Dwie jazdy w dwa miesiące, w tym pod metamfetaminą. Sąd uchylił zawieszenie kary

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 5 listopada 2024 r. sygn. akt II K 366/23

Podmiot wnoszący apelację

Oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na niekorzyść

W części

co do kary

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Fakty uznane za udowodnione

----------------------

--------------------------------------------------------------

--------------

--------------

Fakty uznane za nieudowodnione

----------------------

--------------------------------------------------------------

--------------

--------------

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

-------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------.

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

1.obraza przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia a mianowicie art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. polegająca na nieprzeprowadzeniu stosownych dowodów zmierzających do ustalenia aktualnej sytuacji życiowej oskarżonego jak chociażby wywiadu środowiskowego a następnie dowolnym nie popartym żadnym dowodem stwierdzeniu, że oskarżony prowadzi ustabilizowane życie, podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że P. J. jest osobą w przeszłości karaną, uzależnioną zarówno od alkoholu jak i środków psychoaktywnych i zdaniem biegłych powinien podjąć leczenie odwykowe, a ponadto dopuścił się dwukrotnie, w krótkich odstępach czasu, przestępstwa z art. 178a § 1 k.k., co prowadzi do konkluzji że oceniając powyższe dowody swobodnie, z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego należy dojść do przekonania, że brak jest dowodów na prowadzenie przez P. J. ustabilizowanego trybu życia;

Częściowo zasadny

2.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu, że w przypadku P. J. występuje pozytywna prognoza kryminologiczna, to jest uzasadnione przypuszczenie, że oskarżony nie popełni kolejnego przestępstwa, podczas gdy z materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że postawa oskarżonego, który konsekwentnie w trakcie postępowania zarówno przygotowawczego jak i sądowego nie przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw, okoliczności popełnienia przez niego przestępstw z art. 178a § 1 k.k. jak i fakt jego uzależnienia od alkoholu i środków psychoaktywnych prowadzi w konsekwencji do wniosku że nie zasługuje on na dobrodziejstwo instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, a jedynie kara bezwzględnego pozbawienia wolności bez jej warunkowego zawieszenia będzie w tym przypadku adekwatna, społecznie sprawiedliwa i spełni walory prewencji ogólnej i indywidualnej.

Zasadny

Ad. 1 i 2

Chociaż skarżący prokurator w apelacji wskazał, że zaskarża wyrok „w całości”, w istocie w środku odwoławczym nie były kwestionowane ustalenia odnośnie sprawstwa i winy oskarżonego, a jedynie wymiar kary. Nie podniesiono w apelacji zarzutu rażącej niewspółmierności kary tylko zarzuty naruszenia przepisów postępowania i błędu w ustaleniach faktycznych, niemniej treść zarzutów nie pozostawia wątpliwości, że skarżący w istocie kwestionuje wymierzenie oskarżonemu jako rażąco niewspółmiernej kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania uważając że współmierna będzie kara bezwzględnego pozbawienia wolności. Przy tym zastrzeżeniu obydwa zarzuty apelacji rozważone zostaną łącznie.

Zarzuty te należało uznać za uzasadnione.

Jedną z podstaw zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności z art. 69 § 1 k.k. jest ustalenie, że sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności. Z karty karnej uzyskanej na etapie postępowania przygotowawczego wynika, że oskarżony P. J. w 2012 r. był skazany za granicą, na terenie Niemiec za przestępstwo kradzieży na karę grzywny oraz w 2020 r. za przestępstwo z art. 224 § 2 k.k. w zw. z art. 224 § 1 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat ( k. 147 ). Skazania te miały miejsce przed popełnieniem przez oskarżonego w niniejszej sprawie. W aktualnej karcie karnej uzyskanej w postępowaniu sądowym pod koniec 2024 r. widnieje już jednak tylko powyższe skazanie na terenie Niemiec ( k. 257 ), co oznacza że skazanie w Polsce w 2020 r. uległo zatarciu. Zdaniem Sądu Okręgowego w tych realiach nie zachodziła wobec oskarżonego wskazana wyżej formalna przeszkoda do orzeczenia kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Sąd Okręgowy nie zgadza się jednakże z Sądem Rejonowym, że kolejne przesłanki wynikające z art. 69 § 1 i 2 k.k. uzasadniały zastosowanie wobec oskarżonego P. J. dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności musi być wystarczające dla osiągnięcia celów kary, w szczególności zapobieżenia powrotowi sprawcy do przestępstwa, co oceniane jest m.in. w kontekście właściwości i warunków osobistych sprawcy i jego dotychczasowego sposobu życia. Zasadnie skarżący prokurator podnosi, że oskarżony P. J. był już karany przez sąd, o czym mowa była powyżej, z opinii sądowo – psychiatrycznej biegłych lekarzy psychiatrów A. M. i A. J. oraz biegłej psycholog J. M. jednoznacznie wynika, że jest on uzależniony od alkoholu i środków psychoaktywnych ( k. 201 – 202 ) a w aktach sprawy brak jest jakiejkolwiek informacji że podjął on w tym zakresie leczenie, w sprawie niniejszej w odstępie ok. 2 miesięcy dwukrotnie prowadził samochód, za pierwszym razem w stanie nietrzeźwości, za drugim pod wpływem metamfetaminy, stan nietrzeźwości był znaczny, jak ustalił Sąd I instancji oskarżony miał 1,3 promila alkoholu we krwi. Oskarżony istotnie ma na utrzymaniu partnerkę i małoletnie dzieci, co eksponował Sąd Rejonowy w uzasadnieniu wyroku, okoliczność ta jednak sama w sobie nie świadczy że nie będzie popełniał kolejnych przestępstw, w szczególności przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Oskarżony nie ma stałej pracy, z dołączonych do odpowiedzi na apelację dokumentów wynika, że co najwyżej pod koniec ubiegłego roku poszukiwał pracy na terenie Niemiec ( k. 281 – 282 ). Zasadnie prokurator podnosi, że zbyt daleko idące jest twierdzenie iż oskarżony prowadzi ustabilizowany tryb życia uzasadniający przypuszczenie, że nie popełni po raz kolejny przestępstwa. Dla tej konstatacji nie jest konieczny dodatkowy wywiad środowiskowy w miejscu zamieszkania oskarżonego, co prokurator podnosił w pierwszym zarzucie.

O zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie pkt. II jego dyspozytywnej części poprzez wyeliminowanie z podstawy wymiaru kary art. 69 § 1 i 2 k.k. a tym samym wymierzenie P.

J. za czyny opisane w 1 i 2 punkcie części wstępnej wyroku przyjmując że czyny te stanowią ciąg przestępstw, na podstawie art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. kary 1 roku pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

Zasadny

Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej wniosek zawarty w apelacji prokuratora co do zasady zasługiwał na uwzględnienie. Zgadzając się ze skarżącym, że oskarżony nie zasługiwał na zastosowanie wobec niego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności Sąd Okręgowy uznał równocześnie że wnioskowana kara 1 rok pozbawienia wolności o charakterze bezwzględnym w realiach niniejszej sprawy będzie zbyt surowa i orzekł ją w wymiarze 8 miesięcy.

Okoliczności podlegające uwzględnieniu z urzędu

1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1. Przedmiot utrzymania w mocy

Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok wobec oskarżonego P. J. w znacznej części tj. co do sprawstwa i winy oraz pkt III , VI VII i VIII zaskarżonego wyroku.

Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej zaskarżony wyrok w wyżej wymienionej części należało utrzymać w mocy.

Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1. Przedmiot i zakres zmiany

Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok wobec oskarżonego P. J. w ten sposób że w pkt. I części dyspozytywnej obniżył orzeczoną wobec niego karę pozbawienia wolności do 8 miesięcy oraz uchylił rozstrzygnięcie z pkt II części dyspozytywnej dotyczące warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności i związane z tym rozstrzygnięcia z pkt IV i V części dyspozytywnej.

Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej należało zmienić zaskarżony wyrok wobec oskarżonego P. J. i uchylić rozstrzygnięcie o warunkowym zawieszeniu kary pozbawienia wolności, a w konsekwencji związane z nim rozstrzygnięcia o nałożeniu na oskarżonego obowiązku powstrzymywania się od nadużywania alkoholu i oddaniu w okresie próby pod dozór kuratora sądowego. Jednocześnie Sąd Okręgowy obniżył orzeczoną wobec oskarżonego karę pozbawienia wolności do 8 miesięcy uznając że kara w takim wymiarze o charakterze bezwzględnym będzie wystarczająca i uzasadniona mając na uwadze tak potrzeby prewencji ogólnej jak i szczególnej. Sąd Okręgowy miał na względzie, że oskarżony do chwili obecnej nie był karany za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji a popełnione przez niego dwukrotnie przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. jest zagrożone karą pozbawienia wolności od 1 miesiąca do 3 lat, a także fakt że przestępstwa te popełnione zostały w warunkach art. 91 § 1 k.k.

Bezwzględna przyczyna odwoławcza

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Uchylenie i umorzenie postępowania

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zasada

ne peius

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

----------------------

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Koszty procesu

III i IV

1.Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o Adwokaturze Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S. kwotę 840 zł. tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym oraz dalsze 193,20 zł. podatku od towarów i usług.

2.Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. Sąd Okręgowy mając na uwadze sytuację materialną oskarżonego zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Prokurator

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Rozstrzygnięcie co warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności.

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na niekorzyść

W części

co do kary

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

zmiana