SN zgodził się na pociągnięcie prokurator do odpowiedzialności za potrącenie małoletniej na pasach

Prokurator Okręgowy w P. wnioskiem z dnia 15 kwietnia 2026 r., sygn. akt […]

zwrócił się o podjęcie uchwały w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie do

odpowiedzialności karnej prokurator Prokuratury Rejonowej w [...] X. Y., gdyż

zgromadzone dowody uzasadniają podejrzenie popełnienia przez nią przestępstwa

z art. 177 § 1 k.k.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Zgodnie z brzmieniem art. 135 § 5 Prawa o prokuraturze, sąd dyscyplinarny

wydaje uchwałę zezwalającą na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności

karnej, jeżeli zachodzi dostatecznie uzasadnione podejrzenie popełnienia przez

niego przestępstwa. Do wydania uchwały zgodnej z zamierzeniem wnioskodawcy

są zatem niezbędne dowody – ocenione obiektywnie – na podstawie których

można podejrzewać, że miało miejsce przestępstwo. Nie jest oczywiście wymagane

przekonanie o winie, ale też nie wystarcza samo przypuszczenie, że było tak, jak

we wniosku. Z powołanego przepisu wynika również, że nie każde uzasadnione

podejrzenie popełnienia przestępstwa daje podstawę do uchylenia immunitetu,

bowiem należy wykazać, że podejrzenie jest dostatecznie uzasadnione (por.

uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2007 r. sygn. akt SNO 21/07).

W niniejszej sprawie zauważyć należy, że załączony do wniosku materiał

dowodowy czyni zadość przywołanym wymaganiom, a przedstawione okoliczności

I ZI 25/26

3

sprawy przemawiają za tym, że prokurator Prokuratury Rejonowej w [...] X. Y.

mogła naruszyć przepisy prawa.

Przede wszystkim materiał dowodowy zgromadzony w toku

dotychczasowego postępowania w postaci: protokołu badania stanu trzeźwości,

protokołu oględzin miejsca zdarzenia drogowego, dokumentacji fotograficznej

zdarzenia drogowego, szkica miejsca, protokołu oględzin pojazdu, zeznań

przesłuchanych w charakterze świadków: ojca małoletniej pokrzywdzonej P.S., Ł.S.,

A.P., Z.K., J.D., N.S., A.B., Z.S., P.S., M.P., pokrzywdzonej H.S., opinii biegłego z

zakresu techniki samochodowej, opinii z zakresu badań chemiczno-

toksykologicznych materiału biologicznego (krwi), opinii biegłego z zakresu badania

i analizy danych, opinii biegłych z dziedziny rekonstrukcji wypadków drogowych i

medycyny sądowej, pozwala na przyjęcie, że istnieje dostatecznie uzasadnione

podejrzenie, że prokurator Prokuratury Rejonowej w [...] X. Y., w dniu 9 września

2025 roku w [...], kierując samochodem marki […] o nr rej. […] nieumyślnie

naruszyła zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym i dopuściła się czynu z art.

177 § 1 k.k.

Na obecnym etapie postępowania materiał dowodowy wskazuje, że

prokurator X. Y., 9 września 2025 roku, kierując pojazdem […] o nr rej. […] w [...],

poruszała się z niedużą prędkością, ulicą […] w kierunku centrum miasta.

Pasażerem pojazdu był jej mąż – X. Y.

W tym czasie przy przejściu dla pieszych na wysokości posesji nr […] w [...],

w niewielkiej odległości od krawędzi jezdni znajdowała się grupa młodzieży, wraz z

pokrzywdzoną H.A. X. Y. dojeżdżając do przejścia dla pieszych zwolniła. W tym

samym momencie, małoletnia H.S. weszła na przejście dla pieszych, gdzie doszło

do jej potrącenia, przez kierującą pojazdem […].

Wskutek powyższego małoletnia doznała złamania przynasad dalszych obu

kości podudzia lewego, złamania wieloodłamowego, spiralnego w połowie trzonu

kości piszczelowej prawej oraz części dalszej trzonu kości strzałkowej prawej, a

ponadto otarcia naskórka łokcia prawego i obu stóp. Obrażenia te naruszyły

czynności narządu ciała i rozstrój zdrowia, inny niż określony w art. 156 § 1 k.k. - w

rozumieniu art. 157 § 1 k.k., tj. na okres powyżej 7 dni.

