- Sygnatura akt
- III KK 38/26
- Sąd
- Sąd Najwyższy
- Wydział
- Izba Karna Wydział III
- Rodzaj
- Postanowienie
- Data orzeczenia
- 5 listopada 2026 r.
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap
Sędzia M.B. nie rozpozna wniosku o wyłączenie sędziego A.D.
Przejdź do orzeczenia, 4 min czytania
Spór
Obrońca skazanego domagał się wyłączenia sędziego SN M.B. od rozpoznania jego wniosku o wyłączenie sędziego SN A.D. od rozpoznania sprawy.
Ustalenia sądu
Według Sądu Najwyższego obaj sędziowie zostali powołani na wniosek KRS ukształtowanej ustawą z 8 grudnia 2017 r., a M.B. do 14 lipca 2022 r. orzekał w Izbie Dyscyplinarnej. Obrońca wskazywał też na brak instytucjonalnej bezstronności tych sędziów.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy wyłączył sędziego M.B. od orzekania w przedmiocie wniosku o wyłączenie sędziego A.D.
Dlaczego
Sąd uznał, że sąd z udziałem M.B. jest nienależycie obsadzony, a rozpoznanie wniosku przez sędziego znajdującego się w tej samej sytuacji prowadziłoby do naruszenia zakazu nemo iudex in causa sua.
Więcej o sprawie
Obrońca skazanego zarzucał sędziemu M.B. brak bezstronności, bo został powołany na wniosek KRS w składzie ukształtowanym ustawą z 2017 r. Sąd uznał, że M.B. nie może oceniać wniosku wobec A.D., który trafił na urząd w tej samej procedurze.
Do 14 lipca 2022 r. sędzia M.B. orzekał w Izbie Dyscyplinarnej, którą TSUE uznał za organ niebędący sądem w rozumieniu prawa europejskiego.
Po drugie, rozpoznanie przedmiotowego wniosku przez SSN M. B. doprowadziłoby do sytuacji objętej zakazem nemo iudex in causa sua.
- Sąd
- Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział III
- Sygnatura
- III KK 38/26
Treść orzeczenia
III KK 38/26
POSTANOWIENIE
Dnia 5 listopada 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jarosław Matras
w sprawie A.M.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 5 listopada 2026 r.
wniosku obrońcy skazanego
o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego M. B. od orzekania
w sprawie wniosku o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego A.D.
na podstawie art. 42 § 4 zdanie pierwsze k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k.
postanowił:
wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego M.B. od orzekania w
przedmiocie wniosku obrońcy skazanego o wyłączenie od
rozpoznania sprawy sędziego Sądu Najwyższego A.D.
Uzasadnienie
W dniu 21 września 2026 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy
skazanego o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego M.B. od orzekania co do
wniosku obrońcy o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziego SN A.D. W
uzasadnieniu wniosku jego autor wskazał na niespełnianie przez tego sędziego
wymogu instytucjonalnej bezstronności w rozumieniu wskazanym m.in. w
pisemnych motywach uchwały trzech połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23
stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/2020, prowadzącego w konsekwencji do
III KK 38/26
2
wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. z
uwagi na fakt jej powołania na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego na wniosek
Krajowej Rady Sądownictwa, której skład ukształtowany został na mocy ustawy z
dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz
niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3). Obrońca we wniosku odwołał się
do szeregu dotychczasowych orzeczeń wydawanych przez Sąd Najwyższy w
innych sprawach kasacyjnych wyłączających ww. sędziego od orzekania z uwagi
na istniejące wątpliwości w zakresie jej bezstronności.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek jest zasadny z trzech powodów.
Po pierwsze, z uwagi na okoliczności związane z uzyskaniem statusu
sędziego Sądu Najwyższego przez M. B. w następstwie brania udziału w konkursie
przed Krajową Radą Sądownictwa po 17 stycznia 2018 r., każdorazowo sąd z jej
udziałem uznać należy za sąd nienależycie obsadzony (por. uchwała trzech
połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20). Z
tego względu, wielokrotnie już Sąd Najwyższy wskazywał na potrzebę wyłączenia
M. B. od rozpoznania sprawy z uwagi na brak przymiotu niezawisłości i
bezstronności (m.in. postanowienia SN: z dnia 27 października 2022 r., III KK
338/22, z dnia 26 października 2022 r., V KK 413/20 czy z dnia 19 stycznia 2023 r.,
I KK 240/22). Sąd Najwyższy w niniejszym składzie w pełni ten pogląd aprobuje.
Po drugie, rozpoznanie przedmiotowego wniosku przez SSN M. B.
doprowadziłoby do sytuacji objętej zakazem nemo iudex in causa sua.
Przypomnieć bowiem trzeba, że zarówno SSN M. B. jak i SSN A. D., której
wyłączenia także domaga się obrońca, zostały powołane do pełnienia urzędu na
stanowisko sędziego przez Prezydenta RP na wniosek KRS, ukształtowanej
przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r., a więc pozostają w tej samej sytuacji
faktycznej oraz prawnej. Trudno więc liczyć, aby sędzia mogła taki wniosek
obiektywnie rozstrzygać, gdy jest w takiej samej – wadliwej konstytucyjnie
procedurze – powołana.
Po trzecie, istotne jest także i to, że wskazana we wniosku sędzia M.B. do 14
lipca 2022 r. orzekała w Izbie Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego, a która to Izba
była organem powiązanym administracyjnie z Sądem Najwyższym, jednak sama
III KK 38/26
3
nie miała statusu sądu w rozumieniu konstytucyjnym (por. uchwała trzech
połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA 1-4110-1/2020,
OSNKW 2020, z. 2, poz. 7; uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z
dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22, OSNK 2022, z. 6, poz. 22). Zależność od
władzy politycznej tego organu budziła także zastrzeżenia Trybunału
Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który uznał, że Izba Dyscyplinarna nie jest
sądem w rozumieniu prawa europejskiego (por. wyrok TSUE z dnia 15 lipca 2021 r.,
C-791/19). Wreszcie również wskazywane w orzecznictwie wątpliwości co do
sposobu przeniesienia sędziów zlikwidowanej Izby Dyscyplinarnej Sądu
Najwyższego do Izby Karnej tego sądu i podjęcia przez tych sędziów czynności
orzeczniczych w ramach tej izby, uzasadniają oczywiste stwierdzenie o braku
dochowania instytucjonalnych i ustrojowych gwarancji zapewnienia bezstronności i
niezawisłości sądu ukonstytuowanego z udziałem takiej osoby w danej sprawie (por.
postanowienia Sądu Najwyższego z dni: 5 stycznia 2023 r., II KK 531/22; 26
września 2023 r., II KK 479/22).
Mając powyższe na uwadze koniecznym stało się podjęcie przez Sąd
Najwyższy decyzji o wyłączeniu sędziego M.B. od orzekania w przedmiocie
wniosku o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziego Sądu Najwyższego A.D.
[WB
[r.g.]
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.