Strona chciała wyłączyć sędziego SN za wcześniejsze orzeczenia. Wniosek oddalony

H. S. (dalej: Wnioskodawczyni), pismem z 21 lipca 2025 r. (data prezentaty),

działając

przez

zawodowego

pełnomocnika,

na

podstawie

art. 49 § 1 k.p.c. oraz art. 48 § 1 k.p.c., wniosła o wyłącznie sędziego Sądu

Najwyższego X.Y. (dalej: sędzia objęty wnioskiem) od rozpoznania sprawy toczącej

się przed Sądem Najwyższym pod sygn. I USKP 156/24 przeciwko Z. E.-R. M. S.

W. i A. w W. o wysokość policyjnej renty rodzinnej.

I NWW 101/25

2

Wnioskodawczyni podniosła, że sformułowane przez nią żądanie wyłączenia

sędziego objętego wnioskiem uzasadnione jest „wątpliwościami dotyczącymi

sposobu obsadzenia sądu, a także wpływem trybu powołania sędziego

na indywidualną ocenę sędziego w perspektywie konkretyzowanych zarzutów

w skardze kasacyjnej dotyczących naruszenia prawa międzynarodowego

oraz przepisów Konstytucji RP”. Wnioskodawczyni wskazała, że sędzia objęty

wnioskiem wcześniej orzekał przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym

w W., gdzie zasiadał w składach rozpatrujących negatywnie skargi ubezpieczonych

funkcjonariuszy na decyzje odmowne, tym samym ujawniając swój stosunek do

tego rodzaju spraw. Wnioskodawczyni dodała jednocześnie,

że poza ww. okolicznościami żądanie wyłączenia sędziego objętego wnioskiem

uzasadnione jest przede wszystkim wątpliwościami wyrażonymi w orzecznictwie

Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz sądów powszechnych, a także

sądów administracyjnych odnośnie do sposobu powołania przez Prezydenta RP

osób do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego na wniosek nowej Krajowej Rady

Sądownictwa, ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia

8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych

innych ustaw (Dz.U. 2018 r., poz. 3). Zdaniem Wnioskodawczyni, z racji tego,

że sędzia objęty wnioskiem został powołany na stanowisko sędziego

Sądu Najwyższego po zmianach wprowadzonych na podstawie ww. ustawy,

skutkuje to wadliwością jego powołania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek podlega oddaleniu.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu uprzedniego orzekania

przez sędziego objętego wnioskiem w sprawach przedmiotowo zbliżonych

do sprawy I USKP 156/24, a dotyczących skarg ubezpieczonych funkcjonariuszy

na decyzje odmowne, podkreślenia wymaga, że na gruncie art. 49 § 1 k.p.c.

nakaz zachowania bezstronności przez sędziego powinien urzeczywistniać się

na płaszczyźnie jego relacji ze stronami sporu i przejawiać się w zakazie

dyskryminacji czy faworyzowania którejkolwiek ze stron procesu.

I NWW 101/25

3

Okolicznością przesądzającą o wyłączeniu sędziego nie może być zatem wyłącznie

fakt, że sędzia objęty wnioskiem o wyłączenie orzekał już uprzednio w sprawach

podobnych lub tożsamych rodzajowo ze sprawą objętą wnioskiem

o wyłączenie.

Z kolei zarzuty Wnioskodawczyni dotyczące okoliczności towarzyszących

powołaniu sędziego objętego wnioskiem nie mogły odnieść zamierzonych skutków

procesowych i należało je uznać za bezprzedmiotowe w związku z treścią uchwały

Sądu Najwyższego z 10 października 2024 r., III CZP 44/23, mającej moc zasady

prawnej, zgodnie z którą żądanie sędziego lub wniosek o wyłączenie sędziego

od rozpoznania sprawy oparte wyłącznie na okolicznościach towarzyszących

powołaniu tego sędziego nie wywołuje skutków prawnych; w takiej sytuacji stosuje

się per analogiam art. 531 § 2 i 3 k.p.c.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 49 § 1 k.p.c.,

orzekł jak w sentencji.

[k.b.]

[a.ł]