Grzywna z wyroku w Łasku miała 60 stawek, a sąd połączył ją jako 200. SN uchylił karę łączną

Wyrokiem łącznym z dnia 9 maja 2022 r., sygn. akt II K 76/21, Sąd Okręgowy

w Sieradzu w sprawie S.N. skazanego m. in. prawomocnymi wyrokami:

V KK 386/25

2

1. Sądu Rejonowego w Łasku z dnia 13 lutego 2007 r., sygn. akt II K 22/06, za

przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. popełnione w dniu 18 września 2005 r. na karę roku i 6

miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby

4 lat i karę grzywny 60 stawek dziennych po 10 złotych stawka; wykonanie kary pozbawienia

wolności zarządzono postanowieniem Sądu Rejonowego w Łasku z dnia 17 marca 2011 r.

w sprawie II Ko 2131/10 (pkt K części opisowej);

2. Sądu Rejonowego w Sieradzu z dnia 18 maja 2015 r., sygn. akt II K 181/15 za

przestępstwo określone m. in. w art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca

2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii popełnione w okresie od 4 listopada 2006 r. do 7

lutego 2007 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny 50 stawek

dziennych grzywny po 20 złotych stawka (pkt S lit. f części opisowej),

na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym 30

czerwca 2015 r. w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie

ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 396 z 2015 r.) w

miejsce jednostkowych kar grzywny orzeczonych wyrokami: Sądu Rejonowego w

Łasku w sprawie II K 22/06 w wymiarze 200 stawek dziennych po 10 złotych stawka

– opisanej w punkcie K oraz Sądu Rejonowego w Sieradzu w sprawie II K 181/15 w

wymiarze 50 stawek dziennych po 20 złotych stawka – opisanej m punkcie S-f i orzekł

karę łączną grzywny w ilości 220 stawek dziennych określając wysokość jednej

stawki na kwotę 20 złotych (pkt 3) (k. 872-881 akt sprawy II K 76/21).

Wyrok łączny nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w dniu 22

października 2022 r. (k. 881v. akt sprawy II K 76/21).

Od powyższego wyroku kasację na korzyść skazanego wniósł Prokurator

Generalny. Zaskarżył go w zakresie zawartego w pkt. 3 jego części dyspozytywnej

orzeczenia o karze łącznej grzywny i zarzucił rażące oraz mające istotny wpływ na

treść wyroku naruszenie prawa procesowego – art. 410 k.p.k., skutkujące rażącą

obrazą prawa materialnego – art. 86 § 1 k.k. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 30

czerwca 2015 r.), do której doszło w następstwie błędnego przyjęcia w części

dyspozytywnej wyroku łącznego, że na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Łasku z

dnia 13 lutego 2007 r. o sygn. akt II K 22/06 orzeczona została wobec skazanego

S.N. kara grzywny w wysokości 200 stawek dziennych po 10 zł, podczas gdy

faktyczny wymiar tej kary wynosił 60 stawek dziennych po 10 zł, co prawidłowo

odnotowane zostało w części opisowej wyroku łącznego oraz miało oparcie w

V KK 386/25

3

ujawnionym w toku rozprawy dokumencie w postaci karty karnej, w efekcie czego

doszło do połączenia kary grzywny w błędnym wymiarze z karą grzywny w wysokości

50 stawek dziennych po 20 zł, wymierzoną S.N. prawomocnym wyrokiem Sądu

Rejonowego w Sieradzu z dnia 18 maja 2015 r. o sygn. akt II K 181/15 i orzeczenia

kary łącznej grzywny w wysokości 220 stawek dziennych po 20 zł, a zatem powyżej

ustawowo dopuszczalnej granicy.

W konkluzji kasacji skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części

i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Okręgowemu w Sieradzu do

ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Kasacja jest oczywiście zasadna, stąd uzasadnione było jej rozpoznanie i

uwzględnienie na posiedzeniu w trybie przewidzianym w przepisie art. 535 § 5 k.p.k.

