Kradzież z włamaniem i kradzież. Sąd Okręgowy utrzymał wyrok wobec M. U.

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 16 marca 2026r. w sprawie II K 1317/25

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W części

Co do kary

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

Zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

.

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Rażąca niewspółmierność orzeczonych kar w pkt I-IV, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że wymierzenie oskarżonemu kar w najniższym wymiarze będzie wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary

Niezasadny

Zawarty w apelacji zarzut jest bezzasadny. W orzecznictwie trafnie podkreśla się, że zarzut rażącej niewspółmierności kary, jako zarzut z kategorii ocen, można zasadnie podnosić wówczas, "gdy kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy, innymi słowy - gdy w społecznym odczuciu jest karą niesprawiedliwą" (wyrok SN z dnia 11 kwietnia 1985 r., V KRN 178/85, OSNKW 1985, nr 7-8, poz. 60). Niewspółmierność zachodzi zatem wówczas, gdy suma zastosowanych kar i innych środków, wymierzonych za przypisane przestępstwa, nie odzwierciedla należycie stopnia szkodliwości społecznej czynu i nie uwzględnia w wystarczającej mierze celów kary (zob. wyrok SN z dnia 30 listopada 1990 r., Wr 363/90, OSNKW 1991, nr 7-9, poz. 39). Nie chodzi przy tym o każdą ewentualną różnicę co do jej wymiaru, ale o "różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby - również w potocznym znaczeniu tego słowa - "rażąco" niewspółmierną, to jest niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować" (wyrok SN z dnia 2 lutego 1995 r., II KRN 198/94, LEX nr 20739). Chodzi natomiast o "znaczną, wyraźną i oczywistą, a więc niedającą się zaakceptować dysproporcję między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą (zasłużoną)" (zob. wyrok SN z dnia 22 października 2007 r., SNO 75/07, LEX nr 569073) czy jeszcze inaczej taką, której dysproporcja jest wyraźna, bijąca w oczy czy oślepiająca (zob. wyrok SA w Krakowie z dnia 28 maja 2010 r., II AKa 82/10, LEX nr 621421). W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie zachodzi żadną miara zarówno w zakresie kar, wymierzonych za poszczególne przestępstwa, jak i kary łącznej. Za występek kradzieży z włamaniem Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu karę, stanowiącą dolny próg ustawowego zagrożenia co oznacza, że jej złagodzenie nie jest prawnie możliwe. Z kolei kary, orzeczone za dwa pozostałe występki nie mogą być, w świetle przedstawionego wyżej stanowiska, oceniane jako surowe, tym bardziej w stopniu rażącym. Uprzednia wielokrotna karalność oskarżonego dowodzi bowiem, że jest on osobnikiem znacznie zdemoralizowanym i lekceważącym podstawowe zasady porządku prawnego. W żadnym stopniu nie zweryfikował on swojej postawy i nie wyprowadził z uprzednio poniesionej odpowiedzialności karnej żadnych pozytywnych wniosków. Wymaga on zatem odpowiednio długotrwałej resocjalizacji w warunkach penitencjarnych zwłaszcza, że działał on w stanie nietrzeźwości, przy czym skutki odziaływania alkoholu na swój organizm znał. Zestawienie tych okoliczności z granicami ustawowego zagrożenia, przewidzianego tak w art. 278 § 1 kk, jak i art. 193 kk sprawia, że brak jest podstaw do instancyjnej ingerencji w tym zakresie. Surowością w tych warunkach nie razi również wymierzona kara łączna pozbawienia wolności zważywszy, że dolna granica jej wymiaru to rok i miesiąc, górna natomiast to 2 lata i 2 miesiące. Zarówno kary jednostkowe, jak i kara łączna zostały ukształtowane w najniższym wymiarze niezbędnym dla osiągnięcia wobec oskarżonego celów kary. Jednocześnie Sąd Rejonowy uwzględnił czynnik wyrażonej przez M. U. czynnej skruchy, zaś skarżący nie wskazał żadnego innego argumentu, jaki mógłby nawet teoretycznie uzasadniać zasadność przedstawionego zarzutu.

Zmiana zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kar w najniższym możliwie wymiarze

Niezasadny

Podniesiony w apelacji zarzut nie okazał się zasadny a co za tym idzie również zawarty w niej, korelujący z zarzutem wniosek zasadne nie jest.

Okoliczności podlegające uwzględnieniu z urzędu

1.

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1. Przedmiot utrzymania w mocy

Zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy w całości.

Wyrok Sądu I instancji jest wolny od uchybień, opisanych w apelacji i nie zawiera on również uchybień, o jakich mowa w art. 439 kpk i art. 440 kpk..

Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1. Przedmiot i zakres zmiany

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt II wyroku

O kosztach nieopłaconej obrony oskarżonej z urzędu za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze w zw. z § 17 ust. 2 pkt. 4 i § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.

Koszty procesu

Punkt III wyroku

Podstawę rozstrzygnięcia o wydatkach poniesionych w postępowaniu odwoławczym stanowi przepis art. 624 § 1 k.p.k. Oskarżony nie posiada majątku, ani dochodów, orzeczona została wobec niego kara pozbawienia wolności a co za tym idzie uiszczenie przez niego kosztów sądowych byłoby nadmiernie uciążliwe. Z tego powodu Sąd odstąpił od obciążania go tymi należnościami.

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

obrońca

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W części

Co do kary

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

Zmiana