Obrońca z urzędu sędzi dostanie 840 zł od Skarbu Państwa za nieopłacone czynności

Zarządzeniem prezesa Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 2 lipca 2018 r.

adwokat J. K. (prowadzący wówczas Kancelarię Adwokacką w L., ul. […], […] L.)

został ustanowiony obrońcą z urzędu dla X. Y. – sędzi Sądu Rejonowego w [...]

(tom V., k. 915).

Jak wynika z akt sprawy, reprezentował wyżej wymienioną w jej

postępowaniu dyscyplinarnym, od momentu wniesienia odwołania od wyroku Sądu

I ZSK 6/22

2

Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w […] z dnia 28 maja 2018 r. (tom V., k.

950), a więc w postępowaniu drugoinstancyjnym prowadzonym przed Sądem

Najwyższym – Izbą Dyscyplinarną (sygn. akt II DSK 12/18), a po uchyleniu

orzeczenia Sądu I instancji, w postępowaniu prowadzonym ponownie w pierwszej

instancji przed Sądem Najwyższym – Izbą Dyscyplinarną (sygn. akt I DSK 12/19), a

po likwidacji tej Izby, przed Izbą Odpowiedzialności Zawodowej (sygn. akt I ZSK

6/22).

J. K. pismem z dnia 28 października 2024 r. poinformował, że nie otrzymał

wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu X. Y. w postępowaniu

odwoławczym od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w […] z dnia

28 maja 2018 r. Oświadczył, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.

Zwrócił się w tym zakresie o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia

31 stycznia 2024 r., sygn. akt I ZSK 6/22. Poinformował również, że aktualnie nie

wykonuje zawodu adwokata i nie prowadzi działalności gospodarczej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek jest zasadny.

Rację ma wnioskodawca, wskazując, że jako obrońca z urzędu X. Y.

wykonywał on czynności w postępowaniu zapoczątkowanym wniesieniem

odwołania od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w […] z dnia 28

maja 2018 r., a po przekazaniu sprawy do Sądu Najwyższego – Izby Dyscyplinarnej,

zakończonym wyrokiem tej Izby z dnia 7 lutego 2019 r. sygn. akt II DSK 12/18.

Za wykonywanie tych czynności nie otrzymał wynagrodzenia, a takowe

przysługuje mu w związku z treścią art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. Stosownie do regulacji

zawartej w § 17 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14

maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu

terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z

urzędu (Dz. U. z 2024 r. poz. 763) przysługuje mu wynagrodzenie w wysokości 840

zł.

Jakkolwiek w chwili dokonywania tych czynności obowiązywały inne przepisy

regulujące wysokość opłat stanowiących podstawę obliczania kosztów nieopłaconej

pomocy prawnej udzielonej z urzędu, to jednak z przepisu przejściowego

zawartego w § 24 powołanego rozporządzenia wynika, że w sprawach

I ZSK 6/22

3

niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia stosuje się jego

przepisy, nie zaś przepisy dotychczasowej. Nie budzi wątpliwości, że kwestia

wypłaty wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jest sprawą

„niezakończoną” w rozumieniu powołanego przepisu.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.

[M. T.]

[r.g.]