Przedawnienie skróciło okres czynu S. B., grzywna pozostała bez zmian

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 21 października 2025 r.

sygn. akt II K 250/24

Podmiot wnoszący apelację

Oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Brak zarzutów

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Fakty uznane za udowodnione

------------------

--------------------------------------------------

----------------

---------

Fakty uznane za nieudowodnione

------------------

--------------------------------------------------

--------------

---------

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

------------------------------

--------------------------------------------------------------

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

---------------

------------------------------

--------------------------------------------------------------.

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Brak zarzutów

Wniesiony przez oskarżonego środek odwoławczy choć zawiera wskazanie, że zaskarża on wyrok w całości, nie zawiera sformułowanych zarzutów, ogranicza się jedynie do ogólnego stwierdzenia, iż w jego ocenie „w tym wyroku z ofiary stał się napastnikiem”. Tak ujęta argumentacja nie wskazuje na konkretne uchybienia Sądu

I instancji, które mogłyby podlegać kontroli odwoławczej, w szczególności nie precyzuje, czy zarzut dotyczy błędów w ustaleniach faktycznych, naruszenia przepisów prawa materialnego czy też procesowego.

Sprawstwo oraz wina oskarżonego zostały wykazane w sposób jednoznaczny

i nie budzą żadnych uzasadnionych wątpliwości, znajdując pełne oparcie

w zgromadzonym materiale dowodowym. Oskarżony S. B. jakkolwiek nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów to jednak w swoich wyjaśnieniach potwierdził, iż używał gestów wulgarnych wobec pokrzywdzonego, jak również przyznał się do zastosowania gazu pieprzowego wobec niego (k. 25v. - 26). W swoich zeznaniach pokrzywdzony S. X. ( k. 64 – 65 ) wskazał na tło konfliktu pomiędzy nim a oskarżonym, zeznał iż oskarżony kierował wobec niego słowa powszechnie uznawane za obelżywe, pokazywał obraźliwe gesty, a w dniu 25 listopada 2023r. w sposób zupełnie nieuzasadniony użył wobec niego gazu pieprzowego. Zeznania świadka są logiczne, spójne i znajdują potwierdzenie w dokumentach dołączonych w trakcie postępowania. Słusznie zatem sąd w oparciu o tę relację poczynił ustalenia faktyczne w sprawie.

Pokrzywdzony S. X. w prywatnym akcie oskarżenia (k. 1) oskarżył S. B. o znieważanie jego osoby w okresie od dnia 1 grudnia 2022 r. do dnia 17 marca 2024 r. oraz o to, że oskarżony naruszył jego nietykalność cielesną

w dniu 25 listopada 2023 r. Prywatny akt oskarżenia został wniesiony do Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w dniu 25 marca 2024 r. Zgodnie z dyspozycją zawarta w art. 101 § 2 k.k. w przypadku przestępstw ściganych z oskarżenia prywatnego ich karalność wygasa po upływie roku od momentu, w którym pokrzywdzony ustalił, kto jest sprawcą. Jednocześnie, niezależnie od tej okoliczności, nie może to nastąpić później niż po 3 latach od dnia popełnienia czynu. Mając powyższe na uwadze Sąd Odwoławczy dokonał zmiany opisu czynu (pkt 1. zaskarżonego wyroku) popełnionego przez oskarżonego S. B. i wskazał, iż czyn ten został popełniony

w okresie od dnia 25 marca 2023 r. do dnia 17 marca 2024 r. W toku badania sprawy Sąd Odwoławczy stwierdził, że w części opisu czynu, dotyczącej zdarzeń mających miejsce przed dniem 25 marca 2023 r., nastąpiło przedawnienie karalności – osoba sprawcy była bowiem oskarżycielowi znana od początku. W związku z tym Sąd Okręgowy, uwzględniając obowiązek stosowania przepisów prawa materialnego, zmienił zaskarżony wyrok w zakresie części opisu czynu, wyłączając odpowiedzialność karną za zdarzenia przed datą 25 marca 2023 r.

