Sąd utrzymał wyrok wobec D. W. i nie zasądził odszkodowania za utracony portfel

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie

z dnia 11 czerwca 2025 r., sygn. akt IV K 1034/24 w sprawie D. W..

Podmiot wnoszący apelację

Oskarżyciel posiłkowy

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na niekorzyść

W części

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

brak zarzutów

Wnioski

zmiana

Stanowisko sądu odwoławczego wobec zgłoszonych zarzutów i wniosków

braku orzeczenia na rzecz pokrzywdzonego obowiązku naprawienia szkody i zadośćuczynienia.

Niezasadny

1. 1.

Apelacja oskarżyciela posiłkowego nie zawiera argumentacji, która mogłaby podważyć prawidłowość rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Brak jest bowiem podstaw do zasądzenia na rzecz pokrzywdzonego odszkodowania i zadośćuczynienia, gdyż przestępstwo za które został skazany oskarżony nie doprowadziło do powstania szkody.

2. Faktem jest, że w dniu 2 czerwca 2024 roku doszło do kradzieży portfela wraz z zawartością będącego własnością M. O.. Niemniej jednak D. W. nie został oskarżony o kradzież tego portfela, tylko o inny czyn – oszustwa polegającego na zażądaniu korzyści majątkowej w kwocie 1000 zł w zamian za zwrot wcześniej skradzionego portfela. Do rozporządzenia mieniem w wyniku tego oszustwa nie doszło, tym samym nie powstała szkoda w wyniku działania oskarżonego.

3. Jak wynika z prawidłowo poczynionych ustaleń, które nie zostały zakwestionowane przez oskarżyciela posiłkowego kradzieży portfela dokonano w dniu 2 czerwca 2024 roku, natomiast czyn oskarżonego miał miejsce w dniu 3 czerwca 2024 r. Wówczas oskarżony zadzwonił do pokrzywdzonego i poinformował, że jego kolega znalazł portfel oraz, że może mu go zwrócić po zapłacie kwoty 1000 zł. Umówili się pod sklepem (...), na spotkanie nie udał się pokrzywdzony, tylko jednak żona. Wówczas D. W. ponownie zażądał zapłaty kwoty 1000 zł, aczkolwiek kiedy I. O. poprosiła go o pokazanie portfela oskarżony oddalił się z miejsca spotkania. Następnie pokrzywdzony z oskarżonym wymieniali wiadomości sms, w których próbowali dojść do porozumienia w przedmiocie wysokości znaleźnego i sposobu odebrania portfela. Ostatecznie nie doszło do porozumienia między mężczyznami, pieniądze nie zostały zapłacone.

4. Wbrew twierdzeniom oskarżonego z rozprawy odwoławczej, czego nie podawał w apelacji, jego żona, która poszła na spotkanie z oskarżonym, nie widziała w ręku oskarżonego portfela, gdyż nie wynika to z jej zeznań. Świadek I. O. zeznała bowiem, że „Mężczyzna ten jak przyszedł na spotkanie to nie chciał nawet pokazać tego portfela. (…) Jak ten mężczyzna nie chciał pokazać portfela to po chwili poszedł w kierunku budynków i ja zadzwoniłam na nr alarmowy” (k. 131v).

5. Rację miał sąd pierwszej instancji, w sprawie nie ujawniły się żadne dowody z których wynikałoby, że to oskarżony dokonał zaboru portfela pokrzywdzonego oraz, żeby był on w jego posiadaniu. Oskarżony konsekwentnie twierdził, że portfel ten znajduje się w posiadaniu jego kolegi, zaś on sam pośredniczył jedynie między owym kolegą a pokrzywdzonym.

6. Mając na uwadze przeprowadzone postępowanie nie można uznać, by w wyniku działania oskarżonego powstała jakakolwiek szkoda, którą wymagałaby naprawienia. Ewentualną szkodą z tytułu przestępstwa, jakiego dopuścił się oskarżony byłaby korzyść majątkowa wręczona oskarżonemu przez pokrzywdzonego w zamian za zwrot bezprawnie zabranej rzeczy, a do tego nie doszło.

7. Naprawienia szkody z tytułu utraty portfela wraz z zawartością pokrzywdzony M. O. może dochodzić od sprawcy tej kradzieży.

8. Pokrzywdzony nie wykazał natomiast żadnych okoliczności, które mogłyby zostać wzięte pod uwagę, by zasądzić zadośćuczynienie od oskarżonego. Jego apelacja jest apelacją na niekorzyść i sąd odwoławczy nie może dowolnie i co istotne samodzielnie ustalać pewnych okoliczności na niekorzyść oskarżonego.

9. Podłożem przyznania zadośćuczynienia jest doznana przez poszkodowanego krzywda. Chodzi więc o szkodę niematerialną, moralną, wyrządzoną bezprawnie, a więc – mówiąc potocznie – niesprawiedliwie i niezasłużenie. Krzywdę wypełnia poczucie nieszczęścia, cierpienia, bólu, lęku i dyskomfortu psychicznego wyrażającego się m.in. poczuciem odrzucenia, pogorszeniem relacji rodzinnych i towarzyskich, utratą zawodu, pozbawieniem możliwości odczuwania przyjemności itp.

(J. Gudowski [w:] T. Bielska-Sobkowicz, G. Bieniek, H. Ciepła, M. Sychowicz, R. Trzaskowski, T. Wiśniewski, C. Żuławska, J. Gudowski, Kodeks cywilny. Komentarz. Tom III. Zobowiązania. Część ogólna, wyd. II, Warszawa 2018, art. 445 kc).

10. Żadnych takich okoliczności nie wykazano, stąd zasądzenie zadośćuczynienia na etapie postępowania odwoławczego nie jest możliwe.

wydania postanowienia o naprawieniu szkody i zadośćuczynieniu

Niezasadny

Niezasadność zarzutów apelacyjnych.

3. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1

Przedmiot utrzymania w mocy

Brak orzeczenia o zasądzeniu odszkodowania i zadośćuczynienia.

Kompleksowa analiza zgromadzonego materiału dowodowego - wbrew twierdzeniom oskarżyciela posiłkowego wskazuje, że ustalenia faktyczne są prawdziwe i odpowiadające zgromadzonym dowodom.

4. Koszty Procesu

Wskazać oskarżonego.

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

II. zwolniono oskarżyciela posiłkowego od ponoszenia kosztów procesu za postępowanie odwoławcze.

6. pODPIS

SSA (del.) Anna Kalbarczyk

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

oskarżyciel posiłkowy

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie z dnia 11 czerwca 2025 r., sygn. akt IV K 1034/24 w sprawie D. W..

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na niekorzyść

W części

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

brak zarzutów

Wnioski

zmiana