Córka sędziego była obrońcą, więc sprawę E. K. i M. K. przekazano do Katowic

Sąd Apelacyjny w Krakowie wskazanym wyżej postanowieniem, na

podstawie art. 37§1 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania

niniejszej sprawy do rozpoznania sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro

wymiaru sprawiedliwości.

Wniosek Sądu został uzasadniony faktem, że z uwagi na specyficzne

okoliczności niniejszej sprawy, nie ma obecnie w Sądzie Apelacyjnym w Krakowie –

Wydziale Karnym, sędziów którzy nie braliby już udziału w jej rozpoznaniu, lub

III KO 27/26

2

rozpoznaniu spraw wyłączonych z niej, czy też nie podlegają wyłączeniu, jak

Sędzia X.Y., którego córka wykonywała obowiązki obrońcy w tej sprawie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek Sądu Apelacyjnego można uznać za zasługujący na uwzględnienie.

Sąd Najwyższy w niniejszym składzie zdaje sobie sprawę z utrwalonej linii

orzeczniczej, w ramach której wielokrotnie podkreślano, że względy organizacyjno-

techniczne leżące po stronie sądu, nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia

wniosku złożonego przez ten sąd w trybie art. 37§1 k.p.k.

Trudno jednak nie dostrzegać i tego, że zaistniała w SA Kraków sytuacja

mająca w istocie odniesienie wyłącznie do tej jednej sprawy (złożonej podmiotowo),

a więc w żaden sposób nie czyniąc z art. 37§1 k.p.k. remedium na trudną sytuację

kadrową sądów polskich, mogłaby być również przedmiotem rozstrzygnięcia w

trybie art. 43 k.p.k. Względy ekonomiki procesowej przemawiają jednak za tym, by

niepotrzebnie nie odwlekać rozstrzygnięcia (do czasu złożenia stosownych

wniosków przez wszystkich sędziów tego wydziału), które wydaje się nieuchronne.

Stąd potrzeba uwzględnienia wniosku.

Uwzględniając powyższe, Sąd Najwyższy wskazał jako właściwy do

rozpoznania sprawy Sąd Apelacyjny w Katowicach.

[J.J.]

[a.ł]