I ZI 25/26

4

Zebrane dowody w aktualnym stadium postępowania świadczą za tym, że

piesza przechodząc przez jezdnię, znalazła się w polu widzenia kierującej

pojazdem w odległości, która umożliwiała skuteczne zahamowanie. Na obecnym

etapie kluczowa była opinia biegłych z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych.

Biegli wskazali, że kierująca pojazdem […] dojeżdżając do przejścia dla pieszych z

niewielką prędkością miała możliwość skutecznego zareagowania na małoletnią

pieszą znajdującą się przy krawędzi jezdni albo idącą w kierunku przejścia dla

pieszych, zaś sposób jazdy kierującej pojazdem, kiedy dojeżdżała ona do przejścia

dla pieszych, określony jako bardzo wolna jazda lub hamowanie przed przejściem

bez zamiaru zatrzymania się, a potem przyspieszenie, stanowiły naruszenie zasad

bezpieczeństwa w ruchu drogowym, w tym zasad ostrożności, szczególnej

ostrożności oraz zasady ograniczonego zaufania. Naruszenie wymienionych zasad

przez kierującą pojazdem było główną, źródłową przyczyną zaistnienia wypadku,

do którego spowodowania małoletnia piesza nie przyczyniła się, jako że

okoliczności towarzyszące jej wkroczeniu na przejście dla pieszych wskazywały, że

kierująca pojazdem ustąpi jej pierwszeństwa.

Okoliczności te uzasadniają dostatecznie podejrzenie, że prokurator X. Y.

popełniła czyn o znamionach występku z art. 177 § 1 kk, co stwarza podstawę do

wyrażenia zgody na jej pociągnięcie do odpowiedzialności karnej. Nie przesądza to

oczywiście o sposobie zakończenia postępowania przygotowawczego. W wypadku

złożenia przez kierującą samochodem wyjaśnień podważających konkluzje

biegłych co do sposobu poruszania się pokrzywdzonej, co znajduje

odzwierciedlenie w przedłożonej przez pełnomocnika X. Y. opinii nr […] z zakresu

rekonstrukcji wypadku wydanej przez biegłego rzeczoznawcy samochodowego –

Ł.K. zajdzie potrzeba pogłębionego zweryfikowania opinii w tym właśnie aspekcie.

Jest oczywiste, że ta właśnie okoliczność ma w sprawie zasadnicze znaczenie.

Przypomnieć przy tym należy, że rolą sądu dyscyplinarnego wydającego

uchwałę zezwalająca na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej nie jest

ustalenie czy czyn X. Y. - prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...] miał miejsce w

sposób niebudzący wątpliwości, lecz jedynie stwierdzenie czy występuje

dostatecznie uzasadnione podejrzenie jego popełnienia, co zdaniem Sądu

Najwyższego, na obecnym etapie postępowania, ma miejsce. Kwestia

I ZI 25/26

5

odpowiedzialności karnej zostanie dopiero rozstrzygnięta w prawomocnym

orzeczeniu sądu karnego, który władny jest do obalenia domniemania niewinności

określonej osoby w odniesieniu do czynu objętego wnioskiem o zezwolenie na

pociągnięcia do odpowiedzialności karnej.

Końcowo należy dodać, że dokonując oceny objętego wnioskiem

zachowania X. Y. oraz zakres doznanych przez małoletnią obrażeń

(wyczerpujących dyspozycję art. 157 § 1 k.k.), nie sposób uznać, iż stopień

społecznej szkodliwości czynu jest znikomy. Naruszenie zasad ruchu drogowego

skutkowało wypadkiem, przy czym zachowanie szczególnej ostrożności oraz

należytej obserwacji drogi wykluczyłyby jego zaistnienie. Spowodowanie wypadku

miało zatem ścisły związek ze niezastosowaniem się X. Y. - do zasad ruchu

drogowego.

Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

[J.J.]

[r.g.]