Gry na zagranicznej domenie bez polskiej licencji. Sąd utrzymał wyrok wobec X. F.

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie, IV Wydział Karny z dnia 29 lipca 2024 r., sygn. akt IV K 297/21

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca

Oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

Kierunek i zakres zaskarżenia

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

Art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

Uchylenie

Zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Fakty uznane za udowodnione

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

X. F.

Niekarany

Sytuacja majątkowa

Karta karna k. 215

Informacja e-PUAP k. 214

Fakty uznane za nieudowodnione

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Wskazać fakt

Niekarany

Sytuacja majątkowa

Karta karna

Informacja e-(...)

Załączone dokumenty zostały sporządzone w przepisanej prawem formie przez organy do tego uprawnione, stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności dokumentów.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

Wskazać fakt.

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

I. Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść tego orzeczenia poprzez uznanie, iż:

a) oskarżony uczestniczył w zagranicznych grach losowych oraz zagranicznych zakładach wzajemnych wbrew przepisom ustawy podczas, gdy żadne dopuszczone w sprawie i przeprowadzone dowody nie wykazały prawdziwości tych ustaleń

b) zebrane w sprawie dowody dawały asumpt do stwierdzenia, iż oskarżony osiągał korzyści majątkowe podczas gdy suma wpłat w domenie offsidebet z dwóch kart ((...) i O.) była wyższa od sumy wypłat a nadto Sąd nie znał w ogóle salda bieżącego na portfelu wirtualnym w tej domenie.

II. Naruszenie przepisów postępowania w rozumieniu art. 438 pkt 2 k.p.k., a które to naruszenie miało wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k. w zw. z art. 366 § 1 k.p.k., art. 410 k.p.k. i art. 424 § 1 k.p.k. poprzez przekroczenie przez Sąd zasady swobodnej oceny dowodów skutkujące jej dowolnością i dokonanie jej z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania, błędy merytoryczne i logiczne w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazujące na wadliwość procesu myślowego Sądu oraz nieprawidłowość całego przewodu sądowego sprowadzające się w szczególności do:

a) Fragmentarycznej i wybiórczej kwalifikacji przeprowadzonych w sprawie dowodów poprzez przyjęcie z jednej strony za dowód w zakresie transakcji z domeną offsidebet wydruków z karty kredytowej O. Bank (...) przy równoczesnym odrzuceniu analogicznych potwierdzeń transakcji z karty (...) S.A. co nie tylko nasunęło Sądowi wnioski o wyczerpaniu znamion czynu zabronionego ale dodatkowo naprowadziło Sąd na całkowicie wadliwą tezę o osiąganiu przez oskarżonego korzyści majątkowych na podstawie wydruków transakcji z jednej karty i finalnie orzeczeniu jej przepadku

b) Całkowicie dowolnej oceny wyjaśnień oskarżonego jako niewiarygodnych co do uczestniczenia w grach przygodowych, co umożliwiała domena offsidebet tylko na tej podstawie, że możliwe było granie w te same lub inne gry przy wejściu z innych domen internetowych

c) Jednostronnej, dowolnej oceny wyjaśnień oskarżonego jako nieprawdziwych w zakresie, w jakim wskazał on, że wykorzystywał portfel wirtualny w domenie offsidebet aby ukryć pieniądze przed żoną podczas tylko na tej przesłance, że mógł on swój cel osiągnąć wykorzystując bardziej znane portfele internetowe

d) Uchylenia się przez Sąd od ustalenia jak funkcjonowała domena offsidebet i zajęcia stanowiska co do wskazanych przez oskarżonego i popartych archiwalnymi wydrukami twierdzeń, że strona offsidebet umożliwiała grę w gry przygodowe zawierające tzw. mikropłatności a także co do tego, iż oskarżony transferował wielokrotnie środki z portfela wirtualnego offsidebet na rynki forex, robienie zakupów w Internecie czy kupując okazjonalnie zagraniczne papiery wartościowe, gdyż strona offsidebet oferowała brak opłat i korzystne kursy, co wskazywał oskarżony w sprzeciwie.

e) Zaniechanie wyjaśnienia zgłoszonych wątpliwości na korzyść oskarżonego.

