Sąd Najwyższy wstrzymał wykonanie kary lekarce J.M. do czasu rozpoznania kasacji

Obrońca skazanej J.M. wniósł kasację od prawomocnego wyroku Sądu

Okręgowego w Gdańsku z dnia 15 stycznia 2026 r., sygn. akt V Ka 1966/25,

zmieniającego wyroku Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 21

lutego 2024 r., sygn. akt II K 16/21, którym to orzeczeniem ostatecznie wymierzono

wyżej wymienionej za czyny z art. 228 § 3 k.k. w zb. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art.

V KK 354/26

2

11 § 2 k.k. i in. karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności (zmiana orzeczenia

Sądu I instancji w tym zakresie) oraz grzywnę w wysokości pięćset dziesięć stawek

dziennych przy przyjęciu, że jedna jej stawka równoważna jest kwocie 70 złotych.

Jednocześnie Sąd pierwszej instancji orzekł wobec skazanej J.M. zakaz

wykonywania zawodu lekarza na okres dziesięciu lat, przepadek korzyści

majątkowej oraz obciążył J.M. kosztami postępowania.

Wraz z nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia do Sądu Najwyższego został

skierowany również wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku do

czasu rozpoznania kasacji.

Uzasadniając wniosek obrońca skazanego argumentował, że w realiach

niniejszej sprawy zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek przemawiający za

zastosowaniem tej instytucji. Wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji mogłoby

bowiem spowodować po stronie J.M. skutki nadmiernie dolegliwe, trudne do

odwrócenia, a potencjalnie nieodwracalne w sferze jej zdrowia. Oskarżona jest

osobą w bardzo podeszłym wieku i znajduje się obecnie w ciężkim,

udokumentowanym stanie zdrowia (zaawansowana osteoporoza z

wielopoziomowymi złamaniami kręgów, co znacznie utrudnia jej poruszanie się

wymagając leczenia specjalistycznego). Ponadto poddana została diagnostyce

onkologicznej. Wskazane okoliczności zostały dostrzeżone w postępowaniu

wykonawczym, co nie czyni jednak wniosku opartego na art. 532 § 1 k.p.k.

zbędnym ani przedwczesnym. Czasowe wstrzymanie wykonania kary w tym

postępowaniu, jak wskazywał dalej obrońca udzielone zostało wyłącznie do czasu

rozpoznania wniosku o odroczenie wykonania kary, a więc jego dalszy byt zależy

od rozstrzygnięcia sądu wykonawczego. Nie zabezpiecza ono sytuacji J.M. w

perspektywie postępowania kasacyjnego, którego przedmiotem jest kontrola

prawomocnego wyroku przez Sąd Najwyższy. W razie zaś oddalenia wniosku o

odroczenie wykonania kary, uchylenia wstrzymania albo uprawomocnienia się

niekorzystnego rozstrzygnięcia wykonawczego, J.M. mogłaby zostać skierowana

do zakładu karnego jeszcze przed rozpoznaniem kasacji przez Sąd Najwyższy.

Oznaczałoby to, że ochrona wynikająca z postanowienia sądu wykonawczego ma

charakter warunkowy i krótkotrwały, a nie zabezpiecza celu, któremu służy art. 532

§ 1 k.p.k.

V KK 354/26

3

W odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście

bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek obrońcy skazanego zasługiwał na uwzględnienie.

Jak wynika z utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego uwzględnienie

wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia zaskarżonego kasacją może

nastąpić wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okoliczności, do których

należy po pierwsze – istnienie realnej szansy na uwzględnienie kasacji, a po drugie

– wykazanie przez wnioskodawcę, że dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby

wywołać dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne skutki (por. np.

postanowienia Sądu Najwyższego z dni: 7 września 1998 r., II KKN 262/98; 17

sierpnia 2004 r., V KK 229/04; 8 września 2004 r., V KK 214/04; 30 stycznia 2014 r.,

II KK 356/13; 21 stycznia 2021 r., V KK 536/20).

Wprawdzie autor wniosku nie pokusił się o wykazanie pierwszej z

wymienionych wyżej przesłanek wstrzymania wykonania orzeczenia, tj.

uzasadnienia znacznego prawdopodobieństwa skuteczności tego nadzwyczajnego

środka zaskarżenia, a skupił się na okolicznościach, które mają znaczenie

wyłącznie z punktu widzenia postępowania wykonawczego nie zaś zastosowania

instytucji uregulowanej w art. 532 § 1 k.p.k., jednak konkluzja wskazująca na

możliwość wykonania kary przed rozpoznaniem kasacji w świetle wstępnej analizy

podniesionych zarzutów, w sytuacji, gdy co najmniej części z nich nie można

odmówić wagi, jest ze wszech miar trafna.

Ta wstępnie analiza wniesionego na korzyść skazanej nadzwyczajnego

środka zaskarżenia pozwala zdaniem Sądu Najwyższego na stwierdzenie, że w

niniejszej sprawie istnieje dostatecznie wysokie prawdopodobieństwo

uwzględnienia kasacji obrońcy skazanej., w szczególności w kontekście zarzutów

dotyczących jakości kontroli odwoławczej.

Ostatecznej oceny w tym względzie, dokona wprawdzie sąd kasacyjny na

rozprawie, oczywiste jest jednak, że w sytuacji prawdopodobieństwa uwzględnienia

kasacji, rozpoczęcie wykonywania wobec J.M. wymierzonej jej kary, może

skutkować negatywnymi dla niej konsekwencjami, których ponieść nie powinna.

V KK 354/26

4

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w części

dyspozytywnej postanowienia.

[WB]

[a.ł]