Sąd utrzymał wyrok za wejście na posesję wbrew zakazowi i nakazowi opuszczenia lokalu

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 25 lutego 2026 r. w sprawie o sygn. akt V K 106/26

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

Art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

Zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Fakty uznane za udowodnione

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

J. C. (2)

Dotychczasowa karalność

Sytuacja majątkowa

Zachowana poczytalność

Problemy zdrowotne oskarżonego

Karta karna - k.196-199

Informacja e-PUAP - k.102

Opinia sądowo - psychiatryczna - k.166-176

Dokumentacja medyczna - k.144, 146

Fakty uznane za nieudowodnione

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Wskazać fakt

Dotychczasowa karalność

Sytuacja majątkowa

Zachowana poczytalność

Problemy zdrowotne

Karta karna

Informacja e-PUAP

Opinia sądowo -psychiatryczna

Dokumentacja medyczna

Dokumenty sporządzone przez uprawnione podmioty, nie kwestionowane i nie budzące wątpliwości. Z kolei opinia biegłych była jasna, kompletna i jednoznacznie odpowiadała na pytania wymagające wiedzy specjalnej. Wprawdzie rozpoznano u oskarżonego organiczne uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, padaczkę i zespół zależności alkoholowej, jednak nie ograniczało to jego zdolności rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Jego poczytalność nie budziła wątpliwości.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

Wskazać fakt.

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Obrońca oskarżonego zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1. obrazę prawa procesowego, mającą wpływ na wynik sprawy, tj. art. 2 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k. poprzez wydanie postanowienia bez właściwej analizy dostępnych dowodów, z jednoczesnym rozstrzygnięciem nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, co doprowadziło do wydania niekorzystnego dla oskarżonego postanowienia;

2. naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 43 § 1a k.k. poprzez błędną jego interpretację i błędne zastosowanie;

3. rażącą niewspółmierność środka karnego w postaci zakazu opuszczenia miejsca zamieszkania połączonego z zakazem kontaktowania się z pokrzywdzonymi przez okres 2 lat.

Niezasadny

Zarzuty były niezasadne.

Wbrew twierdzeniom skarżącego prawidłowo ocenił zgromadzony materiał dowodowy i poczynił trafne ustalenia faktyczne, słusznie uznając oskarżonego za winnego popełnienia przypisanego mu czynu. Nie dopuścił się też naruszenia wskazanych przepisów. Tak procesowych, jak i materialnych. Oskarżony dobrze wiedział, że orzeczono wobec niego środek karny w postaci zakazu zbliżania się do żony A. C. i córki J. C. (1), jak również nakazu opuszczenia zajmowanego z nimi lokalu mieszkalnego, co było konsekwencją popełnionego przez niego uprzednio przestępstwa z art. 207 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. Mimo to przyszedł tam w dniu 23 lutego 2026 r., świadomie je naruszając. Wprawdzie początkowo nikogo tam nie było, jednak po chwili pojawiły się tam córki M. C. i J. C. (1). Oskarżony nie tylko stamtąd nie odszedł, ale chciał z nimi wejść do środka, mówiąc że chce się umyć i ogolić. Starsza córka nie wyraziła na to zgody. Kiedy żona A. C. wróciła z pracy, to oskarżony nadal był na posesji., tłumacząc że jest głodny i nie kąpał się od kilku dni. W/w nie zgodziła się go wpuścić i wezwała policję, która go nie ujawniła. Następnie wraz z młodszą córką wyjechała, a kiedy wróciła to oskarżony nadal tam przebywał. Ponownie wezwano policję, która dokonała jego zatrzymania.

Tym samym nie było tak jak twierdził oskarżony, że chciał jedynie odebrać swój dowód osobisty. Gdyby tak było, to M. C. i A. C. by to zarejestrowały. Tymczasem obie temu zaprzeczyły. Niemniej i tak nie byłaby to okoliczność uzasadniająca złamanie zakazu i nakazu. Jeśli oskarżony potrzebował jakichś swoich rzeczy, to mógł i powinien skontaktować się z A. C. za pośrednictwem telefonu, poczty lub innej osoby, a nie wchodzić na posesję bez jej wiedzy i zgody, a następnie tam przebywać i zakłócać spokój. Oskarżony jest człowiekiem uzależnionym od alkoholu, pod wpływem którego staje się agresywny. Jego żona i dzieci nie chciały mieć z nim już nic wspólnego. Niestety, oskarżony nie potrafił tego zrozumieć i zaakceptować, jak również zastosować się do orzeczonych wobec niego zakazu i nakazu. M. C. i A. C. mu o tym przypominały. Nie zmieniło to jednak jego postępowaniem, albowiem w dalszym ciągu tam przebywał. Zupełnie na marginesie wskazać należy, że brak jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że dowód oskarżonego znajdował się w tym domu. W/w kategorycznie to wykluczyły, wskazując że po raz ostatni, kiedy go widziały, to znajdował się w posiadaniu oskarżonego.

