Sąd Najwyższy wyłączył sędziego SN ze sprawy o niezawisłość sędziego Sądu Apelacyjnego

Sędzia SN Włodzimierz Wróbel powołując się na art. 49 k.p.c. zażądał

wyłączenia go ze sprawy toczącej się w trybie art. 42a § 13 Prawa o ustroju sądów

powszechnych (p.u.s.p.). Żądanie uzasadnił tym, że wniosek strony o stwierdzenie

spełnienia przez sędziego Sądu Apelacyjnego w Łodzi wymogów niezawisłości

i bezstronności został oparty na okolicznościach dotyczących także pozostałych

czterech członków składu wyznaczonego do rozpoznania wniosku strony, a tym

samym sędziowie ci nie powinni rozpoznawać takiego wniosku. Według żądającego

wyłączenia postępowanie z udziałem tych sędziów będzie wadliwe, co oznacza,

III CB 136/25

2

że jest jasne, jakie stanowisko będzie reprezentował żądający wyłączenia

i co wyklucza udział żądającego w postępowaniu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Podstawowym obowiązkiem sędziego Sądu Najwyższego jest postępowanie

zgodnie ze ślubowaniem sędziowskim (art. 41 § 1 u.s.n.), czyli sumienne

wypełnianie obowiązków sędziego (art. 34 § 1 u.s.n.). Rozstrzyganie

przydzielonych spraw jest istotą obowiązków sędziego. Tryb wyznaczania do

składu określa ustawa i sędzia wyznaczony do składu nie jest uprawniony do

kształtowania tego składu.

Podstawą wyłączenie sędziego na podstawie art. 49 k.p.c. mogą być

okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do

bezstronności sędziego żądającego wyłączenia. Sędzia Włodzimierz Wróbel jest

autorem nieznanego prawu podziału sędziów na konstytucyjnych i ustawowych

(Kronika konstytucyjna, redakcja na 15 lutego 2025 r., konstytucyjny.pl/wlodzimierz-

wrpbel-o-sedziach-i-sadach-w-rozumieniu-konstytucji-i-w-rozumieniu-ustawy) i tylko

sędziom należącym do utworzonej przez niego kategorii „sędziów w rozumieniu

konstytucji” (tak jak ją sędzia W. Wróbel rozumie) przyznaje przymiot niezawisłości.

Zatem sędzia W. Wróbel uznał z góry, bez związku ze sprawą I ACa 1183/25 Sądu

Apelacyjnego w Łodzi, że sędzia wyznaczony do rozpoznania tej sprawy nie

spełnia przesłanek z art. 42a § 3 p.u.s.p. Przy takiej postawie, sprzecznej z art. 41

§ 1 i art. 34 § 1 u.s.n., sędzia Włodzimierz Wróbel nie będzie bezstronny w żadnej

sprawie, w której wymyślony przez sędziego podział na sędziów konstytucyjnych

i ustawowych staje się istotny w miejsce kryteriów wskazanych jako istotne

w ustawie, tj. w art. 42 § 3 p.u.s.p. w sprawie z art. 42a § 13 p.u.s.p. Dlatego

żądanie sędziego podlegało uwzględnieniu na podstawie art. 49 k.p.c.

Dariusz Pawłyszcze

(G.G.)

III CB 136/25

3

[r.g.]