Wtorek Wydanie nr 31

Sygnatura akt
II KO 88/26
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna Wydział II
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
16 lipca 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap

Sąd Najwyższy

Sprawę oskarżonego o znieważenie sędzi przekazano do Sądu Rejonowego w Łukowie

Przejdź do orzeczenia, 2 min czytania

Spór

Oskarżony M.Ł. miał odpowiadać za czyn z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 231a § 1 k.k. Pokrzywdzoną była sędzia Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej.

Ustalenia sądu

Sąd Rejonowy wskazał, że sędziowie tego niedużego sądu utrzymują z pokrzywdzoną kontakty zawodowe, a w większości także towarzyskie. Sąd Najwyższy nie rozstrzygał o winie oskarżonego.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Łukowie.

Dlaczego

Osobista znajomość sędziów z pokrzywdzoną w małym sądzie może budzić wątpliwości co do bezstronności, dlatego zastosowano przepis o właściwości z delegacji (art. 37 § 1 k.p.k.).

Dla firm

Gdy stroną sprawy jest sędzia sądu właściwego, a sąd jest niewielki, sprawę może przejąć inny sąd równorzędny na podstawie art. 37 § 1 k.p.k.

Więcej o sprawie

Pokrzywdzoną jest sędzia tego samego sądu, a większość z dwudziestu kilku orzeczników utrzymuje z nią także kontakty towarzyskie. Taka sytuacja może budzić wątpliwości co do bezstronności procesu.

Sprawa dotyczy czynności służbowych pokrzywdzonej, związanych z jej pracą w sądzie.

w tym wypadku mamy do czynienia z niewielkim sądem, w którym siłą rzeczy relacje pomiędzy poszczególnymi orzekającymi w nim sędziami są bliskie.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział II
Sygnatura
II KO 88/26

Treść orzeczenia

II KO 88/26

POSTANOWIENIE

Dnia 16 lipca 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tomasz Artymiuk

w sprawie M.Ł.

oskarżonego z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 231a § 1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 16 lipca 2026 r.

wniosku Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej zawartego w postanowieniu z dnia

24 czerwca 2026 r., sygn. akt II K 595/26, o przekazanie sprawy do rozpoznania

innemu sądowi równorzędnemu,

na podstawie art. 37 § 1 k.p.k.

postanowił

przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w

Łukowie.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej postanowieniem z dnia 24 czerwca 2026

r., sygn. akt II K 595/26, wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania –

w oparciu o przepis art. 37 § 1 k.p.k. – innemu sądowi równorzędnemu sprawy M.Ł.

oskarżonego o czyn z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 231a § 1 k.k. Uzasadniając

wystąpienie sąd właściwy miejscowo wskazał, że pokrzywdzoną w tej sprawie jest

sędzia tego Sądu X.Y., z którą inni sędziowie niedużego obiektywnie sądu

(dwudziestu kilku orzeczników) utrzymują kontakty nie tylko zawodowe ale w

II KO 88/26

2

większości również i towarzyskie. Powyższe, a więc osobista znajomość sędziów

Sądu Rejonowego z pokrzywdzoną, może zdaniem sądu meriti skutkować

powstaniem po stronie opinii publicznej, jak również stron postępowania,

przekonania, że sprawa nie zostanie rozpoznana w sposób bezstronny, wywołując

wątpliwości – nawet zupełnie nieuzasadnione – co do rzetelności i obiektywności

prowadzonego postępowania, co nie służy dobru wymiaru sprawiedliwości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Inicjatywę Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej w niniejszej sprawie uznać

należało za skuteczną.

Ma w szczególności rację sąd właściwy miejscowo, że z uwagi na osobę

pokrzywdzonej, będącej sędzią tego Sądu oraz charakter samej sprawy związany z

jej czynnościami służbowymi, przy obiektywnej okoliczności jaką stanowi osobista

znajomość sędziów tego stosunkowo niedużego sądu, nie da się uniknąć ze

wszech miar realnych sugestii również po stronie obiektywnych obserwatorów

procesu, co do wpływu tych uwarunkowań na ostateczny wynik sprawy.

Przeciwdziałaniu tego rodzaju sytuacjom służy właśnie przepis art. 37 § 1

k.p.k., w którym uregulowana została tzw. właściwość z delegacji.

Wprawdzie przepis ten musi być wykładany ściśle i stosowany restrykcyjnie,

w związku z czym nie w każdym wypadku, gdy stroną postępowania jest sędzia

sądu właściwego istnieje konieczność przekazania sprawy innemu sądowi

równorzędnemu, w szczególności, gdy dotyczy to dużych sądów, jednak w tym

wypadku mamy do czynienia z niewielkim sądem, w którym siłą rzeczy relacje

pomiędzy poszczególnymi orzekającymi w nim sędziami są bliskie.

Niezależnie więc od sposobu rozstrzygnięcia sprawy w oglądzie społecznym

mogą powstać – bez wątpienia nieuprawnione – lecz realne wątpliwości odnośnie

do rzetelności przeprowadzonego przed tym sądem procesu.

Z tych względów sprawę przekazano do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w

Łukowie, położonemu w relatywnie bliskiej odległości od sądu miejscowo

właściwego.

[WB]

[a.ł]

II KO 88/26

3

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.