Wygaśnięcie umowy na czas określony nie dało prawa do świadczenia przedemerytalnego

Decyzją z dnia 4 lutego 2026r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił L. J. prawa do świadczenia przedemerytalnego.

W uzasadnieniu decyzji organ rentowy powołał się na przepis ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych podnosząc, iż w przypadku ubezpieczonej stosunek pracy nie został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy, lecz z upływem czasu, na jaki został zawarty.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła ubezpieczona, wnosząc o jej zmianę i przyznanie świadczenia przedemerytalnego, bowiem, jak wskazała, nie jej winą było, że pracodawca Uczelnia (...) nie był zainteresowany przedłużeniem stosunku pracy.

W odpowiedzi na odwołanie, organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

Ubezpieczona L. J. zawarła z Uczelnią (...) w X. umowy o pracę na czas określony, w tym ostatnią umowę z dnia 28 czerwca 2024 na okres od dnia 1 lipca 2024r. do dnia 30 czerwca 2025r. W dniu 30 czerwca 2025r. pracodawca wystawił ubezpieczonej świadectwo pracy potwierdzające zatrudnienie ubezpieczonej w okresie od 1 stycznia 2023r. do 30 czerwca 2025r. w pełnym wymiarze czasu pracy.

- bezsporne między stronami -

Zgodnie z treścią art. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku

o świadczeniach przedemerytalnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2026 r., poz. 115) prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która m.in.:

1) do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego

z powodu likwidacji pracodawcy lub niewypłacalności pracodawcy, w rozumieniu przepisów o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, u którego była zatrudniona lub pozostawała w stosunku służbowym przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej

56 lat - kobieta oraz 61 lat - mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub

2) do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz. U. poz. 620, 1746 i 1794), w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn, lub

5) do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, lub

6) do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego, z powodu likwidacji pracodawcy lub niewypłacalności pracodawcy, w rozumieniu przepisów o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, u którego była zatrudniona lub pozostawała w stosunku służbowym przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiadała okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 34 lata dla kobiet i 39 lat dla mężczyzn (ust. 1).

Za okres uprawniający do emerytury, o którym mowa w ust. 1, uważa się okres ustalony zgodnie z przepisami art. 5-9, art. 10 ust. 1 oraz art. 11 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1749 oraz z 2026 r. poz. 26), zwanej dalej "ustawą o emeryturach i rentach z FUS" (ust. 2).

Świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w ust. 1 po upływie co najmniej 180 dni pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki: 1) nadal jest zarejestrowana jako bezrobotny; 2) złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 180-dniowy okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych (ust. 3).

Jak wynika z przytoczonego przepisu jednym z wymogów koniecznych do uzyskania prawa do świadczenia przedemerytalnego jest rozwiązanie stosunku pracy z powodu likwidacji pracodawcy lub niewypłacalności pracodawcy, w rozumieniu przepisów o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, co w przypadku nie miało miejsca, jak słusznie wskazał organ rentowy, bowiem stosunek pracy ustał w związku z upływem czasu, na który została zawarta umowa o pracę.

Mając powyższe na uwadze, odwołanie ubezpieczonej nie zasługiwało na uwzględnienie, dlatego też Sąd, działając na podstawie art. 477

14 § 1 k.p.c., wniesione odwołanie oddalił.

Sędzia Karolina Chudzinska