Zgodnie z brzmieniem art. 86 § 1 zd. pierwsze k.k. (w brzmieniu

obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r.) sąd wymierza karę łączną w granicach

powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy,

nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności

albo 20 lat pozbawienia wolności. Skoro przedmiotem zespolenia węzłem kary

łącznej w niniejszej sprawie były m. in. kary jednostkowe grzywny orzeczone

wyrokami Sądu Rejonowego w Łasku z dnia 13 lutego 2007 r., sygn. akt II K 22/06 i

Sądu Rejonowego w Sieradzu z dnia 18 maja 2015 r., sygn. akt II K 181/15,

wynoszące odpowiednio: 60 oraz 50 stawek dziennych grzywny, to najsurowsza kara

łączna grzywny nie mogła przekroczyć normatywnego pułapu wyznaczonego przez

sumę orzeczonych stawek dziennych grzywny (nie przekraczając jednocześnie 810

stawek dziennych grzywny, co w niniejszej sprawie nie ma jednak znaczenia

zważywszy na wysokość poszczególnych jednostkowych kar grzywny). Orzekając

więc karę grzywny w wysokości 220 stawek grzywny sąd dopuścił się rażącego

naruszenia przepisu art. 86 § 1 zd. pierwsze k.k., a także przepisu art. 410 k.p.k.,

pomijając całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej zaś

naruszenia te miały istotny wpływ na treść orzeczenia, przeciwko któremu obecnie

Prokurator Generalny skierował nadzwyczajny środek zaskarżenia wniesiony na

korzyść skazanego. Rację ma skarżący podnosząc, że do ww. naruszeń doszło w

następstwie mylnego przyjęcia w pkt. 3 części dyspozytywnej wyroku łącznego, że w

V KK 386/25

4

wyroku Sądu Rejonowego w Łasku z dnia 13 lutego 2007 r. o sygn. akt II K 22/06

orzeczona została wobec skazanego S.N. kara grzywny w wysokości 200 stawek

dziennych po 10 zł, podczas gdy faktyczny wymiar tej kary wynosił 60 stawek

dziennych po 10 zł, co prawidłowo odnotowane zostało w części opisowej wyroku

łącznego w pkt. K (s. V, k. 874 akt sprawy II K 76/21), a nadto znajdowało

odzwierciedlenie w informacji z Krajowego Rejestru Karnego z dnia 28 marca 2022

r., uznanej przez Sąd pierwszej instancji na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2022 r. za

ujawnioną bez odczytywania w trybie art. 405 § 1-4 k.p.k. (k. 842-846, 869-870 akt

sprawy II K 76/21) oraz w aktach sprawy II K 22/06 (wyrok k. 250), załączonych do

akt niniejszej sprawy. W konsekwencji doszło do orzeczenia wobec S.N. kary łącznej

grzywny powyżej (dwukrotnie) ustawowo dopuszczalnej górnej granicy w wysokości

110 stawek dziennych odpowiadającej sumie stawek dziennych wymierzonych za

poszczególne przestępstwa.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy uchylił wyrok w zaskarżonej

części (pkt 3) i ⎯ w tym zakresie ⎯ przekazał sprawę do ponownego rozpoznania

Sądowi Okręgowemu w Sieradzu. W postępowaniu ponownym orzekając w

przedmiocie łącznej kary grzywny stanowiącej wynik zastosowania instytucji kary

łącznej do jednostkowych kar grzywny orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w

Łasku z dnia 13 lutego 2007 r., sygn. akt II K 22/06 i Sądu Rejonowego w Sieradzu

z dnia 18 maja 2015 r., sygn. akt II K 181/15, Sąd będzie miał na uwadze maksimum

ustawowe przewidziane przez Kodeks karny dla kary grzywny stanowiącej wynik

zagregowania jednostkowych kar tego typu w ramach kary łącznej, wyznaczające

górną granicę możliwej do wymierzenia łącznej kary grzywny.

Z tych względów orzeczono jak w wyroku.

Antoni Bojańczyk

Zbigniew Kapiński

Anna Dziergawka

[WB]

[a.ł]