Skazany chciał wyłączyć sędziego SN za zażalenie w innej jego sprawie. SN odmówił

Do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek skazanego B. M. o wyłączenie

sędziego Sądu Najwyższego Ryszarda Witkowskiego od rozpoznania sprawy o

sygn. akt IV KO 131/25, „albowiem nie może orzekać, rozpoznawać tą samą

sprawę którą uprzednio prowadził bo jest uzasadniona obawa negatywnego

rozpoznania sprawy”.

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż skazany występował z licznymi

wnioskami o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem

Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 10 grudnia 2015 r., sygn. akt II AKa

462/15, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 15

września 2015 r., sygn. akt III K 57/14.

W sprawie o sygn. akt IV KZ 15/23 sędziowie Sądu Najwyższego: Ryszard

Witkowski, Igor Zgoliński i Adam Roch rozpoznawali zażalenie skazanego B. M. na

IV KO 131/25

2

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 marca 2023 r., sygn. IV KO 132/22 o

odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek skazanego o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Ryszarda

Witkowskiego nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje

okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego

bezstronności w danej sprawie. Przepis ten expressis verbis odwołuje się do

„uzasadnionej wątpliwości", a zatem musi ona istnieć obiektywnie i poddawać się

zewnętrznej weryfikacji oraz ocenie, a nie być tylko subiektywnym przekonaniem

określonej osoby (zob. postanowienie SN z dnia 11 stycznia 2012 r., III KK 214/11).

W przedmiotowej sprawie tego rodzaju wątpliwości nie zaistniały, zatem brak było

podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku.

Wnioskodawca jako podstawę do wyłączenia sędziego Sądu Najwyższego

Ryszarda Witkowskiego wskazał okoliczność rozpoznania tej samej sprawy, nie

wskazując o jaką sprawę chodzi. Nie jest przy tym zasadny zarzut, że sędzia Sądu

Najwyższego Ryszard Witkowski prowadził „tą samą sprawę”.

Fakt rozpoznawania przez sędziego Sądu Najwyższego Ryszarda

Witkowskiego zażalenia skazanego na postanowienie o odmowie przyjęcia wniosku

o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt IV KO 132/22 z uwagi na jego

oczywistą bezzasadność, nie prowadzi do wniosku, iż naruszona została zasada

bezstronności. Zakresy obu spraw, chociaż dotyczące tego samego prawomocnie

zakończonego postępowania, nie są tożsame, albowiem dotyczą dwóch różnych

wniosków, opartych na odmiennych podstawach. Ponadto w sprawie o sygn. akt IV

KZ 15/23 sędzia Sądu Najwyższego Ryszard Witkowski, jako sprawozdawca,

rozpoznawał w składzie trzyosobowym zażalenie skazanego na postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 27 marca 2023 r., sygn. akt IV KO 132/22 o odmowie

przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, a nie sam wniosek skazanego.

Wniosek skazanego złożony w sprawie o sygn. akt IV KO 131/25 stanowi

kolejny wniosek skazanego o wznowienie postępowania, do rozpoznania którego

IV KO 131/25

3

został wylosowany sędzia Sądu Najwyższego Ryszard Witkowski. Zdaniem Sądu

Najwyższego w przedmiotowej sprawie nie doszło do sytuacji, która stanowi

podstawę do przyjęcia uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego

Sądu Najwyższego Ryszarda Witkowskiego w przedmiotowej sprawie. Także

skazany B. M. nie wykazał istnienia podstaw do zastosowania instytucji wyłączenia,

określonej w art. 41 § 1 k.p.k.

Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Sąd Najwyższy orzekł jak w

sentencji postanowienia.

[J.J.]

[r.g.]