Wniosek o wyłączenie sędziego po oddaleniu kasacji. SN pozostawił go bez rozpoznania

W dniu 17 lipca 2025 r. wpłynęła do Sądu Najwyższego kasacja obrońcy

skazanej E.K. wywiedziona od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 23

stycznia 2025 r., sygn. akt IV Ka1740/24. Sprawa zainicjowana ww. środkiem

zaskarżenia została zarejestrowana w Sądzie Najwyższym pod sygnaturą III KK

414/25 i przydzielona do rozpoznania SSN A.D. (k.20). Zawiadomienie o składzie

orzekającym w osobie ww. sędzi skazana otrzymała w dniu 1 sierpnia 2025 r., a jej

obrońca w dniu 5 sierpnia 2025 r.

Pismem z dnia 12 sierpnia 2025 r., obrońca skazanej, na podstawie art.

29 § 5 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, wniósł o zbadanie

czy SSN A.D. spełnia wymogi niezawisłości i bezstronności.

III KK 414/25

2

Wniosek ten został odrzucony zarządzeniem z dnia 17 września 2025 r.,

sygn. akt III KB 120/25.

Postanowieniem z dnia 1 października 2025 r., sygn. akt III KK 414/25,

Sąd Najwyższy w składzie SSN A.D., oddalił kasację obrońcy jako oczywiście

bezzasadną i orzekł o kosztach procesu.

W dniu 6 października 2025 r. (data nadania pisma) obrońca skazanej,

powołując się na przepisy art. 41 § 1 k.p.k. oraz art. 42 § 1 i 4 k.p.k. oraz art. 40 § 1

pkt 1 k.p.k. złożył wniosek o wyłączenie SSN A.D. od udziału w sprawie III KK

414/25.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek obrońcy należało pozostawić bez rozpoznania, albowiem w

okolicznościach przedmiotowej sprawy stał się bezprzedmiotowy.

Na wstępie należy przypomnieć, że mająca znaczenie gwarancyjne

instytucja wyłączenia sędziego polega na odsunięciu sędziego od udziału w

sprawie. Oznacza to, że wniosek o wyłączenie sędziego winien zostać złożony

przed zakończeniem postępowania z udziałem sędziego, którego wniosek dotyczy.

W analizowanej sprawie wniosek o wyłączenie sędziego został zaś złożony już po

wydaniu przez Sąd Najwyższy postanowienia o oddaleniu kasacji jako oczywiście

bezzasadnej. Z chwilą wydania tego orzeczenia zakończył się zaś udział SSN A.D.

w rozpoznaniu sprawy kasacyjnej III KK 414/25. Ewentualna czynność

sporządzenia uzasadnienia postanowienia musi być bowiem traktowana jedynie

jako konsekwencja wydania orzeczenia.

Nie może również ujść uwadze, że z przepisu art. 42 § 3 k.p.k.

jednoznacznie wynika, że z chwilą wyłączenia sędziego czynności procesowe

dokonane z jego udziałem po złożeniu wniosku (podkreślenie SN) stają się

bezskuteczne. Już choćby z tego powodu – mając na uwadze datę złożenia

wniosku o wyłączenie sędziego - nie mogłoby dojść do uznania czynności

podjętych z udziałem SSN A.D. w sprawie kasacyjnej III KK 414/25 za

bezskuteczne.

Kierując się powyższą argumentacją, Sąd Najwyższy orzekł jak w

sentencji.

[WB]

III KK 414/25

3

[a.ł]