Test niezawisłości sędziego nie dotyczy zażalenia na areszt tymczasowy

Dnia 5 maja 2025 r. z-ca prokuratora regionalnego w Elblągu – Michał

Kwiatkowski, działając na podstawie art. 42 § 1 k.p.k. i art. 41 § 1 k.p.k., wniósł o

wyłączenie Sędziego Sądu Apelacyjnego w Gdańsku X. Y. od rozpoznania sprawy

II AKz 370/25, dot. zażalenia oskarżonego B. K. na postanowienie Sądu

Okręgowego w Elblągu z dnia 2 kwietnia 2025 r., sygn. II K 44/24, o przedłużeniu

tymczasowego aresztowania do dnia 4 lipca 2025 r., godz. 8:50.

Postanowieniem z 21 maja 2025 r., II AKz 370/25, Sąd Apelacyjny w

Gdańsku wyłączył sędziego X. Y. od rozpoznania sprawy II AKz 370/25.

Pismem z 2 czerwca 2025 r. SSA w Gdańsku X. Y., na podstawie art. 42a §

13 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (dalej:

V KB 113/25

2

„p.u.s.p.”), wniósł ponowne rozpoznanie wniosków prok. Prokuratury Regionalnej w

Gdańsku o stwierdzenie braku spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności

oraz wyłączenie od rozpoznania sprawy II AKz 370/25 oraz o uchylenie

postanowienia Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 21 maja 2025 r. i oddalenie

wniosku prok. Prokuratury Regionalnej w Gdańsku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Możliwość przeprowadzenia tzw. postępowania testowego wobec sędziego

sądu powszechnego limitowana jest nie tylko poprzez określenie, kto może

taki wniosek złożyć (art. 42a § 6 p.u.s.p.), ale także poprzez kryterium funkcjonalne

– wniosek taki może być złożony w sprawach, w których termin rozpoznania i

wydania orzeczenia jest dłuższy niż miesiąc począwszy od złożenia pisma

wszczynającego postępowanie w sprawie (art. 45a § 4 p.u.s.p. a contrario).

Sprawa, w której sędzia złożył pismo zarejestrowane pod sygnaturą V KB

113/25 dotyczyła rozpoznania w postępowaniu odwoławczym zażalenia

na postanowienie w przedmiocie tymczasowego aresztowania. Tego rodzaju

sprawy powinny być natomiast przedstawione sądowi odwoławczemu w ciągu 48

godzin (art. 463 § 2 k.p.k.) i rozpoznane przed upływem 7 dni od przekazania

sądowi zażalenia z niezbędnymi aktami (art. 252 § 3 k.p.k.). Stąd, w tego rodzaju

sprawach, procedura testowa przewidziana w przepisach Prawa o ustroju sądów

powszechnych nie ma zastosowania. W konsekwencji, sędzia sądu powszechnego

nie dysponuje prawem do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie wniosku o

wyłączenie, o jakim mowa w art. 42a § 13 p.u.s.p.

Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy rozstrzygnął

jak w postanowieniu.

[J.J.]

[r.g.]