Przerwa w czynnościach prezesa i wiceprezesa TK. SN uchylił postanowienie o niewłaściwości

Sąd Najwyższy postanowieniem z 6 listopada 2026 r., sygn. akt II ZZ 2/26,

uznał się za niewłaściwy do rozpoznania sprawy, przyjmując, że zakres kognicji Izby

Odpowiedzialności Zawodowej nie obejmuje sędziów Trybunału Konstytucyjnego

i sprawę w przedmiocie zażalenia wniesionego przez obrońcę skarżących na

zarządzenia o natychmiastowej przerwie w czynnościach służbowych sędziów

Trybunału Konstytucyjnego przekazał Trybunałowi Konstytucyjnemu jako

odrębnemu organowi władzy sądowniczej.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożył obrońca skarżących

zaskarżając je w całości i wnosząc o jego zmianę i natychmiastowe nadanie biegu

sprawie i orzeczenie co do istoty sprawy.

II ZO 178/26

2

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 27a § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie

Najwyższym do właściwości Izby Odpowiedzialności Zawodowej należą sprawy

dyscyplinarne rozpatrywane przez Sąd Najwyższy w związku z postępowaniami

dyscyplinarnymi prowadzonymi m.in. na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. -

Prawo o ustroju sądów powszechnych.

Zarządzenia z dnia 30 października 2026 r. o natychmiastowej przerwie

w czynnościach sędziów Trybunału Konstytucyjnego X.1 Y.1

i X. Y., w tym w pełnieniu obowiązków Prezesa i Wiceprezesa Trybunału

Konstytucyjnego (k. 450-463) zostały wydane na podstawie art. 130 §

1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych w zw. z art.

10 § 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym oraz w zw. z art. 19

ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o statusie sędziów Trybunału Konstytucyjnego.

Osoba wydająca zarządzenia zastosowała podstawę prawną z art. 130 §

1 ww. ustawy poprzez odesłanie do ustawy o Sądzie Najwyższym, dlatego kontrola

sądowa tak wydanych zarządzeń należy do zakresu kognicji Sądu Najwyższego.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.

[J.J.]

[r.g.]