Warunkowe umorzenie za podrobione orzeczenia przy licencji na przewóz taksówką

Treść orzeczenia

Sygn. akt V K 77/26

4303-1 Ds.9.2026

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 8 maja 2026 r.

Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie, V Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: asesor sądowy Jacek Krycki

Protokolant: sekretarz sądowy Marcel Bobrowicz

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2026 r.

bez udział Prokuratora Prokuratury Rejonowej Szczecin - Niebuszewo w Szczecinie

sprawy

I. L. (1), syna D. i A., urodzonego (...) w U., PESEL (...)

oskarżonego o to, że:

w dniu 26 kwietnia 2023 r. w C. posłużył się jako autentycznymi fałszywymi dokumentami na nazwisko I. L. (2) - w postaci orzeczenia lekarskiego nr 464/(rok)2022 o braku przeciwwskazań zdrowotnych do pracy na stanowisku kierowcy oraz orzeczenia psychologicznego (...)/(...) o braku przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, które to dokumenty były niezbędne do przyznania licencji określonej w art. 5b ust. 1 ustawy z dnia 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. 2001 Nr 125 poz. 1371) na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką,

tj. o czyn z art. 270 § 1 k.k.

przyjmując za podstawę rozstrzygnięcia przepisu Kodeksu Karnego w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 września 2023 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k.

I. uznaje oskarżonego

I. L. (1)

za sprawcę zarzucanego mu czynu, przy czym w opisie czynu frazę „posłużył się jako autentycznymi fałszywymi dokumentami na nazwisko I. L. (2)” zastępuje frazą „użył jako autentyczne podrobione wcześniej dokumenty na nazwisko I. L. (2), które to nie dokumentowały rzeczywistych zdarzeń i przedstawiały fałszywe okoliczności mające znaczenie prawne”, tj. czynu z art. 270 § 1 k.k., i na podstawie art. 66 § 1 k.k. i art. 67 § 1 k.k. postępowanie karne wobec oskarżonego warunkowo umarza na okres 2 (dwóch) lat próby;

II. na podstawie art. 67 § 3 k.k. orzeka od oskarżonego

I. L. (1)

świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 4000 zł (czterech tysięcy złotych);

III. zasądza od oskarżonego

I. L. (1)

na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 140 zł (stu czterdziestu złotych), w tym 40 zł (czterdzieści złotych) tytułem wydatków i 100 zł (sto złotych) tytułem opłaty.