Sąd pominął opinię kardiologa z błędnymi datami i zaliczył J. P. do umiarkowanego stopnia

Orzeczeniem z dnia 31 sierpnia 2022 roku nr: (...) Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. postanowił zaliczyć J. P. do lekkiego stopnia niepełnosprawności o symbolach przyczyn 07-S oraz 04-O, wskazując datę 31 sierpnia 2025 roku jako dzień, do którego wydaje się orzeczenie oraz 29 sierpnia 2022 r. jako dzień, od którego datuje się ustalony stopień niepełnosprawności. W orzeczeniu wskazano na zdolność J. P. do wykonywania pracy na otwartym rynku pracy, a także na konieczność zaopatrzenia jej w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne ułatwiające funkcjonowanie danej osoby.

Orzeczeniem z dnia 19 stycznia 2023 roku nr: WN-I. (...).1. (...).2022 Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, iż stwierdzone u J. P. schorzenia powodują naruszenie sprawności organizmu oraz ograniczenia w zdolności do wykonywania pracy, jednak nie w stopniu mogącym stanowić podstawę do zakwalifikowania jej do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności.

(orzeczenia MZON i WZON – a.r.)

Od powyższego orzeczenia WZON J. P. złożyła odwołanie, zaskarżając orzeczenie w zakresie zakwalifikowania jej do lekkiego stopnia niepełnosprawności, braku wskazania dotyczącego odpowiedniego zatrudnienia oraz okresu, na jaki została określona niepełnosprawność. Odwołująca wskazała, iż zaskarżone orzeczenie nie uwzględnia specyfiki choroby, na którą cierpi, gdyż leczenie zespołu (...) jest czasochłonne i uniemożliwiające wykonywanie stałej pracy bez korzystania z uprawnień, które zapewnia zakwalifikowanie do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności.

(odwołanie: k. 1-4)

W odpowiedzi na odwołanie WZON wniósł o jego oddalenie, posługując się argumentacją analogiczną do zawartej w zaskarżonym orzeczeniu.

(odpowiedź na odwołanie: k. 115-116)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny

Odwołująca J. P. ma 43 lata. Rozpoznano u niej zespół (...), stan po operacji tętniaka aorty wstępującej metodą D., stan po operacyjnym leczeniu soczewek i rogówek, obustronny niedosłuch zmysłowo-nerwowy lekkiego stopnia, stan po operacyjnym leczeniu żylaków kończyn dolnych, wole guzkowe obojętne, szumy uszne oraz mikrogruczolak przysadki wydzielający prolaktynę. Odwołująca przebyła operacje polegające na usunięciu podwichniętej soczewki w lewym oku, oraz w prawym oku z wtórnym doszczepieniem sztucznych przedniokomorowych soczewek w obu oczach. W 2014 roku przeszła operację tętniaka aorty wstępującej, następnie pozostawała pod kontrolą kardiologiczną i przyjmowała leki. W 2017 r. odwołująca przeszła zabieg usunięcia sztucznych soczewek przedniokomorowych, które zostały zastąpione soczewkami fiksowanymi na tęczówce. W 2022 r. odbyła operację warstwowego przeszczepu rogówek. Jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym z przyczyn kardiologicznych. Schorzenia okulistyczne i audiologiczne odwołującej wskazują jedynie na lekki stopień niepełnosprawności odwołującej. Specyfika choroby odwołującej oraz przebyte przez nią leczenie stanowią przeciwwskazanie do wykonywania czynności wymagających wysiłku izometrycznego oraz obciążania obręczy barkowej. Wymaga pomocy innych osób w codziennym funkcjonowaniu z uwagi na trudności w dźwiganiu, robieniu większych zakupów oraz sprzątania. Odwołująca okresowo odczuwa duszność i ogólne osłabienie w trakcie bardziej intensywnego wysiłku. Pozostaje pod opieką kardiologiczną i okulistyczną.

(opinia biegłego okulisty R. S.: k. 144-145, opinia biegłego audiologa A. L.: k. 158-159, opinia biegłego kardiologa K. K.: k. 196-200)

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentacji zgromadzonej w aktach spraw oraz aktach organu rentowego oraz w oparciu o opinie biegłego okulisty R. S., biegłego audiologa A. L. oraz biegłego kardiologa K. K.. Opinie te zostały sporządzone w sposób rzetelny, pozbawiony luk, biegli dokonali całościowej analizy zgromadzonej dokumentacji medycznej i wykazali na jej podstawie logicznie uzasadnione wnioski. Strony nie składały zastrzeżeń do treści powyższych opinii.

Ustalając stan faktyczny Sąd nie oparł się na wnioskach wynikających z opinii biegłego kardiologa J. K.. Odwołująca przedstawiła szereg zastrzeżeń wobec treści opinii, które były dla Sądu przekonujące. W opinii błędnie wskazano daty poszczególnych badań i nieprawidłowo opisano część okoliczności dotyczących schorzeń i leczenia odwołującej. Powyższe skutkowało powstaniem wątpliwości co do stopnia rzetelności sporządzonej opinii i prawidłowości wskazanych w niej wniosków końcowych. W związku z powyższym. Jak wynika z ugruntowanego orzecznictwa, w sytuacji, gdy w ocenie sądu opinia biegłego została sporządzona w oparciu o błędną metodologię, jest niespójna lub zawiera błędy logiczne, zasadne jest dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2014 r., IV CSK 219/13). Sąd dopuścił dowód z opinii innego biegłego kardiologa, K. K., i to na niej oparł się w zakresie przyczyn kardiologicznych niepełnosprawności odwołującej.

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie podlegało uwzględnieniu.

Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. 2024.44 t.j.) do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne. Art. 4 ust. 2 wyżej wskazanej ustawy stanowi zaś, że do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych.

Należy zwrócić uwagę, iż pomiędzy drugą a trzecią przesłanką stwierdzenia umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, ustawodawca zastosował alternatywę łączną w postaci spójnika „lub”. Stwierdzić należy zatem konieczność spełnienia przynajmniej dwóch z trzech wskazanych w treści przepisu przesłanek definiujących umiarkowany stopień niepełnosprawności. Aby dana osoba została zakwalifikowana do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, jej stan zdrowia musi powodować naruszenie sprawności organizmu oraz albo niezdolność do pracy (zdolność jedynie w warunkach pracy chronionej) albo konieczność pomocy w pełnieniu ról społecznych. Sąd ustalił, że odwołująca J. P. spełnia przesłanki zaliczenia jej do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Wynika to z naruszenia sprawności organizmu wywołanego schorzeniem w postaci zespołu (...) i wynikającym z jego przebiegu tętniaka aorty wstępującej, a także istnienia potrzeby częściowej pomocy innych osób w pełnieniu ról społecznych przez odwołującą, co podkreślił biegły kardiolog K. K.. Leczenie, któremu od momentu zdiagnozowania choroby została poddana odwołująca, a także bezpośrednie skutki oddziaływania choroby na jej organizm, stanowią przyczyny istotnego obniżenia zdolności odwołującej do wykonywania czynności życiowych takich jak dźwiganie cięższych przedmiotów, wykonanie i przyniesienie do domu dużych zakupów, a także przeprowadzenie sprzątania mieszkania. Zaskarżone orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności oraz poprzedzające je orzeczenie Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności zostało zatem zmienione przez Sąd w zakresie stopnia niepełnosprawności. Nadto, na podstawie opinii biegłego kardiologa K. K., Sąd zmienił orzeczenie WZON oraz MZON również w zakresie daty, do której wydaje się orzeczenie oraz wskazania dnia, od którego datuje się ustalony stopień niepełnosprawności.

Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.