Oszustwa popełnione w okresie warunkowego zwolnienia. Sąd podwyższył karę P. W. do 3 lat

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie

z dnia 20 czerwca 2024 roku, sygn. akt IV K 1428/23,

wydany w sprawie P. W..

Podmiot wnoszący apelację

Oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na niekorzyść

co do kary

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

brak zarzutów

Wnioski

zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Fakty uznane za udowodnione

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

1. P. W.

Oskarżony jest osobą karaną

k. 535-539  informacja z KRK

Sytuacja majątkowa oskarżonego

k. 532  EPUAP

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Wskazać fakt

1. Dane o karalności z systemu KRK

Załączony dokument urzędowy został sporządzony w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony. Stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności dokumentu.

Sytuacja majątkowa oskarżonej z systemu EPUAP

Załączony dokument urzędowy został sporządzony w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony. Stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności dokumentu.

Stanowisko sądu odwoławczego wobec zgłoszonych zarzutów i wniosków

1. rażąca niewspółmierność kary poprzez wymierzenie P. W. za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, w sytuacji gdy okoliczności sprawy, uprzednia karalność sprawcy, wysoki stopień społecznej szkodliwości dokonanego przez niego czynu, a także wględy zapobiegawcze, jakie kara ma osiągnąć wobec oskarżonego, potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa przemawiają za wymierzeniem oskarżonemu kary surowszej

Częściowo zasadny

1. Rację ma prokurator stwierdzając, że kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności wymierzona oskarżonemu za ciąg przestępstw z art. 286 § 1 k.k. jest rażąco niewspółmierna niska w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości jego czynów, uprzedniej karalności oskarżonego, tym samym nie spełnia ustawowo określonych funkcji w zakresie prewencyjnego oddziaływania kary, jak również kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

2. Zauważyć należy, że oskarżony P. W. jest osobą wielokrotnie karaną i to od lat. Swoją przestępczą działalność rozpoczął mając 29 lat.

3. W 2012 roku został skazany za czyny z artykułu 270 § 1 k.k. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres 2 lat tytułem próby oraz na karę grzywny, która została zamieniona na zastępczą karę pozbawienia wolności.

4. W 2015 roku został dwukrotnie skazany:

‒

za czyn z art. 180a k.k. na karę grzywny, która została zamieniona na zastępczą karę pozbawienia wolności;

‒

za sześć czynów z art. 286 § 1 k.k. i sześć czynów z art. 270 § 1 k.k. na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres 5 lat oraz karę grzywny, którą zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności.

5. W 2016 roku doszło do kolejnych trzech skazań:

‒

za czyn z artykułu 178 a § 1 k.k. w zb. z art. 180a k.k. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu na 2 lata tytułem próby i karę grzywny;

‒

za czyn z art 180a k.k. na karę grzywny, którą zamieniono na karę pozbawienia wolności;

‒

za czyn z art. 262 § 2 k.k. na karę 8 miesięcy ograniczenia wolności, którą zamieniono na zastępczą karę zastępczą pozbawienia wolności.

6. W 2017 roku skazano oskarżonego:

‒

z czyn z art. 284 § 2 k.k. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

‒

za czyny z art. 178a § 1 k.k., I artykuł 180 a k.k. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności.

7. W 2018 roku P. W. był ponownie czterokrotnie karany:

‒

za czyn z art. 286 § 1 k.k. na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności;

‒

za czyny z art. 286 § 1 k.k., 270 § 1 k.k. 190a § 2 k.k. na karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności;

‒

za czyn z art. 286 § 1 k.k. na karę roku ograniczenia wolności;

‒

za czyny z art. 286 § 1 k.k. na karę łączną grzywny.

8. W 2019 roku zapadły kolejne trzy wyroki skazujące zawsze za czyny z artykułu 286 § 1 k.k.:

‒

na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności;

‒

na karę grzywny;

‒

na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.

9. W 2020 roku oskarżony został skazany za czyn z art. 286 § 1 k.k. na karę roku i 4 miesięcy ograniczenia wolności która została zamieniona na karę zastępczą pozbawienia wolności.

10. W 2022 roku P. W. został skazany za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. na karę 2 lat ograniczenia wolności, którą zamieniono na karę zastępczą pozbawienia wolności.

11. W 2024 roku zapadły kolejne cztery skazania za czyny z art. 286 § 1 k.k.

‒

na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności

‒

na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności i 2 lat ograniczenia wolności,

‒

na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności,

‒

na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności.

12. W 2020, 2021 i dwukrotnie w 2024 roku zapadały wyroki łączne w stosunku do skazanego.

13. P. W. postanowieniem z dnia 14 czerwca 2022 roku został warunkowo przedterminowo zwolniony z odbycia kary orzeczonej wyrokiem łącznym w 2021 roku w sprawie IV K 135/21. Nie wytrwał w postanowieniu życia zgodnego z prawem skoro przedterminowe warunkowe zwolnienie zostało odwołane w dniu 6 września 2023 r. W czasie, gdy korzystał z tego dobrodziejstwa dopuścił się czynów objętych niniejszym postępowaniem.

14. Mając powyższe na względzie słusznie podnosi prokurator, że P. W. jest osobą wysoce zdemoralizowaną i nie oddziałują na niego żadne kary. Tym samym nie sposób przyjąć, by oskarżony zasługiwał na jej niski wymiar. Ponadto nie sposób pominąć, że oskarżony dopuścił się popełnienia przestępstw w warunkach recydywy i ciągu przestępstw, które to okoliczności mogą prowadzić nawet do nadzwyczajnego obostrzenia kary.

o zmianę wyroku i wymierzenie kary 4 lat pozbawienia wolności

Niezasadny

Kara 4 lat pozbawienia wolności byłaby karą rażąco surową.

Okoliczności podlegające uwzględnieniu z urzędu

– brak –

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Zamiana wyroku sądu pierwszej instancji

1. Przedmiot zmiany

Wymiar kary pozbawienia wolności zwiększono do 3 lat.

Rażąco niewspółmiernie łagodna kara pozbawienia wolności orzeczona przez sąd pierwszej instancji i częściowa zasadność apelacji prokuratora.

Koszty procesu

III. zwolniono oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, wydatkami obciążając Skarb Państwa – art. 624 k.p.k.

Anna Kalbarczyk

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

prokurator

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

w całości

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na niekorzyść

W części

co do kary

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

uchylenie