Mimo dokonanej zmiany opisu czynu poprzez skrócenie okresu jego popełnienia, brak jest podstaw do ingerencji w rozstrzygnięcie w zakresie wymiaru kary, orzeczonego w pkt I. zaskarżonego wyroku. Orzeczona przez Sąd I instancji kara grzywny

w wymiarze 100 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę

10 zł, pozostaje adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz stopnia winy sprawcy. Skrócenie ram czasowych czynu nie wpływa w sposób istotny na ocenę jego charakteru, intensywności naruszenia dóbr prawnych ani motywacji sprawcy, które to okoliczności zostały prawidłowo uwzględnione przy wymiarze kary

Kluczowe znaczenie przy ustalaniu odpowiedniej liczby stawek dziennych mają przede wszystkim okoliczności związane z samym czynem i sprawcą. O doborze właściwej liczby stawek dziennych w pierwszej kolejności przesądzają znaczenie

i powaga popełnionego czynu, oceniane przez pryzmat jego społecznej szkodliwości,

a także stopień winy przypisany sprawcy (por. M. Filipczak [w:] Kodeks karny. Komentarz, red. J. Kulesza, Warszawa 2025, art. 33.). Natomiast przy wymiarze stawki dziennej grzywny Sąd zobowiązany jest wziąć pod uwagę aktualne dochody sprawcy, jego sytuację osobistą i rodzinną, stan majątkowy oraz realne możliwości zarobkowe (por. Wyrok SA we Wrocławiu z 20.02.2015 r., II AKa 22/15, LEX nr 1661278.). Mając na uwadze wskazane dyrektywy wymiaru kary grzywny, należy stwierdzić, że ustalona przez Sąd I instancji liczba stawek dziennych jest w pełni adekwatna. Uwzględnia ona bowiem zarówno stopień społecznej szkodliwości przypisanych czynów, jak i stopień winy sprawcy, a także ich charakter oraz okoliczności popełnienia. Jednocześnie wysokość jednej stawki dziennej grzywny została określona na poziomie 10 zł, a więc na najniższym dopuszczalnym przez ustawę poziomie, co świadczy o uwzględnieniu przez Sąd sytuacji majątkowej, osobistej i zarobkowej sprawcy.

Należy ponadto podkreślić, że Sąd I instancji w sposób prawidłowy skorzystał

z instytucji kary łącznej, zasadnie łącząc wymierzone kary grzywny. W okolicznościach sprawy zaistniały bowiem podstawy do orzeczenia kary łącznej, a jej wymiar tj. 180 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 10 zł pozostaje zgodny zarówno z dyrektywami wymiaru kary, jak i regułami rządzącymi wymiarem kary łącznej. W konsekwencji, orzeczona kara spełnia cele zapobiegawcze

i wychowawcze wobec sprawcy, jak również potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Brak wniosków

Z uwagi na brak wniosków ze strony oskarżonego, Sąd Okręgowy nie znajduje podstaw do odnoszenia się do tego zagadnienia.

Okoliczności podlegające uwzględnieniu z urzędu

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1. Przedmiot utrzymania w mocy

Orzeczenie o sprawstwie i winie oskarżonego, zasądzone kary grzywny, wobec których zastosowano łączenie kar oraz koszty sądowe.

Mając na uwadze argumenty przedstawione w poprzedniej części uzasadnienia Sąd Odwoławczy stwierdza, że sprawstwo, jak i wina oskarżonego zostały wykazane

w sposób niebudzący wątpliwości. Ustalenia Sądu I instancji znajdują oparcie

w materiale dowodowym, co czyni je prawidłowymi i zasługującymi na aprobatę. Zastosowana wobec oskarżonego łączna kara grzywny odpowiada prawu i jest słuszną reakcją karną na popełniony czyn. Rozstrzygniecie dotyczące zasądzenia od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych zostało wymierzone w sposób prawidłowy i zgodny z obowiązującymi przepisami.

Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1. Przedmiot i zakres zmiany

Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że w pkt. I części dyspozytywnej ustalił, iż czynu opisanego w punkcie 1 części wstępnej oskarżony dopuścił się w okresie od 25 marca 2023 roku do 17 marca 2024 roku.

Sąd Odwoławczy w uzasadnieniu szczegółowo przedstawił i omówił wszystkie argumenty, które przemawiały za zmianą wyroku Sądu I instancji.

---------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Konieczność umorzenia postępowania

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

--------------

-------------------------------------------------------------------------------------------

Koszty procesu

III. Na podstawie art. 624 § 1 i § 2 k.p.k. Sąd Okręgowy, mając na uwadze charakter sprawy oraz względy słuszności, zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za drugą instancję.

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Całość wyroku.

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Brak zarzutów