Ok. 50 porcji narkotyków nie było znaczną ilością. Sąd obniżył karę do 8 miesięcy

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 11 września 2025 r., sygn. akt II K 971/24

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Wnioski

Zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Fakty uznane za udowodnione

------------------

--------------------------------------------------

----------------

---------

Fakty uznane za nieudowodnione

------------------

--------------------------------------------------

--------------

---------

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

------------------------------

--------------------------------------------------------------

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

---------------

------------------------------

--------------------------------------------------------------.

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

1. Naruszenie przepisów postępowania – art. 366 § 1 k.p.k. i art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k. – poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy wskutek bezzasadnego oddalenia wniosku obrońcy o przeprowadzenie badań ilościowych zabezpieczonej substancji w postaci metamfetaminy, znajdującej się w zabezpieczonych

u oskarżonej woreczkach strunowych, które to badania pozwoliłyby na ustalenie ile substancji czynnej (,,czystej metamfetaminy”) znajduje się w w/w woreczkach strunowych, co po dopuszczeniu i przeprowadzeniu uzupełniającej opinii biegłego z zakresu chemii, sporządzonej przez biegłego z Laboratorium Kryminalistycznego Komendy Wojewódzkiej Policji we S. pozwoliłoby z kolei ustalić, ile porcji konsumpcyjnych stanowią zabezpieczone substancje, co ma istotne znaczenie dla przyjęcia prawidłowej kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonej (znamię znacznej ilości).

Niezasadny

2. Naruszenie przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonej części dyspozytywnej wyroku, tj. art. 62 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, poprzez błędną wykładnię znamienia ,,znacznej ilości” środków odurzających i substancji psychotropowych posiadanych przez oskarżoną – w postaci metamfetaminy w łącznej ilości 9,174 grama netto oraz w postaci suszu ziela konopi innych niż włókniste w łącznej ilości 10,744 grama netto nie była znaczna, co miało wpływ na kwalifikację prawną czynu przypisanego oskarżonej.

Zasadny

Zarzut apelacji obrońcy oskarżonej dotyczący naruszenia przepisów postępowania jest niezasadny.

W ocenie Sądu Odwoławczego wniosek obrońcy o przeprowadzenie uzupełniających badań ilościowych zabezpieczonej substancji w postaci metamfetaminy, zmierzających do ustalenia zawartości substancji czynnej w jej „czystej” postaci, zasadnie został oddalony przez Sąd I instancji. W realiach niniejszej sprawy przeprowadzenie takiego dowodu nie było konieczne dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności dla oceny liczby potencjalnych porcji konsumpcyjnych oraz kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonej. Wskazać należy, że przy ustalaniu liczby potencjalnych porcji konsumpcyjnych ocenie powinna podlegać całość zabezpieczonej substancji stanowiącej mieszaninę, a nie wyłącznie zawartość substancji czynnej w jej czystej postaci. Przedmiotem czynu zabronionego określonego w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii jest bowiem środek odurzający lub substancja psychotropowa w takiej postaci, w jakiej występuje ona w nielegalnym obrocie, a więc najczęściej w formie mieszaniny o różnym stopniu stężenia substancji aktywnej. Obowiązująca ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii nie uzależnia kwalifikacji prawnej czynu od procentowej zawartości substancji czynnej

w zabezpieczonym środku, lecz od tego czy dana substancja posiada właściwości odurzające, a więc czy zawiera taką ilość substancji czynnej, która może wywołać efekt odurzenia. Z tego względu ustalenie dokładnej zawartości „czystej” metamfetaminy

w zabezpieczonych woreczkach strunowych nie miało istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. W konsekwencji należy uznać, że oddalenie wniosku dowodowego obrońcy nie doprowadziło do niewyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, a zgromadzony w sprawie materiał dowodowy był wystarczający do dokonania prawidłowych ustaleń faktycznych oraz oceny prawnej czynu przypisanego oskarżonej.

W konsekwencji zarzut obrońcy oskarżonej dotyczący błędu w ustaleniach faktycznych należało uznać za bezzasadny.

Zarzut apelacyjny dotyczący naruszenia prawa materialnego zasługiwał na uwzględnienie. Sąd Odwoławczy podzielił stanowisko skarżącego, iż Sąd I instancji dokonał błędnej wykładni znamienia „znacznej ilości” środków odurzających

i substancji psychotropowych, o którym mowa w art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, a w konsekwencji wadliwie zakwalifikował prawnie czyn przypisany oskarżonej. Oskarżona posiadała metamfetaminę w ilości 9,174 grama netto oraz susz ziela konopi innych niż włókniste w ilości 10,744 grama netto. W ocenie Sądu Okręgowego ilości te, choć niewątpliwie nie są ilościami znikomymi, nie mogą zostać uznane za „znaczne” w rozumieniu art. 62 ust. 2 ustawy

o przeciwdziałaniu narkomanii.

Określenie, czy dana ilość środków odurzających ma charakter „znaczny”, wymaga każdorazowo indywidualnej oceny w realiach konkretnej sprawy i należy do Sądu rozpoznającego sprawę, który powinien uwzględnić wszystkie istotne okoliczności danego przypadku (por. Wyrok SN z 10.04.2014 r., IV KK 49/14, LEX nr 1459162.).

