Sześć wyroków wobec L. B. połączono w karę 15 lat pozbawienia wolności

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok łączny Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z 11 września 2024 roku, sygn. akt VIII K 695/23.

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca

Oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W części

co do kary

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Stan majątkowy

Uprzednia karalność

Zachowanie skazanego w warunkach izolacji penitencjarnej

Informacja e-puap

Informacje ze wskazanego dokumentu nie budzą wątpliwości i należy uznać je za udowodnione

Dane o karalności z systemu KRK

Informacje ze wskazanego dokumentu nie budzą wątpliwości i należy uznać je za udowodnione

Opinia o skazanym

Informacje ze wskazanego dokumentu nie budzą wątpliwości i należy uznać je za udowodnione

Stanowisko sądu odwoławczego wobec zgłoszonych zarzutów i wniosków

- zawarty w apelacji skazanego zarzut: naruszenia art. 85 § 1 k.k., art. 86 § 1 k.k, 91 § 1 i 3 k.k. ; rażącej niewspółmierności orzeczonej kary łącznej;

- zawarty w apelacji obrońcy zarzut:

rażącej niewspółmierności kar łącznych;

błędu w ustaleniach faktycznych co do postawy skazanego w jednostce penitencjarnej;

obrazy art. 53 § 1,2 i 2b k.k. poprzez brak szczegółowej analizy dyrektyw wymiaru kary

Częściowo zasadny

W części, która kwestionuje zasady połączenia kar jednostkowych zasadna jest apelacja skazanego.

Sąd okręgowy podziela pogląd, że najkorzystniejszym dla skazanego stanem prawnym w kwestii orzekania o wyroku łącznym są przepisy kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym od 24 czerwca 2020 roku do 30 września 2023 roku. Zasadny jest także pogląd sądu rejonowego, że przedmiotem niniejszego postępowania winny być wyroki, które zapadły już po wydaniu wyroku łącznego w sprawie Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie sygn.. akt II K 1090/10.

Jednak odmiennie od sądu I instancji sąd okręgowy uznał, że skoro w wyroku o sygn. III K 670/18 Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z 9 grudnia 2019 r. (pkt. 11 komparycji) została orzeczona kara grzywny, a w kolejnych późniejszych wyrokach orzeczono kary pozbawienia wolności, to punktem odniesienia do kształtowania kary łącznej pozbawienia wolności powinien być najwcześniej wydany wyrok, w którym taką karę wymierzono tj. wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy – Woli w Warszawie z dnia 27 lipca 2020 r. sygn. akt IV K 637/20 (pkt. 12 komparycji). W takiej konfiguracji połączeniu podlegają wyroki opisane w pkt. 12, 13,14, 15, 16, 18 i 19 komparycji zaskarżonego wyroku, bowiem przestępstwa, za które L. B. został skazany w wyrokach z punktów 13, 14, 15, 16, 18, 19 zostały popełnione przed datą 27 lipca 2020 r. tj. wydaniem wyroku w sprawie IV K 637/20 Sądu Rejonowego dla Warszawy – Woli w Warszawie (punkt 12 komparycji).

Nie ma racji skazany podnosząc, że sąd rejonowy dopuścił się obrazy przepisów prawa materialnego opierając rozstrzygnięcie o karze łącznej o przepis art. 86 § 1 k.k., podczas gdy powinien zastosować art. 85 § 1 k.k w zw. art. 91 § 1 i 3 k.k., bowiem przy orzekaniu kary w wyroku łącznym przepis art. 91 k.k. nie ma zastosowania.

Ponieważ na skutek zmiany w połączeniu kar sąd okręgowy na nowo wymierzył karę łączną 15 lat pozbawienia wolności bezprzedmiotowe jest odnoszenie się do stawianych w obu apelacjach zarzutów rażącej niewspółmierności kar łącznych orzeczonych przez sąd I instancji. Zaznaczyć natomiast trzeba, że zmiana zaskarżonego wyroku nie pogorszyła sytuacji skazanego.

Orzeczona przez sąd odwoławczy kara łączna 15 lat pozbawienia wolności nie jest karą niewspółmiernie surową.

Przy wymiarze kary łącznej znaczenie ma związek podmiotowy i przedmiotowy między zbiegającymi się przestępstwami, w jakich odstępach czasu zostały one popełnione, stopień społecznej szkodliwości charakteryzujący wszystkie zachowania przestępcze nim objęte oraz wymogi prewencyjnego oddziaływania kary, w znaczeniu prewencji indywidualnej i ogólnej. Kształtując wymiar kary łącznej należy mieć też na uwadze uprzednią karalność, wielość czynów wchodzących do realnego zbiegu w tej konfiguracji czasowej. Dopiero uwzględnienie całokształtu tych okoliczności warunkuje orzeczenie kary łącznej na zasadzie absorpcji, asperacji czy kumulacji. Oparcie wymiaru kary na zasadzie absorpcji lub kumulacji traktować należy jednak jako rozwiązanie skrajne, stosowane wyjątkowo i wymagające szczególnego uzasadnienia, a priorytetową zasadą wymiaru kary łącznej powinna być zasada asperacji.

