Skazani D.G. i I.K. nie dostali wstrzymania wyroku do czasu rozpoznania kasacji

Wnioski złożone zarówno przez adw. A. Ż. jak i adw. P. B. o wstrzymanie

wykonania zaskarżonego kasacjami wyroku, nie zasługują na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 532 § 1 k.p.k. w razie wniesienia kasacji Sąd

Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego

orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Przywołany

II KK 420/25

2

przepis nie wskazuje wprawdzie przesłanek, których zaistnienie warunkowałoby

wstrzymanie wykonalności zaskarżonego orzeczenia, to jednak trzeba wskazać, że

stanowi on odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., według której

orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Nie może być zatem

wątpliwości, że decyzja o skorzystaniu z instytucji wstrzymania wykonania

prawomocnego orzeczenia musi być poparta wyjątkowymi okolicznościami, które

jednoznacznie wskazują, iż wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji

mogłoby spowodować dla skazanego poważne i nieodwracalne skutki, w

szczególności, gdy istnieje realne ryzyko poniesienia przez skazanego dolegliwości

wynikającej z wykonania prawomocnego wyroku, której nie powinien doznać wobec

zasadności wniesionej kasacji (por. np. postanowienia SN: z dnia z dnia 22

listopada 2021 r., I KK 156/21; z dnia 19 października 2021 r., III KK 375/21).

W realiach tej sprawy nie sposób obecnie stwierdzić, że zachodzą podstawy

do zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Przeprowadzona na

potrzeby postępowania wywołanego przedmiotowymi wnioskami analiza zarzutów

obu kasacji, wskazujących co do zasady na uchybienie rzetelności

przeprowadzonej kontroli odwoławczej, nie potwierdza istnienia wysokiego

prawdopodobieństwa ich uwzględnienia. Warto przy tym przypomnieć, że

prawdopodobieństwo, o którym wcześniej jest mowa, musiałoby być niemal

zbliżone do pewności, oczywistości (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

22 kwietnia 2021 r., V KK 129/21; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29

marca 2021 r., IV KK 103/21). Taka sytuacja w tej sprawie nie zaistniała, a

wskazywana przez skarżących możliwość zaistnienia rażących naruszeń prawa,

wymaga pogłębionej analizy na rozprawie kasacyjnej.

Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej.

[WB]

[a.ł]

II KK 420/25

3