Sygnatura akt: III KB 136/25
Sąd: Sąd Najwyższy
Wydział: Izba Karna Wydział III
Rodzaj: Postanowienie
Data orzeczenia: 7 listopada 2025 r.
W serwisie od: 12 listopada 2026 r.
Zestawienie z tego dnia
Kategorie: Sąd Najwyższy

Sędzia sądu apelacyjnego nie mogła zakwestionować wyłączenia w sprawie o areszt

Spór

Obrońca oskarżonej A.P. wniósł o wyłączenie sędziego Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie X.Y. od rozpoznania zażalenia na przedłużenie tymczasowego aresztowania. Sędzia wniosła o ponowne rozpoznanie tego wniosku i o uchylenie postanowienia o wyłączeniu.

Ustalenia sądu

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie postanowieniem z 16 września 2025 r. wyłączył sędziego od rozpoznania sprawy II AKz 265/25. Sprawa, w której sędzia złożyła pismo, dotyczyła zażalenia na przedłużenie aresztowania, a takie zażalenia podlegają krótkim terminom.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy pozostawił wniosek sędzi bez rozpoznania.

Dlaczego

Procedura testowa z ustawy o ustroju sądów powszechnych nie ma zastosowania w sprawach, które muszą być rozpoznane w krótkich terminach procesowych, więc sędzia nie miała prawa do złożenia takiego wniosku.

Więcej o sprawie

Zażalenie obrońcy oskarżonej A.P. dotyczyło przedłużenia tymczasowego aresztowania, a takie sprawy muszą być przedstawione sądowi w ciągu 48 godzin i rozpoznane przed upływem 7 dni.

W konsekwencji, sędzia sądu powszechnego nie dysponuje prawem do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie wniosku o wyłączenie, o jakim mowa w art. 42a § 13 p.u.s.p.
Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy

Sąd: Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział III
Sygnatura: III KB 136/25

Treść orzeczenia

III KB 136/25

POSTANOWIENIE

Dnia 7 listopada 2025 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Oktawian Nawrot

w sprawie A.P.

oskarżonej o popełnienie przestępstwa z art. 148 § 2 pkt 1 k.k.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 listopada 2025 r.

wniosku sędziego Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie X.Y. o ponowne rozpoznanie

wniosku o stwierdzenie braku spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności,

na podstawie art. 42a § 4, 13 i 14 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o

ustroju sądów powszechnych (tekst jedn. Dz.U. 2024, poz. 334 ze zm.) w zw. z art.

430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k.,

postanawia:

pozostawić wniosek bez rozpoznania.

Uzasadnienie

Dnia 10 września 2025 r. obrońca oskarżonej, działając na podstawie art. 41

§ 1 k.p.k., wniósł o wyłączenie Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie X.Y.

od rozpoznania sprawy II AKz 265/25, dot. zażalenia obrońcy oskarżonej na

postanowienie Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 24 czerwca 2025 r., sygn.

II AKp 25/25, o przedłużeniu tymczasowego aresztowania.

Postanowieniem z 16 września 2025 r., II AKo 130/25, Sąd Apelacyjny w

Rzeszowie wyłączył sędziego Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie X.Y. od

rozpoznania sprawy II AKz 265/25.

III KB 136/25

Pismem z 22 września 2025 r. sędzia Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie X.Y.,

na podstawie art. 42a § 13 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów

powszechnych (dalej: „p.u.s.p.”), wniosła o ponowne rozpoznanie wniosku obrońcy

oskarżonej z 10 września 2025 r. oraz o uchylenie postanowienia Sądu

Apelacyjnego w Rzeszowie z 16 września 2025 r. sygn. II AKo 130/25 i oddalenie

wniosku obrońcy oskarżonej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Możliwość przeprowadzenia tzw. postępowania testowego wobec sędziego

sądu powszechnego limitowana jest nie tylko poprzez określenie, kto może

taki wniosek złożyć (art. 42a § 6 p.u.s.p.), ale także poprzez kryterium funkcjonalne

– wniosek taki może być złożony w sprawach, w których termin rozpoznania

i wydania orzeczenia jest dłuższy niż miesiąc począwszy od złożenia pisma

wszczynającego postępowanie w sprawie (art. 45a § 4 p.u.s.p. a contrario).

Sprawa, w której sędzia złożyła pismo zarejestrowane pod sygnaturą

III KB 136/25 dotyczyła rozpoznania w postępowaniu odwoławczym zażalenia

na postanowienie w przedmiocie przedłużenia tymczasowego aresztowania.

Tego rodzaju sprawy powinny być natomiast przedstawione sądowi odwoławczemu

w ciągu 48 godzin (art. 463 § 2 k.p.k.) i rozpoznane przed upływem 7 dni

od przekazania sądowi zażalenia z niezbędnymi aktami (art. 252 § 3 k.p.k.). Stąd,

w tego rodzaju sprawach, procedura testowa przewidziana w przepisach Prawa

o ustroju sądów powszechnych nie ma zastosowania. W konsekwencji, sędzia sądu

powszechnego nie dysponuje prawem do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie

wniosku o wyłączenie, o jakim mowa w art. 42a § 13 p.u.s.p.

Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy rozstrzygnął

jak w postanowieniu.

[WB]

[a.ł]

III KB 136/25

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.