To, że oskarżony nie był wówczas agresywny wobec A. C. i J. C. (1) nie miało żadnego znaczenia, albowiem nie należy to do znamion czynu z art. 244 kk. To samo tyczy się faktu, że nieruchomość, na której się znajdował stanowi również jego własność. Jego prawo w tym zakresie nie jest nieograniczone. Biorąc pod uwagę, że dopuścił się przestępstwa na szkodę swoich najbliższych, to orzeczono wobec niego zakaz zbliżania się do zamieszkujących tam pokrzywdzonych i nakaz opuszczenia zajmowanego z nimi lokalu mieszkalnego. Celem tego było skuteczne odseparowanie oskarżonego od tych osób i uniknięcie popełnienia przez niego kolejnego czynu zabronionego na ich szkodę. Oskarżony musiał się do tego dostosować, czego świadomie i dobrowolnie nie uczynił. Wbrew twierdzeniom skarżącego oskarżony nie przyszedł tam, żeby skorzystać z pomieszczeń gospodarczych i narzędzi, ale po to, żeby tak jakby nigdy nic wejść do domu, ogolić się i wykąpać. O tym, że oskarżony dobrze wiedział, że nie może tego robić i jakie są tego konsekwencje świadczy fakt, że w przeszłości był już czterokrotnie karany za przestępstwo z art. 244 kk.

Ponadto nie jest prawdą, że przedmiotowy zakaz i nakaz obowiązywały przez okres dłuższy niż 2 lata. Otóż wyrokiem Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie z dnia 12 czerwca 2025 r. w sprawie o sygn. akt VI Ka 1106/24, którym zmieniono wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 29 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt II K 126/24, na ich poczet zaliczono jedynie okres od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 12 stycznia 2024 r. Później oskarżony był tymczasowo aresztowany i tożsame środki zapobiegawcze nie były stosowane. Oskarżony opuścił zakład karny dopiero w dniu 8 czerwca 2024 r. Tym samym w dniu 23 lutego 2026 r. wciąż obowiązywał go przedmiotowy zakaz i nakaz. Mając powyższe na uwadze, wymierzona oskarżonemu kara 1 roku pozbawienia wolności była ze wszech miar sprawiedliwa i zasłużona. Jakkolwiek kara wolnościowa byłaby rażąco niewspółmierna. Tym bardziej, że w przeszłości dawano już oskarżonemu szansę, w tym wymierzając za czyny z art. 244 kk kary ograniczenia wolności i grzywny, których nie wykorzystał. Oskarżony jest sprawcą niepoprawnym, który notorycznie nie przestrzega porządku karnego i jedynie pobyt w zakładzie karnym może spowodować zmianę jego postępowania.

Obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:

1. uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego jemu czynu;

2. ewentualnie na wypadek gdyby Sąd nie uniewinnił oskarżonego wymierzenie kary znacznie łagodniejszej z zastosowaniem art. 37a k.k.

Niezasadny

Z uwagi na opisaną wyżej niezasadność zarzutów skorelowane z nimi wnioski nie mogły zostać uwzględnione.

Okoliczności podlegające uwzględnieniu z urzędu

Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia

i podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k., art. 440 k.p.k.).

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Wina i kara.

Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd Rejonowy nie dopuścił się żadnych uchybień, a co za tym idzie zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy.

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

Konieczność umorzenia postępowania

4. Konieczność warunkowego umorzenia postępowania

5.

Inne rozstrzygnięcia z wyroku

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

Koszty procesu

Wskazać oskarżonego.

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

J. C. (2)

II-IV

Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Wołominie na rzecz adw. O. S. kwotę 1239,84 złotych, w tym podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Podobnie rozstrzygnął w przypadku adw. O. K., będącego reprezentantem oskarżycielki posiłkowej J. C. (1). Powyższe nastąpiło na wnioski w/w, a wysokość należności wynikała z rozporządzenia w tym zakresie. Ponadto z uwagi na pozbawienie wolności oskarżonego i nie uzyskiwanie przez niego dochodów zwolniono go od kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

Granice zaskarżenia

Wpisać kolejny numer załącznika 1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wina i kara

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

Art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

Zmiana