Wniosek skazanego o wznowienie postępowania odrzucony jako oczywiście bezzasadny

Pismem z 22 sierpnia 2025 r. P. R. wniósł o wznowienie postępowania

zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 18 października 2018

r. w sprawie o sygn. akt II Aka 33/18, którym utrzymano w mocy wyrok Sądu

III KZ 45/25

2

Okręgowego w Koszalinie z 28 grudnia 2017 r. w sprawie o sygn. akt II K 54/17.

Postanowieniem z 22 października 2025 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia tego

wniosku z powodu jego oczywistej bezzasadności.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że pismo skazanego nie zawiera

argumentacji, która dotyczy podstaw do wznowienia postępowania.

Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany. W treści obszernego pisma,

skazany ponownie (jak uprzednio we wniosku) zakwestionował swoje sprawstwo,

wskazując na nieprawidłowości postępowania dowodowego w tym

przeprowadzonego eksperymentu procesowego oraz prawidłowość czynności

przesłuchania z jego udziałem.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie skazanego nie jest zasadne. Podważając trafność rozstrzygnięcia

Sądu Najwyższego z 22 października 2025 r. r., skarżący nie wskazał powodów,

dla których decyzję w tym przedmiocie trzeba by uznać za wadliwą. Sąd

Najwyższy w zaskarżonym orzeczeniu prawidłowo dostrzegł, że treść wniosku

skazanego nie wskazuje na jakikolwiek związek z istniejącymi podstawami do

wznowienia postępowania, a zawarte w nim rozważania już na pierwszy rzut oka

wskazywały na jego bezzasadność. Ocena ta jest jak najbardziej prawidłowa.

Przedstawione we wniosku, a następnie powielone w zażaleniu skazanego

informacje podważające, zdaniem skazanego, prawidłowość postępowania

dowodowego i wyrażające jego wątpliwości co do ustalonych w sprawie faktów,

wskazują, że skazany w rzeczywistości domaga się ponownej kontroli

przeprowadzonego postępowania. Postępowanie wznowieniowe nie służy jednak

prowadzeniu na nowo kontroli ustaleń i ocen prawnych dokonanych podczas

zwykłego toku instancji. Uruchomienie tego postępowania może nastąpić w

wypadku przedstawienia sądowi konkretnych i poddających się weryfikacji faktów

oraz dowodów potwierdzających, że dotychczasowe rozstrzygnięcie było błędne, a

postępowanie powinno zostać ponowione.

Zgodnie z art. 545 § 2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie

pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez obrońcę

albo pełnomocnika. Natomiast § 3 powołanego artykułu stanowi, że sąd odmawia

przyjęcia wniosku niepochodzącego od osoby wymienionej w § 2 bez wzywania do

III KZ 45/25

3

usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności

odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o

wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność. W orzecznictwie

Sądu Najwyższego nie budzi wątpliwości, że oczywista bezzasadność wniosku ma

miejsce także wtedy, gdy wniosek zostanie oparty na innych podstawach niż te,

które określone zostały w przepisach rozdziału 56 Kodeksu postępowania karnego

lub też żadna ze wskazanych we wniosku okoliczności nie będzie się mieściła w

katalogu przesłanek zawartych w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. lub art. 540b k.p.k.

(zob. postanowienie SN z dnia 21 września 2023 r., III KZ 13/23; postanowienie SN

z 7 listopada 2023 r., III KO 86/23; postanowienie SN z 4 lipca 2019 r., V KO

36/19).

Wobec powyższego, Sąd Najwyższy w zaskarżonym postanowieniu trafnie

ustalił, iż skazany nie przedstawił żadnych okoliczności, które mogłyby być choćby

hipotetycznie rozważane jako podstawy wznowienia postępowania.

Wskazać należy, iż wniosek o wznowienie postępowania, którego odmowa

przyjęcia jest przedmiotem rozpoznawanego zażalenia, jest kolejnym takim

wnioskiem w sprawie. Sąd Najwyższy odnosił się do tożsamych argumentów

przytaczanych przez skazanego (m.in. postanowienie SN z 13 listopada 2025 r,

sygn. akt III KO 114/25 i postanowienie SN z 7 stycznia 2026 r. sygn. akt III KO

186/25), wskazując na oczywistą bezzasadność wniosku oraz nie znajdując

podstaw do wznowienia postepowania z urzędu (zarządzenie z 30 maja 2025 r.,

sygn. akt III KO 18/25)

Również wyznaczony w sprawie o sygn. III KO 18/25 obrońca, sporządził

opinie o braku podstaw do złożenia wniosku do wznowienia postępowania

zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 18

października 2018 r., sygn. akt II AKa 33/18.

Ponieważ zaskarżone postanowienie Sądu Najwyższego, co wykazano

wyżej, znajduje pełną podstawę prawną w treści art. 545 § 3 k.p.k., a stanowiska

tego nie podważyły wywody zawarte w zażaleniu, należało orzec o utrzymaniu w

mocy tego orzeczenia.

III KZ 45/25

4

[J.J.]

[a.ł]

Antoni Bojańczyk

Małgorzata Bednarek

Anna Dziergawka