Wykonanie dwuletniego zawieszenia lekarza M. S. wstrzymane do czasu rozpoznania kasacji

Do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy obwinionego lekarza M. S.

od prawomocnego orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego z dnia 20 lutego 2025

r., sygn. akt [...], zmieniającego orzeczenie Okręgowego Sądu Lekarskiego [...] z

dnia 3 września 2024 r., sygn. akt [...]. Orzeczeniem tym, za czyn z art. 4 w zw. z

art. 42 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza

dentysty oraz art. 1 ust. 3 Kodeksu Etyki Lekarskiej, stanowiący przewinienie

zawodowe z art. 53 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o Izbach lekarskich, została mu

II ZK 83/25

2

wymierzona kara zawieszenia prawa wykonywania zawodu na okres dwóch lat.

Jednocześnie, zaliczając w poczet wymierzonej kary okres tymczasowego

zawieszenia prawa wykonywania zawodu zastosowanego wobec lek. M. S.

postanowieniem Okręgowego Sądu Lekarskiego [...] z dnia 3 sierpnia 2023 r., sygn.

akt […], tj. od dnia 3 sierpnia 2023 r. do dnia 9 listopada 2023 r.

W kasacji obrońca podniósł zarzuty dotyczące rażącego naruszenia prawa

materialnego, tj. art. 53 ustawy o Izbach lekarskich w zw. z art. 4 w zw. z art. 42 ust.

1 i ust. 2 ustawy o zawodzie lekarza i dentysty oraz art. 1 ust. 3 Kodeksu Etyki

Lekarskiej poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, oraz rażącej niewspółmierność

kary orzeczonej względem obwinionego. Nadto, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. w

zw. z art. 112 pkt 1 ustawy o Izbach lekarskich, obrońca złożył wniosek o

wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia wobec tego obwinionego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia jest zasadny.

Stosownie do treści art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd

Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego

orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Przywołany

przepis nie wskazuje przesłanek, od spełnienia których zależy wstrzymanie

wykonalności zaskarżonego orzeczenia, a to zaś – jak podkreśla się w doktrynie –

pozwala na dość elastyczne podejście do zastosowania tej instytucji (zob. J. Matras

[w:] Kodeks postępowania karnego. Komentarz, art. 532, wyd. III, red. K. Dudka,

Warszawa 2023). Nie ma przy tym wątpliwości co do tego, że powinno ono mieć

miejsce w sytuacjach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami dającymi

podstawę do tego, że wykonanie kary przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej

spowodowałoby dla obwinionego nieodwracalne następstwa. Pod pojęciem

szczególnych okoliczności należy przy tym rozumieć rangę i doniosłości zarzutów

podniesionych w kasacji, których uwzględnienie jest prawdopodobne.

Dokonując tak wąsko limitowanej oceny podniesionych w kasacji zarzutów,

która w żadnej mierze nie determinuje kierunku jej merytorycznego rozpoznania,

II ZK 83/25

3

należało stwierdzić, że na obecnym etapie zasadne jest wstrzymanie wykonania

zaskarżonego orzeczenia.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

[M. T.]

[r.g.]