- Sygnatura akt
- II KO 10/26
- Sąd
- Sąd Najwyższy
- Wydział
- Izba Karna Wydział II
- Rodzaj
- Postanowienie
- Data orzeczenia
- 26 lutego 2026 r.
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap
Skazany polemizował z ustaleniami sądu. SN odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie
Przejdź do orzeczenia, 1 min czytania
Spór
Skazany W.M. domagał się wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 20 kwietnia 2023 r., sygn. akt II AKa 43/23.
Ustalenia sądu
Skazany twierdził, że ustalenia faktyczne oparto na wybrakowanym materiale dowodowym. Sąd Najwyższy ustalił, że żadna z okoliczności wskazanych we wniosku nie stanowi nowego faktu lub dowodu, który nie byłby znany sądowi.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy na podstawie art. 545 § 3 zd. pierwsze k.p.k. odmówił przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.
Dlaczego
Wniosek ograniczał się do polemiki z oceną dowodów i nie mieścił się w ustawowych podstawach wznowienia postępowania karnego.
Dla firm
Wniosek o wznowienie oparty wyłącznie na krytyce oceny materiału dowodowego, bez nowego faktu lub dowodu, może zostać odmówiony przyjęcia już na posiedzeniu bez udziału stron.
Więcej o sprawie
Wniosek z 8 stycznia 2026 r. nie wskazywał żadnej podstawy wznowienia z art. 540, 540a i 540b k.p.k. Dotyczył prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 20 kwietnia 2023 r.
Należało odnotować, że żadna ze wskazanych w piśmie procesowym z 8 stycznia 2026 r. okoliczności nie ma charakteru nowego faktu lub dowodu, który nie byłby znany procedującemu w sprawie sądowi.
- Sąd
- Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział II
- Sygnatura
- II KO 10/26
Treść orzeczenia
II KO 10/26
POSTANOWIENIE
Dnia 26 lutego 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Michał Laskowski
w sprawie W.M.
po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron,
w dniu 26 lutego 2026 r.
wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym
wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie
z dnia 20 kwietnia 2023 r., sygn. akt II AKa 43/23,
p o s t a n o w i ł:
na podstawie art. 545 § 3 zd. pierwsze k.p.k. odmówić
przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 545 § 3 zd. pierwsze k.p.k. odmowa wniosku o wznowienie
procesu ignorującego tzw. przymus adwokacko – radcowski ma miejsce, gdy ,,z
treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność”. Taka sytuacja zachodzi, gdy
we wniosku w ogóle nie wskazano żadnych podstaw wznowienia, ograniczając się
do krytyki dotychczasowego postępowania, zwłaszcza dokonanej oceny materiału
dowodowego, który legł u podstaw orzeczenia skazującego. Tak właśnie postąpił
W.M., sprowadzając swoje wywody do polemiki z ustaleniami faktycznymi, które
zostały poczynione w głównej mierze w oparciu o – jego zdaniem – wybrakowany
materiał dowodowy. Twierdzenia skazanego żadną miarą nie mieszczą się w
ustawowych podstawach wznowienia postępowania karnego określonych w art.
II KO 10/26
2
540, art. 540a i 540b k.p.k. Należało odnotować, że żadna ze wskazanych w piśmie
procesowym z 8 stycznia 2026 r. okoliczności nie ma charakteru nowego faktu lub
dowodu, który nie byłby znany procedującemu w sprawie sądowi.
Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.
[WB]
[a.ł]
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.