Obrońcy J.Ł. i J.K. chcieli wstrzymać wyrok. SN odmówił przed rozprawą kasacyjną

Wnioski złożone zarówno przez adw. M. C. jak i adw. P. R. o wstrzymanie

wykonania zaskarżonego kasacjami wyroku, nie zasługują na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 532 § 1 k.p.k. w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy

może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia,

którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Wprawdzie przepis ten nie

wskazuje przesłanek, których zaistnienie warunkowałoby wstrzymanie

IV KK 378/25

2

wykonalności zaskarżonego orzeczenia, to istotne jest, że stanowi on odstępstwo

od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., według której orzeczenie staje się

wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Jest więc oczywiste, że decyzja o

skorzystaniu z instytucji wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia musi

być poparta wyjątkowymi okolicznościami, które wskazują, że wykonanie wyroku

przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego poważne i

nieodwracalne skutki, przy czym ocena ta musi być konsekwencją stwierdzenia

istnienia realnego ryzyko poniesienia przez skazanego dolegliwości wynikającej z

wykonania prawomocnego wyroku, której nie powinien doznać wobec zasadności

wniesionej kasacji (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia z dnia 22

listopada 2021 r., I KK 156/21; z dnia 19 października 2021 r., III KK 375/21).

W realiach tej sprawy nie sposób na obecnym etapie stwierdzić, że

zachodzą podstawy do zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k.

W przedmiotowej sprawie obrońcy skazanych co do zasady zarzucili sądowi

odwoławczemu wadliwość przeprowadzonej kontroli odwoławczej oraz w wypadku

kasacji obrońcy skazanego J.Ł., obrazę przepisów procedury, których

konsekwencją miało być naruszenie zasady bezpośredniości. Rzecz jednak w tym,

że przeprowadzona na potrzeby postępowania wywołanego przedmiotowymi

wnioskami, analiza zarzutów obu kasacji nie wskazuje na istnienie wysokiego

prawdopodobieństwa ich uwzględnienia, co z kolei stanowiłoby podstawę do

skorzystania z instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. Warto

bowiem przypomnieć, że prawdopodobieństwo, o którym wcześniej jest mowa,

musiałoby być niemal zbliżone do pewności, oczywistości (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2021 r., V KK 129/21; postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 29 marca 2021 r., IV KK 103/21). Taka sytuacja w tej sprawie

nie zaistniała, a wskazywana przez skarżących możliwość zaistnienia rażących

naruszeń prawa, wymaga pogłębionej analizy na rozprawie kasacyjnej.

Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej.

[WB]

[a.ł]

IV KK 378/25

3