Sąd Najwyższy zezwolił na ściganie sędzi za potrącenie pieszej na parkingu sklepu

Zastępca Prokuratora Okręgowego w [...], działając na podstawie art. 13

k.p.k. oraz art. 80 § 1 i 2c ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów

powszechnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 334 t.j. - dalej powoływana jako: „u.s.p.”),

wnioskiem z dnia 20 kwietnia 2026 r. sygn. akt […], zwrócił się o podjęcie uchwały

w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędzi Sądu

Rejonowego w [...] X. Y., wobec dostatecznie uzasadnionego podejrzenia

popełnienia przestępstwa polegającego na mającym miejsce w dniu 12 stycznia

2026 r. w S. przy ul. […] na parkingu sklepu B., nieumyślnym naruszeniu zasad

bezpieczeństwa w ruchu drogowym poprzez zaniechanie właściwej obserwacji

przedpola jazdy i niezachowanie szczególnej ostrożności podczas kierowania

samochodem osobowym marki M. o nr rej. […], w wyniku czego doszło do

potrącenia pieszej G.M., wskutek czego pokrzywdzona doznała obrażeń ciała w

postaci złamania górnej gałęzi prawej kości łonowej, które to obrażenie wywołało u

pokrzywdzonej naruszenie czynności narządu ciała, jakim jest obręcz miednicy na

okres przekraczający dni 7 w rozumieniu art. 157 § 1 k.k., tj. o przestępstwo z art.

177 § 1 k.k.

W odpowiedzi na powyższy wniosek, sędzia X. Y. poinformowała, że jej

sprawstwo w zakresie przedmiotowego zdarzenia pozostaje poza sporem, zaś

I ZI 26/26

3

wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie jej do odpowiedzialności karnej

pozostawiła do uznania sądu.

Na posiedzeniu w dniu 26 sierpnia 2026 r., obecny prokurator wniósł o

wydanie uchwały w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności

karnej sędzi Sądu Rejonowego w [...] X. Y.

W oparciu o przedłożone akta o sygnaturze […], Sąd Najwyższy ustalił

następujący stan faktyczny.

W dniu 12 stycznia 2026 r. około godziny 16:37, X. Y. wsiadła do swojego

samochodu marki M. o nr rej. […] zaparkowanego na parkingu sklepu B.,

położonego w S. przy ul. […]. Po krótkiej chwili X. Y., kierując ww. pojazdem

ruszyła z miejsca postojowego, skręcając w lewo. W tym samym czasie po terenie

parkingu poruszała się piesza G.M., która zmierzała ze sklepu B. w kierunku

chodnika przy ul. […]. Kiedy X. Y., chcąc wyjechać z parkingu, ponownie

zamierzała wykonać manewr skrętu w lewo, przed kierowanym przez nią pojazdem

przeszła G.M. Kierująca pojazdem, wykonując manewr skrętu w lewo, lewym

zewnętrznym lusterkiem pojazdu potrąciła G.M. W wyniku tego zdarzenia G.M.

upadła na kostkę brukową. Lusterko, którym pokrzywdzona została potrącona,

złożyło się. Dwóch postronnych mężczyzn pomogło pokrzywdzonej G.M. wstać, a

kierująca pojazdem wezwała na miejsce odpowiednie służby i na prośbę

pokrzywdzonej powiadomiła o zaistniałej sytuacji jej wnuka A.M.

Na miejsce zdarzenia przybyli pełniący służbę w patrolu zmotoryzowanym,

funkcjonariusze Policji w osobach mł. asp. K.F. oraz post. A.O. Za pomocą

analizatora wydechu Alcoquant 6020 plus nr [...] funkcjonariusze przeprowadzili

badanie stanu trzeźwości X. Y. i G.M. Badanie wykazało, że obydwie kobiety w

chwili zdarzenia były trzeźwe.

Następnie, pokrzywdzona G.M. została przewieziona karetką pogotowia

ratunkowego do Samodzielnego Publicznego Wojewódzkiego Szpitala

Zespolonego w S.. W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, iż

pokrzywdzona G.M. doznała obrażeń ciała w postaci złamania górnej gałęzi prawej

kości łonowej.

