Ten sam przejazd z 2022 roku osądzony już w osobnej sprawie, sąd umorzył postępowanie

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 14 listopada 2025r. sygn. akt II K 1325/23

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W części

Co do kary

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

Zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

.

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Obrońca oskarżonego na podstawie art. 438 pkt 4 k.p.k. zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła:

1. rażącą niewspółmierność kary polegającą na wymierzeniu oskarżonemu kary 3 miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności, podczas gdy w ocenie oskarżonego kara ta jest nadmiernie surowa i me uwzględnia w należytym stopniu wszystkich okoliczności łagodzących, w szczególności charakteru zdarzenia oraz postawy oskarżonego;

2. rażącą niewspółmierność środka karnego polegającą na orzeczeniu wobec oskarżonego dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, podczas gdy środek ten jest nadmiernie surowy i nie uwzględnia szczególnych okoliczności sprawy .

Z przyczyn wskazanych w dalszej części uzasadnienia, dostrzeżonych z urzędu sąd uchylił zaskarżony wyrok i umorzył postępowanie. W tej sytuacji rozpoznanie zarzutów wywiedzionej apelacji okazało się zbędne.

wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:

• wymierzenie oskarżonemu kary ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie

• orzeczenie wobec oskarżonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na czas oznaczony, w minimalnym ustawowym wymiarze.

Z wcześniej wskazanych powodów również nie ma potrzeby ustosunkowywania się do wniosków apelacji obrończyni oskarżonego.

Okoliczno

ŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1. Wystąpienie ujemnej przesłanki procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej.

Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy w Zgorzelcu uznał oskarżonego J. S. za winnego popełnienia czynu z art. 178a§4k.k. polegającego na tym, że w dniu 28 grudnia 2022r. o godz. 12.40 w U. na ul(...) prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny marki (...) o nr rej. (...) znajdując się pod wpływem substancji psychotropowych, będąc uprzednio prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu w sprawie VI K 414/07 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości.

J. S. był również oskarżony o popełnienie w tym samym dniu przestępstwa z art. 178b k.k. Po przeprowadzeniu postepowania sądowego w sprawie II K 416/23 wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 14 września 2023r. został on skazany za to, że w dniu 28 grudnia 2022r. w U. na ul. (...) ok. godz. 12.40 kierując pojazdem marki (...) nr rej. (...) wydania przez osoby uprawnione do kontroli drogowej, funkcjonariuszy policji poruszających się służbowym oznakowanym pojazdem marki O. przy użyciu sygnałów świetlnych i dźwiękowych polecenia do zatrzymania pojazdu, nie zatrzymał się niezwłocznie i kontynuował jazdę. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 22 września 2023r.

Z opisu obu przypisanych oskarżonemu czynów wynika, iż mamy do czynienia z tym samym czynem, popełnionym przez oskarżonego w tym samym miejscu i w tym samym czasie.

W tej sytuacji stwierdzić należało, iż wystąpiła ujemna przesłanka procesowa w postaci powagi rzeczy osądzonej –

res iudicata.

Wydaje się oczywistym, iż w sytuacji jak w niniejszej sprawie możliwym było przypisanie oskarżonemu J. S. zarówno przestępstwa z art. 178b kk, jak i z art. 178a§4 k.k. jednakże wymagało to zmiany opisu czynu, którego sąd

meriti w zaskarżonym wyroku nie dokonał. Oskarżony bowiem inkryminowanego dnia musiał już wcześniej, jeszcze przed zdarzeniem na ul. (...) ok. godz. 12.40 prowadzić pojazd w stanie po wpływem substancji psychotropowych. Ustalenie to jednak nie znalazło żadnego przełożenia na przypisany oskarżonemu czyn. Na potrzebę poczynienia takich ustaleń wskazywał wprost Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w postanowieniu z dnia 14 maja 2024r. sygn. akt VI Kz 82/24, gdzie w końcowym fragmencie uzasadnienia stwierdził: „ czasookres zachowań oskarżonego także jest różny bowiem w sprawie o czyn z art. 178b k.k. trwał od momentu niezatrzymania się do kontroli zaś czyn zarzucany w obecnym postepowaniu miał mieć miejsce również do momentu dojechania do patrolu policji i nadal.”

Fakt, iż sąd w niniejszym postepowaniu nie dokonał zmiany opisu czynu zarzucanego oskarżonemu aktem oskarżenia spowodował, iż osądowi poddany został jedynie jego fragment, który rozegrał się w dniu 28 grudnia 2022r. ok. godz. 12.40 na ul. (...) w U.

Z braku zaś apelacji na niekorzyść oskarżonego takiej zmiany w postepowaniu odwoławczym sąd okręgowy nie mógł poczynić.

Ten zaś fragment czynu, o którym mowa został już wcześniej prawomocnie osądzony przez sąd Rejonowy w Zgorzelcu w sprawie II K 416/23.

Na marginesie można dodać, iż z niezrozumiałych powodów wyżej wskazane zachowania oskarżonego rozłączono i prowadzono dwa odrębne postępowania.

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

Przedmiot utrzymania w mocy

Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

Przedmiot i zakres zmiany

Powaga rzeczy osądzonej – art. 439§1 pkt 8 k.p.k.

Art. 439 k.p.k.

Art. 439§1 k.p.k. stanowi, iż niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia sąd odwoławczy uchyla zaskarżone orzeczenie jeżeli m. in. zostało wydane pomimo to, że postepowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało już prawomocnie zakończone ( art. 439§1 pkt 8 k.p.k. )

Wyżej już wskazano, że w sprawie II K 416/23 Sądu Rejonowego w Zgorzelcu prawomocnie już zakończonej osądowi poddany został ten sam czyn, którego popełnienie przypisano oskarżonemu w niniejszym postępowaniu. Wobec powyższego mając na uwadze treść przepisu art. 439§1 k.p.k. zaskarżony wyrok należało uchylić a postępowanie zgodnie z treścią art. 17§1 pkt 7 k.p.k. umorzyć.

Koszty procesu

Punkt II wyroku, czyn III

Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy prawo o adwokaturze sąd okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. R. C. kwotę 840zł i dalsze 193,20zł. podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego w postepowaniu odwoławczym albowiem koszty rej obrony nie zostały opłacone.

Na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami postepowania w sprawie należało obciążyć Skarb Państwa albowiem postepowanie przeciwko J. S. zostało umorzone.

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wymierzona oskarżonemu kara

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W części

Co do kary

Co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

Zmiana