Zarzuty wobec sędziego i kuratora z Elbląga. Sprawę przekazano do Malborka

Przed Sądem Rejonowym w Elblągu, zawisła sprawa z zażalenia K. B. na

postanowienie asesora Prokuratury Rejonowej w Iławie del do Prokuratury

Rejonowej w Elblągu z 5 czerwca 2025 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie

[…], dotyczącej przekroczenia uprawnień przez ustalonych funkcjonariuszy -

sędziego Sądu Rejonowego w Elblągu i kuratora zawodowego w związku z

postpowaniem w sprawie VIII K 913/22. W ocenie sądu wnioskującego już sam

przedmiot postępowania i treść zawiadomienia o przestępstwie oraz treść

V KO 185/25

2

zażalenia, wskazują na zasadność przekazania przedmiotowej sprawy ze względu

na dobro wymiaru sprawiedliwości, albowiem sformułowane zarzuty dotyczą

czynności zawodowych wskazanego z imienia sędziego Sądu Rejonowego w

Elblągu i kuratora zawodowego przy tym sądzie, co może wywołać zarówno wśród

opinii publicznej, jak i samego Skarżącego, przekonanie o braku warunków

rozpoznania sprawy w sposób obiektywny przez Sąd Rejonowy w Elblągu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 37 k.p.k. powodem przekazania sprawy przez Sąd Najwyższy

innemu sądowi równorzędnemu może być tylko dobro wymiaru sprawiedliwości.

Jest to przesłanka o charakterze ogólnym i wybitnie ocennym.

Sąd Najwyższy w swoim orzecznictwie przyjmuje, że przekazanie sprawy do

rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu mogą uzasadniać powody wiązane z

ujemnym wpływem na swobodę orzekania lub które mogą stwarzać przekonanie o

braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por. postanowienia

Sądu Najwyższego: z 13 lipca 1995 r. sygn. akt III KO 34/95, OSNKW 1995, z. 9-10,

poz. 68; z 17 maja 2001 r. sygn. akt IV KO 21/01, OSNKW 2001, z. 7 – 8, poz. 58).

Dobro wymiaru sprawiedliwości może także uzasadniać uruchomienie trybu,

określonego w art. 37 k.p.k., wtedy, gdy w następstwie konkretnych okoliczności

może powstać w społecznym odbiorze przekonanie (nawet błędne), że sprawa nie

zostanie bezstronnie rozpoznana (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 5

stycznia 2001 r. sygn. akt III KO 105/00; z 12 lutego 2002 r. sygn. V KO 3/02). Tak

jest między innymi, gdy konfiguracja zawodowych powiązań uczestników

postępowania z sądem miejscowo właściwym może wywoływać u zewnętrznych

obserwatorów obawy, czy ta sprawa będzie rozpoznana w warunkach wolnych od

wszelkiego rodzaju nacisków, nawet tylko tych będących następstwem samej

świadomości istnienia służbowych powiązań sędziów tego sądu (por.

postanowienia Sądu Najwyższego: z 14 lipca 2010 r. sygn. akt V KO 66/10; z 14

kwietnia 2021 r. sygn. akt IV KO 26/21).

Mając na względzie tak rozumiane pojęcie dobra wymiaru sprawiedliwości,

Sąd Najwyższy uznał, iż okoliczności, które przedstawiono w uzasadnieniu

postanowienia Sądu Rejonowego w Elblągu, mogą powodować powstanie w

odbiorze zewnętrznym przekonania o braku warunków do bezstronnego jej

V KO 185/25

3

rozpoznania przez ten Sąd Rejonowy. Kierując się tym, Sąd Najwyższy postanowił,

przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Malborku.

[J.J.]

[a.ł