Kasacja K.J. nie wstrzyma wykonania kary 2 lat pozbawienia wolności

Na skutek kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w

Katowicach z dnia 21 sierpnia 2025 r., II AKa 15/25, utrzymującego w mocy wyrok

Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 16 października 2024 r., III K 112/21,

przed Sądem Najwyższym zawisła sprawa K.J. Za przypisane mu przestępstwa

został on skazany na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności i 180 stawek

dziennych grzywny, po 100 zł każda.

IV KK 546/25

2

W kasacji obrońcy został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania

zaskarżonego nią wyroku. W uzasadnieniu obrońca podniósł, że za jego

zasadnością przemawia to, że wykonanie wyroku zależy od rozstrzygnięcia

przedmiotowej kasacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek okazał się niezasadny.

Analiza treści kasacji i akt tej sprawy doprowadziła Sąd Najwyższy do

konkluzji, że nie ziściły się przesłanki do wstrzymania wykonania prawomocnego

wyroku. W orzecznictwie słusznie przyjmuje się, że Sąd Najwyższy może

skorzystać z tej instytucji wyłącznie w wyjątkowych przypadkach. Za podjęciem

takiej decyzji muszą przemawiać: bardzo wysokie prawdopodobieństwo

uwzględnienia kasacji, nietrafność merytoryczna wyroku oraz ustalenie, że

wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego

wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Zasadnie podkreśla się

więc, że można wstrzymać wykonanie zaskarżonego kasacją wyroku, jeżeli

wyraźnie rysuje się perspektywa uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia

wobec niego postępowania na skutek uwzględnienia kasacji (por. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18; postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 21 lipca 2025 r., II KK 83/25). Ocena zarzutów podniesionych

w nadzwyczajnym środku zaskarżenia powinna od razu pozwalać na stwierdzenie

wysokiego prawdopodobieństwa ich zasadności. Niezbędne jest więc ustalenie, że

postawione orzeczeniu sądu odwoławczego zarzuty (i argumentacja

zaprezentowana na ich poparcie) dają asumpt do przyjęcia poglądu o niemal

pewnej wadliwości zaskarżonego wyroku sądu odwoławczego (por. postanowienia

Sądu Najwyższego: z dnia 3 kwietnia 2025 r., IV KK 55/25; z dnia 27 marca 2025 r.,

III KK 84/25).

W tej sprawie nie zachodzi przedmiotowa oczywistość i jednoznaczność

uchybień sygnalizowanych w kasacji obrońcy. Ocena jej zasadności wymagać

będzie analizy dokonywanej na etapie merytorycznego jej rozpoznania. Mając to

uwadze, Sąd Najwyższy uznał, że nie zachodzą podstawy do zastosowania

IV KK 546/25

3

nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dodać należy, że

decyzja w tym względzie w żadnym razie nie przesądza ostatecznego

rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji skarżącego od prawomocnego wyroku

Sądu Apelacyjnego w Katowicach.

Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w części

dyspozytywnej postanowienia.

[WB]

[a.ł]