Apelację od wyroku wniósł także oskarżony, zaś jej treść i zakres zaskarżenia była tożsama z apelacją obrońcy, z tym tylko wyjątkiem, że oprócz błędu w ustaleniach faktycznych i obrazy przepisów postępowania oskarżony zaskarżonemu wyrokowi zarzucił także rażącą niewspółmierność kary.

Niezasadny

Ilość, rodzaj i wzajemne powiązanie zarzutów przemawiały za ich zbiorczym omówieniem. Tym bardziej, że wszystkie były niezasadne.

Na wstępie przypomnieć należy, że by ocena dowodów przeprowadzona przez organ postępowania dokonana została zgodnie z regułami art. 7 kpk konieczne jest: 1) oparcie jej na wszystkich przeprowadzonych dowodach, mając na względzie, że podstawę orzeczenia może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w toku postępowania, mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia danej kwestii; 2) uwzględnienie zasad prawidłowego rozumowania; 3) uwzględnienie wskazań wiedzy; 4) uwzględnienie doświadczenia życiowego. Zasada swobodnej oceny dowodów jest zasadą kontrolowanej oceny dowodów, która wyraża się w dwóch aspektach. Po pierwsze, organ procesowy musi uzasadnić, dlaczego oparł się na jednych, a nie na innych dowodach oraz dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. Po drugie, organ odwoławczy kontroluje swobodną ocenę dowodów dokonaną przez organ pierwszej instancji. Przy czym zarzut naruszenia art. 7 kpk nie może ograniczać się do wskazania wadliwości sędziowskiego przekonania o wiarygodności jednych, a niewiarygodności innych źródeł czy środków dowodowych, lecz powinien wykazać konkretne błędy w samym sposobie dochodzenia do określonych ocen, przemawiające w zasadniczy sposób przeciwko dokonanemu rozstrzygnięciu. W grę może wchodzić np. pominięcie istotnych środków dowodowych, niedostrzeżenie ważnych rozbieżności, uchylenie się od oceny wewnętrznych czy wzajemnych sprzeczności.

Jak słusznie wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 15 kwietnia 2021 r. w sprawie o sygn. akt III KK 78/21, prezentowanie własnej - możliwej w realiach konkretnej sprawy - oceny dowodów, bez wykazania błędności tej, której dokonał sąd pierwszej instancji, nie upoważnia jeszcze sądu odwoławczego do zajęcia w tej materii stanowiska odmiennego. Sąd odwoławczy, zwłaszcza w sytuacji, gdy nie prowadzi samodzielnie postępowania dowodowego co do istoty sprawy, jest bowiem głównie sądem kontrolującym procedowanie przed sądem pierwszej instancji i stanowisko tego sądu może zakwestionować jedynie wówczas, gdy wykaże, że to postępowanie i jego wynik obrażają prawo.

Sąd Okręgowy podziela również pogląd zawarty w wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 7 listopada 2019 r. w sprawie o sygn. akt II AKa 173/19. Wskazano w nim, że na uzasadnienie błędu ustaleń faktycznych lub naruszenie standardów swobodnej oceny bądź interpretacji dowodów nie wystarczy subiektywne przekonanie skarżącego o niesprawiedliwości orzeczenia, a konieczne jest wykazanie, że w zaskarżonym wyroku poczyniono ustalenie faktycznie nie mające oparcia w przeprowadzonych dowodach, albo że takiego ustalenia nie poczyniono mimo, że z przeprowadzonych dowodów określony fakt jednoznacznie wynikał, względnie wykazanie, iż tok rozumowania sądu I instancji był sprzeczny ze wskazaniami doświadczenia życiowego, prawidłami logiki, czy zasadami wiedzy.