Analizując te wszystkie wyżej wskazane elementy sąd okręgowy uznał, że kara łączna 15 lat pozbawienia wolności jest karą wyważoną. Przy czym podkreślić trzeba, że instytucja wyroku łącznego nie służy poprawieniu sytuacji procesowej skazanych poprzez swoistą modyfikację prawomocnie orzeczonych kar, lecz jej uporządkowaniu. Nie może też prowadzić do „premiowania” sprawców wielokrotnie naruszających porządek prawny.

Wbrew twierdzeniom zawartym w apelacjach z opinii o skazanym nie wynika, aby jego postawa w jednostce penitencjarnej zasługiwała na szczególne docenienie, przemawiające za zastosowaniem wobec niego reguły absorpcji przy łączeniu kar. Ogólna opinia dotycząca skazanego kształtuje się poprawnie. Skazany był wielokrotnie nagradzany kodeksowo, nie był karany dyscyplinarnie, jest nieodpłatnie zatrudniony na terenie jednostki wywiązując się ze swoich obowiązków prawidłowo, uczestniczy w programach resocjalizacji, nie deklaruje przynależności do nieformalnych struktur podkultury przestępczej. Taką postawę należy ocenić pozytywnie, ale z drugiej strony skazany prezentując krytyczną postawę wobec popełnionych przestępstw jednak bagatelizuje negatywne skutki swojego postępowania, co w świetle wielości dotychczasowych skazań za przestępstwa o znacznym stopniu społecznej szkodliwości nie uzasadnia „premiowania” skazanego przez łagodne kształtowanie kary łącznej.

WNIOSEK SKAZANEGO

- zmiana zaskarżonego wyroku i wymierzenie kary łącznej 11 lat pozbawienia wolności

WNIOSEK OBROŃCY

- uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ew. orzeczenie łagodniejszych kar łącznych

Niezasadny

Z przyczyn, o których mowa wyżej wnioski zawarte w obu apelacjach nie mogły zostać uwzględnione.

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Przedmiot utrzymania w mocy

W pozostałej części poza dokonanymi zmianami

Przedmiot i zakres zmiany

1. uchylono rozstrzygnięcia z punktów I, II, III, IV, V i VI części dyspozytywnej;

2. na podstawie art. 568a § 1 pkt. 2 k.p.k., art. 569 § 1 k.p.k., art. 85 § 1 k.k. (w brzmieniu obowiązującym od 24 czerwca 2020 roku) oraz art. 86 § 1 k.k. (w brzmieniu obowiązującym od 24 czerwca 2020 roku do 30 września 2023 roku) w zw. z art. 4 § 1 k.k. połączono jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone wobec skazanego L. B. wyrokami z punktów:

- 12 (sprawa o sygnaturze IV K 637/20)

- 13 (sprawa o sygnaturze VIII K 830/19)

- 14 (sprawa o sygnaturze akt: V K 379/19),

- 15 (sprawa o sygnaturze akt: III K 843/19), rozwiązując orzeczoną tam karę łączną,

-16 (sprawa o sygnaturze akt: VIII K 491/20), rozwiązując orzeczoną tam karę łączną,

- 18 (sprawa o sygnaturze akt: III K 151/20), rozwiązując orzeczoną tam karę łączną

- 19 (sprawa o sygnaturze akt: IV K 604/20), rozwiązując orzeczoną tam karę łączną,

i wymierzono skazanemu L. B. karę łączną 15 (piętnastu) lat pozbawienia wolności:

3. na podstawie art. 63 § 1 k.k. w zw. z art. 577 k.p.k. zaliczono skazanemu L. B. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawach o sygnaturach akt:

- IV K 637/20 (punkt 12) – od 28 marca 2020 r. do 27 lipca 2020 r. i od 12 października 2020r. do 9 grudnia 2021 r.

- VIII K 830/19 (punkt 13) – od 28 do 30 sierpnia 2019 r., od 27 lutego 2020 r. do 28 lutego 2020 r. i od 21 sierpnia 2021 r. do 6 czerwca 2025 r.

- V K 379/19 (punkt 14): od 1 kwietnia 2019 r. do 3 kwietnia 2019 r.,

- III K 843/19 (punkt 15): w dniu 17 maja 2019 r.,

- VIII K 491/20 (punkt 16): od 2 lutego 2020 r. do 4 lutego 2020 r.,

- III K 151/20 (punkt 18): od 28 sierpnia 2019 roku do 29 sierpnia 2019 r.

- IV K 604/20 (punkt 19): w dniu 17 października 2019 r;

4. wyroki opisane w komparycji zaskarżonego orzeczenia w punktach: 12, 13, 14, 15, 16, 18 i 19 uznano za pochłonięte niniejszym wyrokiem łącznym w zakresie kar pozbawienia wolności, zaś w pozostałym zakresie wyroki te podlegają odrębnemu wykonaniu;

5. na podstawie art. 572 k.p.k. umorzono postępowanie o wyrok łączny w zakresie pozostałych wyroków wymienionych w komparycji zaskarżonego orzeczenia;

Z przyczyn wcześniej omówionych zmiana zaskarżonego orzeczenia w powyższym zakresie była niezbędna.

Koszty procesu

Bez punktu

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. mając na względzie sytuację materialną skazanego.

SSO Anita Jarząbek – Bocian SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda SSO Tomasz Morycz

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Skazany

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wymiar kary oraz zaliczenie okresów rzeczywistego pozbawienia wolności.

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W części

co do kary

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

zmiana

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca skazanego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wymiar kary

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W części

co do kary

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

uchylenie

zmiana