I ZI 26/26

4

Z uzyskanej w toku śledztwa opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej z

Zakładu Medycyny Sądowej PUM w S. wynika, że obrażenia doznane przez

pokrzywdzoną G.M. były skutkiem urazu najprawdopodobniej w mechanizmie

biernym narzędziem twardym i tępym, a cechom takiego narzędzia może

odpowiadać kostka znajdująca się na parkingu. Doznane w krytycznym zdarzeniu

obrażenia spowodowały u pokrzywdzonej G.M. naruszenie narządu ciała, jakim jest

obręcz miednicy na okres przekraczający dni 7 w rozumieniu art. 157 § 1 k.k. Nadto

zgodnie z powyższą opinią, brak jest przeciwskazań do przyjęcia, iż powstałych

obrażeń pokrzywdzona G.M. doznała w wyniku zdarzenia będącego przedmiotem

niniejszego postępowania.

Powyższy stan faktyczny Sąd Najwyższy ustalił na podstawie

zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zawartego w aktach sprawy

prowadzonej przez Prokuraturę Okręgową w [...] pod sygn. akt […].

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Zgodnie z art. 80 § 2c u.s.p. uchwałę zezwalającą na pociągnięcie

sędziego do odpowiedzialności karnej wydaje się, jeżeli zachodzi dostatecznie

uzasadnione podejrzenie popełnienia przez niego przestępstwa.

Celem postępowania o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do

odpowiedzialności karnej nie jest przesądzenie o odpowiedzialności karnej

sędziego (kwestii popełnienia czynu, winy i kary), gdyż jest to materia zastrzeżona

do wyłącznej kompetencji sądu w ramach postępowania karnego.

Obowiązkiem Sądu Dyscyplinarnego przed podjęciem uchwały

zezwalającej na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej jest

rozważenie, czy zgromadzone dowody dostatecznie uzasadniają popełnienie przez

sędziego przestępstwa w rozumieniu art. 1 § 1 k.k., a więc m.in. czy zarzucany

czyn wyczerpuje wszystkie znamiona czynu zabronionego pod groźbą kary (por.

uchwała Sądu Najwyższego z 11 marca 2003 r., SNO 9/03). Konieczna jest

również ocena stopnia społecznej szkodliwości czynu, czy jest wyższy od

znikomego. Ma to znaczenie i doniosłe skutki, gdyż stosownie do art. 1 § 2 k.k.

I ZI 26/26

5

czyn zabroniony, którego społeczna szkodliwość jest znikoma, nie stanowi

przestępstwa.

Niezbędnym warunkiem wydania uchwały jest zebranie dowodów, które

stanowią dostateczną podstawę przedstawienia sędziemu zarzutu popełnienia

przestępstwa i wskazują na duże prawdopodobieństwo jego popełnienia (por.

uchwała Sądu Najwyższego z 11 lutego 2003 r., SNO 2/03). Dopóki takie dowody

nie zostaną przedstawione przez wnioskodawcę, dopóty nie ma podstaw do

uchylenia immunitetu (por. uchwała Sądu Najwyższego z 11 kwietnia 2002 r., SNO

7/02). Podejrzenie popełnienia przestępstwa musi być przy tym w pełni

uzasadnione, nienasuwające żadnych istotnych wątpliwości lub zastrzeżeń,

zarówno co do popełnienia samego czynu, jak i występowania innych znamion

objętych przez ustawę ramami zasad odpowiedzialności karnej (por. postanowienie

Sądu Najwyższego z 12 czerwca 2003 r., SNO 29/03).

W realiach niniejszej sprawy, Sąd Najwyższy zauważa, że załączony do

wniosku materiał dowodowy czyni zadość przywołanym wymaganiom.

Przedstawione dowody i okoliczności sprawy przemawiają za tym, że X. Y.