W judykaturze ugruntowany jest pogląd, że pojęcie „znacznej ilości” środków odurzających lub substancji psychotropowych powinno być interpretowane przy uwzględnieniu zarówno ich rodzaju, jak i liczby potencjalnych porcji konsumpcyjnych możliwych do uzyskania z danej ilości środka. Wskazuje się, że o znacznej ilości można mówić wówczas, gdy dana ilość pozwala na jednorazowe odurzenie co najmniej kilkudziesięciu osób, ewentualnie gdy jej rozmiar wyraźnie przekracza ilości typowe dla posiadania na własny użytek i wskazuje na poważniejszą skalę obrotu narkotykami (por. Postanowienie SN z 23.09.2009 r., I KZP 10/09, OSNKW 2009, nr 10, poz. 84., Wyrok SA

w Gdańsku z 19.12.2012 r., II AKa 430/12, LEX nr 1271815). Kryterium to ma charakter ocenny, jednakże w realiach niniejszej sprawy nie sposób uznać, aby ilości ujawnionych przy oskarżonej substancji ( ok. 50 porcji konsumpcyjnych ) osiągały próg uzasadniający przyjęcie kwalifikacji z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. W konsekwencji Sąd Odwoławczy uznał, że prawidłową kwalifikacją prawną czynu przypisanego oskarżonej jest przepis art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, penalizujący posiadanie środków odurzających lub substancji psychotropowych bez wymaganego zezwolenia, bez przyjęcia kwalifikującego znamienia znacznej ilości.

Zmiana kwalifikacji prawnej czynu musiała znaleźć odzwierciedlenie w wymiarze kary. Mając na uwadze dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53 k.k., Sąd Okręgowy uznał za zasadne obniżenie orzeczonej wobec oskarżonej kary pozbawienia wolności do 8 miesięcy. Jednocześnie Sąd miał na uwadze, że ilość narkotyków posiadanych przez oskarżoną, choć nie może być uznana za „znaczną” w rozumieniu art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, była relatywnie duża. Okoliczność ta sprzeciwiała się wymierzeniu kary w minimalnym ustawowym wymiarze. Posiadane przez oskarżoną substancje niewątpliwie przekraczały ilości typowo spotykane przy jednorazowym posiadaniu na własny użytek, co świadczy o podwyższonym stopniu społecznej szkodliwości czynu. W ocenie Sądu jedynie kara przekraczająca dolną granicę ustawowego zagrożenia pozwala w niniejszej sprawie na właściwą realizację dyrektyw wymiaru kary, w szczególności uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu, potrzebę kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa oraz konieczność zachowania poczucia sprawiedliwości społecznej. Kara pozbawienia wolności

w wymiarze 8 miesięcy pozostaje zatem adekwatna zarówno do stopnia winy oskarżonej, jak i do okoliczności popełnionego czynu, a jednocześnie uwzględnia zmianę jego kwalifikacji prawnej.

Z przedstawionych wyżej względów argumenty na poparcie drugiego zarzutu, wyrażone w apelacji obrońcy oskarżonej, uznać należało za trafne.

1. Zmiana zaskarżonego orzeczenia poprzez zmianę kwalifikacji prawnej czynu opisanego w pkt 1 części dyspozytywnej wyroku i zakwalifikowanie go z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i wymierzenie oskarżonej za tak zakwalifikowany czyn kary 1 roku ograniczenia wolności, polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne

w wymiarze 20 godzin miesięcznie.

Częściowo zasadny

Mając na względzie argumentację przytoczoną w poprzedniej części uzasadnienia wniosek obrońcy oskarżonej zasługiwał na częściowe uwzględnienie w zakresie zmiany kwalifikacji prawnej czynu popełnionego przez oskarżoną.

Okoliczności podlegające uwzględnieniu z urzędu

5. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1. Przedmiot utrzymania w mocy

Orzeczenie o sprawstwie i winie oskarżonej

Mając na uwadze argumenty przedstawione w poprzedniej części uzasadnienia Sąd Odwoławczy stwierdza, że zastosowany wobec oskarżonej środek karny w postaci obowiązku uiszczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 2.000 zł (dwa tysiące złotych) na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarne odpowiada prawu i jest słuszną reakcją karną na popełniony czyn. Rozstrzygnięcia, dotyczące zaliczenia oskarżonej na rzecz kary pozbawienia wolności okresu zatrzymania, przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci zabezpieczonych narkotyków oraz zasądzenie od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych zostały wymierzone w sposób prawidłowy i zgodny z obowiązującymi przepisami.

Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1. Przedmiot i zakres zmiany

Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że w pkt. I części dyspozytywnej zmienił kwalifikację prawną przypisanego oskarżonej czynu oraz podstawę prawną wymiaru kary, obniżył też orzeczoną wobec niej karę pozbawienia wolności do 8 (ośmiu) miesięcy.

Sąd Odwoławczy w uzasadnieniu szczegółowo przedstawił i omówił wszystkie argumenty, które przemawiały za obniżeniem kary pozbawienia wolności.

---------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Konieczność umorzenia postępowania

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

--------------

-------------------------------------------------------------------------------------------

Koszty procesu

III. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd Okręgowy, mając na uwadze sytuację materialną oskarżonej oraz względy słuszności, zwolnił ją od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonej

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Kwalifikacja prawna zarzucanego oskarżonej czynu, wymiar kary.

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Wnioski

Zmiana