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, zarówno apelacja obrońcy oskarżonego jak i samego oskarżonego stanowiły jedynie subiektywną ocenę zaistniałych okoliczności i gołosłowną polemikę z zaskarżonym wyrokiem. Wbrew twierdzeniom skarżących, Sąd Rejonowy prawidłowo, zgodne z regułami wynikającymi z art. 7 kpk, ocenił cały zgromadzony materiał dowodowy i poczynił trafne ustalenia faktyczne, słusznie uznając oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu.

Nie ulega wątpliwości, że serwis www.offsidebet.com to serwis hazardowy oferujący zarówno zakłady bukmacherskie jak i gry hazardowe. Już sam wygląd witryny internetowej wbrew twierdzeniom skarżących nie pozostawia wątpliwości, jakiego rodzaju usługi oferuje serwis. Oskarżony nie negował, by w istocie przelewał środki pieniężne na portfel serwisu, negował jedynie cel dla jakiego to robił- chciał ukryć środki przed żoną i móc nimi dysponować bez wiedzy osób trzecich- jednak jego twierdzenia w tym zakresie sąd zasadnie uznał za niewiarygodne i stojące w sprzeczności z historią rachunku oraz przeznaczeniem domeny. W tym miejscu podkreślić należy także drugą kluczową okoliczność, której skarżący zdaje się nie dostrzegać, a mianowicie to, że dla przyjęcia czy zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona czynu zabronionego z art. 107 § 2 kks bez znaczenia pozostaje czy oskarżony osiągnął jakiekolwiek korzyść majątkową. Nawet gdyby suma wpłat dokonywanych przez oskarżonego była wyższa od sumy wypłat, a więc gdyby oskarżony ponosił wyłącznie straty nie miałoby to znaczenia dla ustalenia sprawstwa i winy oskarżonego. Ryzyko zysków i strat jest naturalnym, nierozłącznym elementem gier hazardowych. Przy czym jak wynika ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego w postaci dokumentów- tj. pisma Generalnego Inspektora Informacji Finansowej nr (...)

(...).(...).(...) z dnia 15 listopada 2018 r. wraz z załącznikiem płytą CD oraz protokołu oględzin rzeczy z dnia 14 stycznia 2020 r. wraz z załącznikiem nr 1 tj. historią operacji z rachunku bankowego oskarżonego oraz załącznikiem nr 2 zawierającym zestawienie operacji dokonanych do Z./Malta oraz opłat za transakcje hazardową nie sposób uznać za prawdziwe twierdzenia, że oskarżony w istocie nie poniósł żadnych zysków z tytułu transakcji związanych z grami hazardowymi urządzanymi za pośrednictwem w/w domeny. Rzetelność przedmiotowej dokumentacji nie budzi żadnych wątpliwości, tak jak i poczynione na jej podstawie ustalenia. W ocenie Sądu Okręgowego oskarżony miał pełną świadomość na czym polega działalność witryny, zwłaszcza, że gry w jakie miał rzekomo grać za jej pośrednictwem nie stanowiły nawet tła przedmiotowej działalności, co zostało wprost wykazane na załączonych do akt sprawy wydrukach witryny. To wszystko analizowane łącznie nie pozwala na przyznanie waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego, które w ocenie sądu odwoławczego stanowiły jedynie linię jego obrony. Tym bardziej, że były wewnętrznie sprzeczne. Oskarżony najpierw twierdził, że trafił na w/w przez przypadek, bowiem zainteresowały go gry przygodowe widniejące na grafikach, by później podnieść, że używał domeny jako wirtualnego portfela przy pomocy którego chciał ukryć środki finansowe przed żoną, a następnie wskazać, że kupował za pośrednictwem Internetu okazjonalnie zagraniczne papiery wartościowe, a nie użył innego bardziej znanego portfela z uwagi na korzystną ofertę tej konkretnej domeny. Nawet gdyby uznać za prawdziwe twierdzenia, że na przedmiotową stronę trafił przez przypadek klikając w reklamę gry, to bez wątpienia jako w pełni świadomy dorosły człowiek, potrafiący zadbać o swoje interesy powziął świadomość gdzie i w jakim celu przelewa środki finansowe i skąd takowe znacznie pomnożone środki pozyskuje. Twierdzenia oskarżonego także w zakresie w jakim podnosił, że wpłacane do wirtualnego portfela środki mnożył dokonując wymiany walut, zestawione z okresem czasu, w jakim miał obracać pieniędzmi, a także zyskiem opiewającym na co najmniej siedemnaście tysięcy złotych jawią się jako zupełnie nieracjonalne.

