismem z 17

października (data prezentaty Sądu Najwyższego) Sąd Apelacyjny w Warszawie

przedstawił ww. skargę Sądowi Najwyższemu. W przedmiotowej skardze skarżący

wnieśli o:

I NSP 463/25

2

1. stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie

przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie sygn. akt I ACa 231/25;

2. wydanie sądowi rozpoznającemu wskazaną sprawę zalecenia

podjęcia w terminie 14 dni czynności polegającej na wezwaniu pozwanego

do wniesienia opłaty sądowej od apelacji;

3. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Pismem z 21 października 2025 r. (data prezentaty Sądu Najwyższego)

ponowionym 4 listopada 2025 r., skarżący cofnęli skargę na przewlekłość

postępowania w związku z podjęciem czynności w postępowaniu objętym skargą.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratura

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,

poz. 1725 ze zm., dalej także: „ustawa o skardze na przewlekłość”), w sprawach

nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd

stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące

w postępowaniu, którego skarga dotyczy.

W związku z cofnięciem przez skarżących skargi na przewlekłość

postępowania w piśmie procesowym z 21 października 2025 r. i 4 listopada,

przy uwzględnieniu jednocześnie faktu, że z okoliczności sprawy nie wynika,

by wskazana czynność procesowa skarżących była sprzeczna z prawem

lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzała do obejścia prawa,

należy uznać, że orzekanie w przedmiocie skargi stało się bezprzedmiotowe

i postępowanie skargowe należy umorzyć.

Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 391 § 2 k.p.c.

w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy

o skardze na przewlekłość, orzekł jak w sentencji.

Nakazanie zwrotu opłaty od skargi na przewlekłość postępowania uiszczonej

na rachunek Sądu Apelacyjnego w Warszawie zarządzono na podstawie art. 79

I NSP 463/25

3

ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach

cywilnych (tekst jedn. Dz.U. 2025, poz. 1228).

[D.Z.]

[a.ł]