Dwóch już wykonanych kar nie połączono w osobny wyrok łączny, wyrok utrzymany

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok łączny Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie z dnia 2 lutego 2026 roku, sygn. akt III K 937/25

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W części

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Wnioski

Zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Fakty uznane za udowodnione

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

E. W.

Stan majątkowy skazanego

Karalność sądowa

Wykonywane kary i postawa skazanego podczas osadzenia w jednostce penitencjarnej

Informacja e-(...) k. 245

Aktualna karta karna k. 250-255

Opinia o skazanym k. 268-269v

Fakty uznane za nieudowodnione

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Wskazać fakt

Sytuacja majątkowa skazanego

Karalność sądowa skazanego

Opinia o skazanym z zakładu karnego

Informacja e-(...) k. 245

Aktualna karta karna k. 250-255

Opinia o skazanym k. 268-269v

Załączone dokumenty urzędowe zostały sporządzone w przepisanej prawem formie przez organy do tego uprawnione, stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności tych dokumentów.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

Wskazać fakt.

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Obraza przepisów postępowania mających wpływ na rozstrzygnięcie, a mianowicie art. 589a § 1 pkt 2 w zw. z art. 569 k.p.k., poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy istniała możliwość orzeczenia w jednym wyroku kilku kar łącznych, tj. kary łącznej łączącej kary ograniczenia wolności oraz kary łącznej łączącej kary pozbawienia wolności.

Niezasadny

Apelacja obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Przeprowadzona przez Sąd Okręgowy kontrola instancyjna wykazała, iż zaskarżony wyrok odpowiada prawu, a zarzut podniesiony w apelacji jest bezzasadny. Analiza akt sprawy oraz pisemnych motywów zaskarżonego wyroku prowadzi do wniosku, że Sąd Rejonowy prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego i procesowego, a wymierzona kara łączna jest sprawiedliwa, współmierna i realizuje cele przewidziane w kodeksie karnym.

Na wstępie należy zauważyć, że skarżący jako podstawę zarzutu apelacyjnego wskazał art. 589a § 1 pkt 2 k.p.k., który nie pozostaje w związku z materią rozpoznawanej sprawy i nie reguluje przesłanek wydania wyroku łącznego. Wadliwe oznaczenie podstawy prawnej zarzutu nie umożliwia jednak jego merytorycznej oceny, albowiem z uzasadnienia apelacji wynika jednoznacznie, iż intencją obrońcy było zakwestionowanie nieobjęcia wyrokiem łącznym kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 21 listopada 2019 roku, sygn. akt VIII K 770/17 oraz Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie z dnia 30 marca 2021 roku, sygn. akt III K 44/19. W ocenie skarżącego Sąd I instancji powinien był wydać w ramach jednego postępowania dwa odrębne rozstrzygnięcia o charakterze łącznym, tj. jedną karę łączną obejmującą możliwe do połączenia kary ograniczenia wolności oraz drugą – obejmującą wskazane wyżej kary pozbawienia wolności.

Stanowisko obrońcy skazanego nie zasługuje na aprobatę.

Nie budzi wątpliwości, że obowiązujące przepisy nie wykluczają możliwości orzeczenia w jednym wyroku kilku kar łącznych, jeżeli zachodzą ku temu ustawowe przesłanki. Trafnie zatem apelujący odwołuje się odwołuje się do orzecznictwa Sądu Najwyższego, w którym wskazano, że wyrok łączny może obejmować więcej niż jedną karę łączną. Z powołanych przez obronę orzeczeń wynika jednak jedynie dopuszczalność wydania kilku kar łącznych w ramach jednego wyroku łącznego, nie zaś obowiązek sądu do każdorazowego orzekania wszystkich możliwych konfiguracji kar podlegających łączeniu.

Nie sposób zatem podzielić zapatrywania obrońcy, jakoby art. 569 k.p.k. nakładał na sąd bezwzględny obowiązek objęcia wyrokiem łącznym wszystkich kar, które formalnie mogłyby zostać połączone. Obowiązek wydania wyroku łącznego oznacza konieczność rozstrzygnięcia o karach podlegających łączeniu w granicach wyznaczonych przepisami prawa materialnego oraz z uwzględnieniem celu instytucji wyroku łącznego. Nie oznacza natomiast powinności wydawania rozstrzygnięć pozbawionych praktycznego znaczenia dla wykonania orzeczonych kar lub prowadzących wyłącznie do formalnego przekształcenia wcześniejszych rozstrzygnięć.

