Sygnatura akt: I NWW 146/25
Sąd: Sąd Najwyższy
Wydział: Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
Rodzaj: Postanowienie
Data orzeczenia: 12 listopada 2025 r.
W serwisie od: 12 listopada 2026 r.
Zestawienie z tego dnia
Kategorie: Sąd Najwyższy

Wniosek o wyłączenie asesora z Staszowa trafi do sądu rejonowego, nie do SN

Spór

Oskarżony S.J. wniósł o wyłączenie asesora sądowego Sądu Rejonowego w Staszowie od orzekania w sprawie o sygn. II K 36/25.

Ustalenia sądu

Sąd Najwyższy wskazał, że wniosek nie należy do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych przy pominięciu art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym, który wynika z wyroku TSUE z 5 czerwca 2022 r. w sprawie C 204/21.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał wniosek Sądowi Rejonowemu w Staszowie.

Dlaczego

Wyrok TSUE wymaga, by wniosek trafił do sądu właściwego według ogólnych reguł, bez stosowania wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej. Dlatego na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. sprawę przekazano według właściwości.

Więcej o sprawie

Wniosek z 17 września 2025 r. dotyczy sprawy II K 36/25, w której S.J. odpowiada za czyn z art. 157 § 2 k.k. Sąd Najwyższy nie uznał się za właściwy do jego rozpoznania.

Wobec powyższego na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. wniosek należało przekazać według właściwości.
Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy

Sąd: Sąd Najwyższy, Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
Sygnatura: I NWW 146/25

Treść orzeczenia

I NWW 146/25

POSTANOWIENIE

Dnia 12 listopada 2025 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Paweł Księżak

w sprawie z wniosku S.J.

oskarżonego o czyn z art. 157 § 2 k.k.,

po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej

i Spraw Publicznych w dniu 12 listopada 2025 r.,

wniosku o wyłączenie asesora sądowego Sądu Rejonowego w Staszowie J. K.

od orzekania w sprawie o sygn. II K 36/25

stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę Sądowi

Rejonowemu w Staszowie.

Uzasadnienie

Pismem oznaczonym datą 17 września 2025 r. S.J. wniósł o wyłączenie asesora

sądowego Sądu Rejonowego w Staszowie X. Y. od orzekania w sprawie o sygn. II K

36/25.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 5 czerwca 2022 r.,

wydanym w sprawie C 204/21, Trybunał uznał, że Rzeczpospolita Polska naruszyła

prawo Unii Europejskiej m.in. poprzez przyjęcie i utrzymanie w mocy art. 26 §§ 2 i 4-6

oraz art. 82 §§ 2-5 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym

I NWW 146/25

(dalej: „u.SN”) w zmienionym brzmieniu, jak również art. 10 ustawy z dnia 20 grudnia

2019 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie

Najwyższym oraz niektórych innych ustaw; przekazując do wyłącznej właściwości Izby

Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego rozpoznawanie

zarzutów i zagadnień prawnych dotyczących braku niezależności sądu lub braku

niezawisłości sędziego. Na tej podstawie, zdaniem Trybunału Sprawiedliwości Unii

Europejskiej Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej zgodnie z

art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 47 karty praw

podstawowych oraz na podstawie art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej

i zasady pierwszeństwa prawa Unii.

W ocenie Sądu Najwyższego wskazane orzeczenie, zgodnie z art. 91 ust. 2, w

związku z art. 91 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz zasadami

efektywności i lojalnej współpracy, winno być wykonane – w zakresie posiadanych

kompetencji – przez wszystkie organy państwa, w tym również przez organy wymiaru

sprawiedliwości. W niniejszej sprawie realizacja przedmiotowego wyroku musi zatem

polegać na przekazaniu sprawy do sądu, który byłby właściwy do rozpoznania wniosku

strony przy pominięciu dyspozycji art. 26 § 2 u.SN. Nie ulega przy tym wątpliwości,

że przy pominięciu treści wskazanego przepisu sprawa, w której został złożony wniosek

o wyłączenie sędziów nie należy do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw

Publicznych, określonej w art. 26 § 1 u.SN.

Wobec powyższego na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. wniosek należało przekazać

według właściwości.

[r.g.]

I NWW 146/25

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.