Kolejną istotną kwestią niezbędną dla ustalenia czy zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona czynu zabronionego z art. 107 § 2 kks, a zatem czy zagraniczna gra hazardowa, w jakiej uczestniczył oskarżony została urządzona wbrew przepisom ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych lub wbrew warunkom koncesji lub zezwolenia było ustalenie czy serwis offsidebet.com uzyskał stosowne zezwolenie na prowadzenie działalności hazardowej na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Jak wynika z akt sprawy offsidebet.com działa na licencji G. i korzysta z oprogramowania pokerowego X. na licencji E. oraz oprogramowania kasynowego NetEntertainment licencjonowanego na Malcie (k. 32). Informacje o tym, z jakiej licencji korzysta domena są jawne i ogólnodostępne chociażby w samym serwisie offsidebet.com, zaś to czy licencja ta jest uznawana w Polsce można sprawdzić na stronie rządowej Ministerstwa Finansów. To w interesie oskarżonego było ustalenie czy licencja ta jest uznawana w Polsce czy też nie. Tym bardziej, że ustalenie powyższego nie jest skomplikowane i nie wymaga wiedzy specjalistycznej, lista legalnie działających serwisów jest jawna i czytelna.

Mając na względzie wskazane okoliczności, nie sposób podzielić zarzutów apelacji, bowiem Sąd Rejonowy nie uchybił wskazaniom wymienionych artykułów. Sąd ten nie dokonał oceny zebranych w sprawie dowodów w sposób dowolny, wyrok wydany w sprawie został oparty na całokształcie okoliczności ujawnionych w trakcie rozprawy, pisemne uzasadnienie wyroku odnosi się do dowodów przeciwnych, nie jest uzasadnieniem jednostronnym, a zaprezentowana w tym uzasadnieniu ocena dowodów nie jest oceną wybiórczą. Nie ma podstaw do twierdzenia, że Sąd Rejonowy naruszył wskazane w apelacji przepisy, w sposób rzutujący na prawidłowość rozstrzygnięcia. Podobnie należy ocenić zarzuty dotyczące błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia. Stwierdzić bowiem trzeba, że brak jest jakichkolwiek realnych podstaw do podzielenia podniesionego w apelacji - będącego wynikiem dowolnej oceny wybiórczo wskazanych fragmentów dowodów - zarzutu dopuszczenia się przez Sąd I instancji błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku. Konfrontując bowiem ustalenia faktyczne z przeprowadzonymi na rozprawie głównej dowodami stwierdzić trzeba, że dokonana przez Sąd Rejonowy rekonstrukcja zdarzeń nie wykazuje błędu i jest zgodna z przeprowadzonymi dowodami, którym Sąd dał wiarę i na nich się oparł, a których ocena jak już wyżej sąd wskazywał zgodna z zasadami art. 7 k.p.k. prowadzi do prawidłowych ustaleń, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu zabronionego z art. 107 § 2 kks w zw. z art. 6 § 2 kks.