Nie można tracić z pola widzenia, że instytucja wyroku łącznego pełni przede wszystkim funkcję porządkującą. Jej celem jest racjonalizacja wykonywania kar wymierzonych za pozostające w zbiegu przestępstwa oraz ukształtowanie jednolitego sposobu ich wykonania. Wyrok łączny nie stanowi natomiast instrumentu służącego ponownemu wymiarowi kary ani środka umożliwiającego każdorazowe uzyskanie przez skazanego korzystniejszego rozstrzygnięcia. Sam fakt istnienia formalnych podstaw do połączenia określonych kar nie oznacza jeszcze, że sąd zobowiązany jest wydać rozstrzygnięcie odpowiadające oczekiwaniom skazanego.

W realiach niniejszej sprawy Sąd rejonowy prawidłowo uznał, że brak było potrzeby obejmowania wyrokiem łącznym kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 21 listopada 2019 roku, sygn. akt VIII K 770/17 oraz Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie z dnia 30 marca 2021 roku, sygn. akt III K 44/19. Należy zauważyć, że obie te kary zostały już w całości wykonane. Tym samym ich ewentualne połączenie nie prowadziłoby do uporządkowania procesu wykonywania kar ani do realizacji celu, jakiemu służy instytucja wyroku łącznego. Wydanie odrębnego rozstrzygnięcia obejmującego wyłącznie wykonane już kary miałoby w istocie charakter wyłącznie formalny i pozostawałoby bez wpływu na sytuację wykonawczą skazanego. Tym bardziej, że nawet przy rozważeniu postulowanego przez obrońcę rozwiązania, brak jest podstaw do przyjęcia, iż rozstrzygnięcie takie prowadziłoby do wymierzenia skazanemu istotnie korzystniejszej kary łącznej. Przestępstwa objęte przedmiotowymi wyrokami zostały popełnione w znacznej odległości czasowej, nie pozostawały ze sobą w ścisłym związku przedmiotowym ani podmiotowym, a ponadto zostały osądzone odrębnymi wyrokami zapadłymi w znacznym odstępie czasu. Okoliczności te w powiązaniu z faktem wielokrotnego naruszania przez skazanego porządku prawnego, również po wydaniu tych wyroków, nie dają uzasadnionych podstaw do stosowania innej zasady niż kumulacja przy wymiarze ewentualnej kary łącznej. W konsekwencji kara łączna zostałaby ukształtowana na poziomie odpowiadającym sumie kar jednostkowych co oznacza, że samo wydanie kolejnego rozstrzygnięcia łącznego nie prowadziłoby do osiągnięcia celu, którego realizacji domaga się apelujący.

W tym stanie rzeczy nie można uznać, aby Sąd I instancji naruszył art. 569 k.p.k. poprzez nieobjęcie wskazanych kar odrębną karą łączną. Przeciwnie, dokonana przez Sąd meriti ocena pozostaje zgodna z funkcją instytucji wyroki łącznego oraz odpowiada zasadzie racjonalnego kształtowania postępowania wykonawczego.

Zmiana zaskarżonego wyroku w części w pkt 2, w zakresie nieobjętym wyrokiem łącznym, kar podlegających odrębnemu wykonaniu w ten sposób, że orzec karę łączną w stosunku do kar zasądzonych wyrokami Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 21 listopada 2019 r., sygn. akt VIII K 770/17 oraz Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie z dnia 30 marca 2021 r., sygn. akt III K 44/19.

Niezasadny

Wniosek jest niezasadny z przyczyn wskazanych powyżej.

Okoliczności podlegające uwzględnieniu z urzędu

Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia

i podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k., art. 440 k.p.k.).

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

1

Przedmiot utrzymania w mocy

Wyrok w całości utrzymany w mocy.

Z uwagi na nieuwzględnienie zarzutu apelacji, wyrok należało utrzymać w mocy. Sąd Okręgowy nie dostrzegł z urzędu okoliczności skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonego orzeczenia.

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

Konieczność umorzenia postępowania

4. Konieczność warunkowego umorzenia postępowania

5.

Inne rozstrzygnięcia z wyroku

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

Koszty procesu

Wskazać oskarżonego.

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

E. W.

-

Sąd na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa, uznając iż przemawia za tym jego sytuacja majątkowa i życiowa (brak majątku i przebywanie w zakładzie karny, celem odbywania kary pozbawienia wolności).

W toku postępowania odwoławczego skazany był reprezentowany przez obrońcę wyznaczonego z urzędu. Wobec brzmienia § 17 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, sąd ustalił należne obrońcy wynagrodzenie za obronę w instancji odwoławczej oraz powiększone o podatek VAT w wysokości 295, 20 złotych.

SSO Agnieszka Wojciechowska – Langda SSO Jacek Matusik SSR (del.) Izabela Kościarz- Depta

Granice zaskarżenia

Wpisać kolejny numer załącznika 1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca skazanego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok w części tj. pkt 2 i 3 rozstrzygnięcia

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W części

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Wnioski

Zmiana