Czwartek Wydanie nr 40

Sygnatura akt
V KZ 27/25
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna Wydział V
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
7 listopada 2025 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap

Sąd Najwyższy

Obrońca miał złożyć wniosek o uzasadnienie, ale skazany nie odzyskał terminu

Przejdź do orzeczenia, 2 min czytania

Spór

Skazany M. S. w sprawie z art. 299 § 1 i 5 k.k. wnosił o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 27 marca 2025 r.

Ustalenia sądu

Skazany twierdził, że wniosek miał złożyć jego obrońca, z którym nie ustalał rezygnacji z tej czynności, a który nie poinformował go o zapadłym wyroku. Sąd nie uznał tych okoliczności za udokumentowane.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 6 maja 2025 r. i obciążył skazanego kosztami postępowania zażaleniowego.

Dlaczego

Skarżący nie wykazał, że niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych. Mógł samodzielnie ustalić termin ogłoszenia wyroku i jego treść, a w zażaleniu nie wykazał błędności tego stanowiska.

Dla firm

Strona nie może polegać wyłącznie na tym, że pełnomocnik nie przekazał informacji o wyroku. Przywrócenie terminu wymaga wykazania przyczyn niezależnych od strony, a same twierdzenia bez dokumentów nie wystarczają.

Więcej o sprawie

Skazany twierdził, że obrońca nie poinformował go o wyroku z 27 marca 2025 r. SN uznał, że mógł sam ustalić termin ogłoszenia i treść rozstrzygnięcia.

Niewątpliwie skarżący miał możliwość samodzielnego ustalenia nie tylko terminu ogłoszenia wyroku, faktu ogłoszenia, ale i jaka jest treść rozstrzygnięcia.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział V
Sygnatura
V KZ 27/25

Treść orzeczenia

V KZ 27/25

POSTANOWIENIE

Dnia 7 listopada 2025 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Ryszard Witkowski

w sprawie M. S.,

skazanego za czyn z art. 299 § 1 i 5 k.k.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 7 listopada 2025 r.

zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Łodzi

z 6 maja 2025 r., sygn. akt II AKa 97/22,

o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia

wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 27 marca 2025 r. sygn. akt II AKa 97/22,

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie;

2. obciążyć M. S. kosztami postępowania zażaleniowego.

[J.J.]

Uzasadnienie

Sądu Apelacyjnego w Łodzi postanowieniem z 6 maja 2025 r. sygn. akt II AKa

97/22, na podstawie art. 126 § 1 i 2 k.p.k., odmówił skazanemu M. S. przywrócenia

terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku

Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 27 marca 2025 r. sygn. akt II AKa 97/22, albowiem

V KZ 27/25

2

nie wykazał on, iż niedotrzymanie tego terminu nastąpiło z przyczyn od niego

niezależnych.

Na to postanowienie zażalenie złożył skazany M. S..

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie skazanego M. S. nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl artykułu 126 § 1 k.p.k. warunkiem przywrócenia stronie terminu

zawitego jest wykazanie, że niedotrzymanie tego terminu nastąpiło z przyczyn od

strony niezależnych. W ocenie Sądu Najwyższego w niniejszej sprawie skarżący

nie wykazał, aby fakt niedotrzymania terminu wystąpił z przyczyn od niego

niezależnych. Prawidłowo bowiem Sąd Apelacyjny w Łodzi przeanalizował i

rozważył wszystkie podane przez M. S. we wniosku z 16 kwietnia 2025 r. o

przywrócenie terminu argumenty związane z jego przekonaniem, iż stosowny

wniosek o uzasadnienie złożył jego obrońca, z którym nie czynił ustaleń, iż od

złożenia stosownego wniosku odstąpi, a który nawet nie poinformował go, iż wyrok

w jego sprawie już zapadł. W takim stanie rzeczy, Sąd doszedł do przekonania, że -

w sytuacji gdy brak jest podstaw do ingerowania ze strony sądu w ustalenia

skazanego z jego obrońcą, a skarżący nie udokumentował podnoszonych

okoliczności, to nie wykazał, aby podnoszone przez niego okoliczności uzasadniały

konieczność przywrócenia terminu zgodnie z art. 126 § 1 k.p.k. Niewątpliwie

skarżący miał możliwość samodzielnego ustalenia nie tylko terminu ogłoszenia

wyroku, faktu ogłoszenia, ale i jaka jest treść rozstrzygnięcia. Dochowanie minimum

staranności i dbałości o własne sprawy zapewniłoby mu należytą ochronę jego

interesu prawnego. Należy podkreślić, że skarżący w zażaleniu nie wykazał, że

takie stanowisko Sądu jest błędne.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w części dyspozytywnej

postanowienia.

[JJ.]

[r.g.]

V KZ 27/25

3

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.