Niezależnie od podniesionych zarzutów, ponieważ apelację co do winy uważa się za zwróconą przeciwko całości wyroku Sąd Okręgowy dokonał kontroli zaskarżonego wyroku, także w zakresie wymierzonej kary, środka karnego i środka kompensacyjnego. Odnośnie wymierzonej oskarżonemu kary sąd nie znalazł podstaw do zmiany wyroku. Przy wymiarze kary Sąd I instancji uwzględnił zarówno okoliczności obciążające, jak i okoliczności łagodzące nadając im prawidłowe znaczenie i wagę, wymierzając oskarżonemu karę sprawiedliwą w odczuciu społecznym i indywidualnym, przy prawidłowym zastosowaniu dyrektyw wymiaru kary z art. 12 kks.

W tym miejscu przypomnieć obrońcy oskarżonego należy, że dla oceny czy został naruszony zakaz in dubio pro reo (art. 5 § 2 kpk) nie są istotne wątpliwości strony procesowej, ale to jedynie, czy orzekający sąd takie wątpliwości powziął i rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego, albo czy w realiach sprawy wątpliwości takie powinien był powziąć. Gdy ustalenia faktyczne zależą od dania wiary tej lub innej grupie dowodów, nie można mówić o naruszeniu reguły in dubio pro reo, bo jedną z podstawowych prerogatyw sądu orzekającego jest swobodna ocena dowodów (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 19.11. 2019 r. , sygn. akt II AKa 328/2018 ). Jak słusznie wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 18 grudnia 2019 r. w sprawie o sygn. akt IV KK 51/2019 „naruszenie reguły in dubio pro reo możliwe jest jedynie w sytuacji, gdy po przeprowadzonym prawidłowo postępowaniu dowodowym i odpowiadającej standardom wynikającym z art. 7 k.p.k. ocenie materiału dowodowego, nadal istnieją niedające się usunąć wątpliwości, które sąd rozstrzyga niezgodnie z kierunkiem określonym w przepisie art. 5 § 2 k.p.k. Oznacza to, że w przypadkach, w których skarżący kwestionuje ocenę poszczególnych dowodów, nie może być mowy o naruszeniu art. 5 § 2 k.p.k. Zarzuty obrazy art. 7 k.p.k. i art. 5 § 2 k.p.k. mają bowiem charakter rozłączny”. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, zdaniem Sądu Okręgowego nie ma on zastosowania, albowiem w niniejszej sprawie nie zaistniały nie dające się usunąć wątpliwości, które należałoby rozstrzygać na korzyść oskarżonego. Jak już wyżej wskazano, zgromadzony i prawidłowo oceniony materiał dowodowy nie pozostawiał żadnych wątpliwości co do sprawstwa oskarżonego. Nie miał ich Sąd Rejonowy i Sąd Okręgowy także ich nie stwierdził.

Zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego X. F. od popełnienia zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej niniejszą apelacją części i przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania.

Niezasadny

Wobec niezasadności wszystkich podniesionych zarzutów z przyczyn wskazanych powyżej skorelowany z nimi wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Okoliczności podlegające uwzględnieniu z urzędu

Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia

i podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k., art. 440 k.p.k.).

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

1

Przedmiot utrzymania w mocy

Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie, IV Wydział Karny z dnia 29 lipca 2024 r., sygn. akt IV K 297/21

Z opisanych w części 3.1. uzasadnienia względów zaskarżony wyrok był prawidłowy i nie budził żadnych wątpliwości.

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

Konieczność umorzenia postępowania

4. Konieczność warunkowego umorzenia postępowania

5.

Inne rozstrzygnięcia z wyroku

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

Koszty procesu

Wskazać oskarżonego.

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

X. F.

Punkt II wyroku

Sąd na podstawie art. 634 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 kks oraz art. 3 i art. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1247) zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 600 zł tytułem opłaty za II instancję oraz obciążył go pozostałymi kosztami sądowymi w postępowaniu odwoławczym, uznając, że nie będzie to dla niego nadmiernie obciążające, tym bardziej, że koszty te nie są wysokie.

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Całość wyroku

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

Wnioski

Zmiana

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Całość wyroku

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

Wnioski

Zmiana