– sędzia Sądu Rejonowego w [...] mogła naruszyć przepisy prawa, tj. popełnić

przestępstwo z art. 177 § 1 k.k. W sprawie wykonano szereg czynności

zmierzających do ustalenia przebiegu zaistniałego zdarzenia, którego skutkiem było

dostateczne wykazanie, że sędzia X. Y. mogła popełnić zarzucany jej czyn. Przede

wszystkim materiał dowodowy zgromadzony w toku dotychczasowego

postępowania tj. szkic miejsca zdarzenia drogowego, protokół oględzin miejsca

wypadku, protokół oględzin pojazdu, protokoły badania stanu trzeźwości

analizatorem wydechu, protokoły przesłuchania świadków, dokumentacja

medyczna, protokół oględzin lekarskich wraz z opinią lekarza medycyny sądowej i

patomorfologii, karta medycznych czynności ratunkowych oraz protokół oględzin

zapisu z monitoringu, pozwala na przyjęcie, że istnieje dostatecznie uzasadnione

podejrzenie, że sędzia X. Y. w dniu 12 stycznia 2026 r., kierując samochodem

marki M. o nr rej. […], nieumyślnie naruszyła zasady bezpieczeństwa w ruchu

drogowym i dopuściła się czynu z art. 177 § 1 k.k.

I ZI 26/26

6

Z materiału dowodowego wynika, że sędzia X. Y. poruszając się po terenie

parkingu sklepu B., na którym odbywał się intensywny ruch pieszych,

zmierzających zarówno do zaparkowanych na jego terenie pojazdów, jak i w

kierunku sklepu oraz wyjścia z parkingu, nie zachowała szczególnej ostrożności i

nie ustąpiła pierwszeństwa pieszej przekraczającej jezdnię manewrową. Potrącenie

pokrzywdzonej G.M. przez samochód kierowany przez sędzię X. Y., skutkowało

naruszeniem czynności narządów ciała na czas powyżej 7 dni. Wskazuje to na

spełnienie przesłanki opisanej w art. 80 § 2c u.s.p.

Patrząc przez pryzmat przepisu art. 177 § 1 k.k. na poczynione ustalenia co

do przebiegu wypadku drogowego, Sąd Najwyższy uznał, że zachodzi dostatecznie

uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa, określonego w tym przepisie

przez X. Y. – sędzię Sądu Rejonowego w [...], która kierując pojazdem

mechanicznym nieumyślnie naruszyła zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym

(niezachowanie szczególnej ostrożności podczas włączania się do ruchu i nie

ustąpienie pierwszeństwa pieszym). Jako kierująca samochodem sędzia X. Y.

odpowiadała za dostosowanie techniki jazdy do istniejących na parkingu warunków,

w tym wymogu należytej obserwacji przedpola jazdy. W wyniku naruszenia przez

nią wskazanych zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym, doszło do potrącenia

lusterkiem pokrzywdzonej G.M. i jej upadku na cementową kostkę, czego

następstwem były obrażenia ciała określone w art. 157 § 1 k.k.

W realiach sprawy nie można przyjąć, aby omawiany czyn cechował się

znikomym stopniem szkodliwości społecznej. Niewątpliwie naruszono dwa dobra

prawem chronione, tj. bezpieczeństwo w komunikacji oraz zdrowie człowieka.

Dokonując oceny stopnia społecznej szkodliwości nie można też pominąć faktu, iż

sędzia X. Y. nieumyślnie naruszyła kilka, wskazanych wyżej, podstawowych zasad

bezpieczeństwa w ruchu lądowym. W uchwale Sądu Najwyższego – Sądu

Dyscyplinarnego z dnia 16 maja 2018 r., w sprawie o sygn. akt SNO 18/18, trafnie

zauważono, że sąd dyscyplinarny poddaje analizie wniosek nie tylko pod kątem

realizacji znamion przedmiotowych i podmiotowych zarzucanych czynów, ale także

musi odnieść się do nich w optyce m.in. stopnia społecznej szkodliwości. Czyn ten,

I ZI 26/26

7

na obecnym etapie postępowania, określić należy jako cechujący się znaczną

szkodliwością społeczną.

O kosztach postępowania immunitetowego orzeczono na podstawie art.

133 u.s.p., obciążając nimi Skarb Państwa.

Przedstawione wyżej motywy zdecydowały, że Sąd Najwyższy rozstrzygnął

jak w uchwale.

[J.J.]

[r.g.]