Spór o podział czynności w Rzeszowie. SN odmówił przekazania sprawy

Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2025 r. Sąd Rejonowy w Rzeszowie

wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie – w trybie art. 37 k.p.k. –

rozpoznania sprawy II K 620/25 innemu sądowi równorzędnemu.

W uzasadnieniu wystąpienia sędzia wskazał, że w sytuacji pozostawania w

sporze z kierownictwem Sądu Rejonowego w Rzeszowie co do podziału czynności

(związanego z przydziałem spraw do orzekania), złożenia odwołania od podziału

czynności do KRS, uwzględnienia tego odwołania przez ten organ, niewykonania

tejże uchwały przez kierownictwo Sądu Rejonowego w Rzeszowie i kierownictwo

Sądu Okręgowego w Rzeszowie, skierowania do KRS żądania wszczęcia

postępowania dyscyplinarnego i karnego co do kierownictwa sądu za niewykonanie

uchwały, sformułowania w jednej ze spraw na kanwie tej sytuacji organizacyjnej

III KO 221/25

2

pytania do TSUE, rozpoznanie tej sprawy przez wyznaczonego sędziego,

powodujące naruszenie szeregu przepisów rangi konstytucyjnej i ustawowej,

stwarza w odbiorze zewnętrznym przekonanie o braku warunków do rozpoznania

tej sprawy przez sędziego w sposób obiektywny, co uzasadnia skorzystanie z

instytucji przewidzianej w art. 37 k.p.k.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek nie jest zasadny.

Przepis art. 37 k.p.k. jako wyjątek od orzekania przez sąd miejscowo

właściwy, ma względzie takie sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę

orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w

sposób obiektywny. Przekazanie może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują

rzeczywiste okoliczności, które mogą zasadnie stwarzać przekonanie o braku

warunków do obiektywnego rozpoznanie sprawy w danym sądzie. W żadnym zaś

wypadku powodem przekazania, wbrew argumentacji podniesionej we wniosku, nie

mogą stać się względy natury techniczno – organizacyjnej. Pozostawiania przez

sędziego w sporze z kierownictwem sądu na tle podziału czynności sędziowskich,

analizowane w zgodzie z zasadami logicznego myślenia, w żadnym wypadku nie

może zrodzić u zewnętrznego obserwatora tej sytuacji, uzasadnionych wątpliwości

co do możliwości bezstronnego rozpoznania przez tego sędziego, tej konkretnej

przydzielonej mu sprawy. Pozostawania w konflikcie o podłożu organizacyjno –

technicznym z kierownictwem sądu właściwego miejscowo w żadnej mierze nie

przekłada się na tok procesu. Jak słusznie wskazano w postanowieniu SN z 26

stycznia 2026 r., III KO 220/25 przesłanką przekazania sprawy w trybie art. 37 k.p.k.

jest dobro wymiaru sprawiedliwości, scharakteryzowane powyżej, a nie dobrostan

sędziego, któremu przedzielono konkretną sprawę i który kwestionuje formalną

poprawność przydziału określonego rodzaju spraw.

Z tego powodu orzeczono jak na wstępie.

[J.J.]

[a.ł]

III KO 221/25

3