Poniedziałek Wydanie nr 30

Sygnatura akt
VII Ka 210/26
Sąd
Sąd Okręgowy w Olsztynie
Wydział
VII Wydział Karny Odwoławczy
Rodzaj
Wyrok
Data orzeczenia
14 kwietnia 2026 r.
Rozstrzygnięcie
Orzeczenie uchylone
Opublikowano w portalu
26 maja 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sprawy karne
Sąd Okręgowy w Olsztynie
© autorzy OpenStreetMap

Sprawy karne

Sąd uchylił wyrok w sprawie rozboju i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania

Przejdź do orzeczenia, 10 min czytania

Spór

Obrońca oskarżonego O. R. zarzucał sądowi pierwszej instancji dowolną ocenę dowodów i wnosił o uniewinnienie. Oskarżony został skazany za rozbój na szkodę O. Z.

Ustalenia sądu

Sąd odwoławczy nie przesądził ustaleń, bo uznał, że nagrania z monitoringu i z kamery strażaków nie zostały odtworzone na rozprawie, a świadkowie nie mogli się do nich odnieść.

Rozstrzygnięcie

Sąd uchylił zaskarżony wyrok, także wobec C. R., i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Olsztynie do ponownego rozpoznania; z Skarbu Państwa zasądzono na rzecz obrońcy 840 zł opłaty oraz 193,20 zł VAT.

Dlaczego

Sąd uznał, że konieczne jest ponowne przeprowadzenie całego przewodu sądowego, aby ustalić, którzy oskarżeni dokonali czynu i jaka powinna być jego kwalifikacja prawna.

Więcej o sprawie

Nagrania z monitoringu nie zostały odtworzone na rozprawie, więc świadkowie nie mogli się do nich odnieść. Uchylenie objęło także drugiego oskarżonego, który wyroku nie zaskarżył.

Jeden ze sprawców miał wrócić po torbę, a całe zdarzenie zarejestrowały kamery miejskiego monitoringu i strażacy.

w istocie nagrania te na rozprawie nie były odtworzone i w konsekwencji przesłuchiwane osoby nie mogły się ustosunkować do przedstawianych tam treści

Z uzasadnienia, Sąd Okręgowy w Olsztynie
Rozstrzygnięcie
Orzeczenie uchylone
Sąd
Sąd Okręgowy w Olsztynie, VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura
VII Ka 210/26

Treść orzeczenia około 10 minut czytania

Sygn. akt VII Ka 210/26

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 14 kwietnia 2026 r.

Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym

w składzie:

Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski (spr.)

Sędziowie: SSO Anna Górczyńska

SSO Leszek Wojgienica

Protokolant: pomoc sekretarza Eryk Bartoszczyk

przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej Olsztyn-Północ w Olsztynie Piotra Bialika

po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2026 r.

sprawy:

O. R. (1), ur. (...) w V., syna W. i F. z domu R.

oskarżonego z art. 280§1 kk

na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego

od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie II Wydziału Karnego z dnia 23 stycznia 2026 r., sygn. akt II K 1290/25

I uchyla zaskarżony wyrok, w tym na podstawie art. 435 kpk także co do oskarżonego C. R. i sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Olsztynie przekazuje,

II zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokat R. N. kwotę 840 (osiemset czterdzieści) zł tytułem opłaty za pełnioną z urzędu obronę oskarżonego O. R. (2) wykonywaną w postępowaniu odwoławczym oraz kwotę 193,20 (sto dziewięćdziesiąt trzy złote i dwadzieścia groszy) zł tytułem podatku od towarów i usług od tej opłaty.

FORMULARZ UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO (UK 2)

Uzasadnienie

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 23 stycznia 2026r. w sprawie II K 1290/25

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego O. R. (1)

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Wnioski

Zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

.

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Obrońca oskarżonego wyrokowi zarzuciła:

I obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie naruszenie art. 7 k.p.k. polegającą na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów poprzez dowolną a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, polegającą na:

1/ braku wszechstronnego rozważenia całokształtu materiału dowodowego, w tym w szczególności w postaci protokołu z oględzin z monitoringu miejskiego dotyczącego nagrania z kamery znajdującej się na placu rekreacyjnym przy ul. (...), (...)/ pominięciu i braku dania wiary wyjaśnieniom oskarżonego,

3/ uznaniu w pełni za wiarygodne zeznań pokrzywdzonego O. Z. (w szczególności w zakresie przyjęcia przez Sąd I instancji, że pokrzywdzony wskazał kto był sprawcą przestępstwa), co w konsekwencji stanowi błąd w ustaleniach faktycznych mających istotny wpływ na treść orzeczenia co do nieprawidłowego uznania, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu oraz oparcie ustaleń tylko na wersji i okolicznościach, które są dla oskarżonego niekorzystne, również w sytuacji gdy brak było wystarczających i jednoznacznych dowodów świadczących o sprawstwie oskarżonego, co w konsekwencji doprowadziło do jego bezpodstawnego skazania;

II obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie naruszenie art. 410 k.p.k. polegającą na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów poprzez dowolną a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, poprzez pominięcie przy dokonywaniu ustaleń faktycznych istotnych okoliczności wynikających z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy w postaci protokołu z oględzin z monitoringu miejskiego dotyczącego nagrania z kamery znajdującej się na placu rekreacyjnym przy ul. (...), jak również pominięcia zeznań świadka N. B., B. G., czy O. N. przyjętych za niemających znaczenia dla ustalenia faktów w niniejszej sprawie, oraz uwzględnienia w niepełnym zakresie zeznań świadka V. B., B. I. i tym samym oparciu ustaleń faktycznych jedynie na części materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, które w konsekwencji spowodowały błędne uznanie, że oskarżony popełnił zarzucany jej czyn, w sytuacji gdy prawidłowa analiza i ocena tych dowodów powinna prowadzić do wniosku, że oskarżony nie był w posiadaniu gazu pieprzowego i się nim nie posługiwał, nie był we współsprawstwie z drugim oskarżonym, co w konsekwencji doprowadziło do bezpodstawnego skazania oskarżonego.

Częściowo zasadny

Apelacja obrońcy oskarżonego jest o tyle zasadna o ile spowodowała uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W ocenie Sądu Okręgowego konieczne jest ponowne przeprowadzenie przewodu sądowego w całości a to celem pewnego i jasnego określenia kwestii odpowiedzialności tak oskarżonego O. R. (1) jaki i oskarżonego C. R., który wyroku nie zaskarżył.

Wymienieni oskarżeni zostali uznani za sprawców rozboju na szkodę pokrzywdzonego O. Z.. Tymczasem konieczne jest nie tylko ustalenie osób, które dokonały czynu zabronionego ale także prawidłowego wskazania stanu faktycznego i związanej z tym kwalifikacji prawnej.

W tym miejscu zauważyć należy, że w sprawie pomimo zgromadzenia bardzo obszernego materiału z nagrań,

w istocie nagrania te na rozprawie nie były odtworzone i w konsekwencji przesłuchiwane osoby nie mogły się ustosunkować do przedstawianych tam treści; tym samym z uwagi na podniesione w apelacji zarzuty nie było wystarczające jedynie odwołanie się do protokołów z ich odtworzenia w postępowaniu przygotowawczym.

Nie bez znaczenia jest bowiem odwołanie się przez skarżącą do zeznań V. B. jak na k. 48 odw., który po okazaniu mu nagrań z (...) F. rozpoznał tam O. N., który miał także tego dnia posługiwać się gazem pieprzowym. W protokole z przesłuchania świadka nie wskazano jakie konkretnie nagranie mu okazano ale prawdopodobnie chodzi o nagrania z k. 43. Zauważyć przy tym należy, że strażacy A. R. i W. C. nie byli przesłuchani na rozprawie; podobnie na rozprawie nie przesłuchano V. B..

Zauważyć przy tym należy, że przedmiotowe nagrania a także nagrania z ulicy (...)- k. 84 zdają się przedstawić tak zachowanie uczestników zdarzenia przed jego zaistnieniem, w jego trakcie i po; widoczne są tam trzy osoby, w tym i te (różne) które przy sobie posiadają tą samą torbę (przed i po zdarzeniu); ponadto z nagrania dokonanego przez strażaków wynika, że jeden ze sprawców „wraca się” po torbę a znamienny jest w tym zakresie komentarz jednego ze strażaków.

Obrońca oskarżonego wniosła o zmianę wyroku i uniewinnienie O. R..

Niezasadny wniosek

Wobec podanych wcześniej okoliczności wniosek o zmianę wyroku i uniewinnienie O. R. jest niezadany albowiem konieczne jest ustalenie w sprawie pewnych i jasnych ustaleń.

Okoliczności podlegające uwzględnieniu z urzędu

1.

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

Art. 437 § 2 k.p.k.

Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie II Wydziału Karnego z dnia 23 stycznia 2026 r., sygn. akt II K 1290/25

uchylono w tym na podstawie art. 435 kpk także co do C. R. i sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Olsztynie przekazano.

W ocenie Sądu Okręgowego konieczne jest ponowne przeprowadzenie przewodu sądowego w całości.

Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

Podniesione w apelacji zarzuty oraz przede wszystkim wnioski płynące z akt sprawy wskazują na

potrzebę przeprowadzenia na nowo całego przewodu sądowego celem trafnego określenia kwestii odpowiedzialności obu oskarżonych pod kątem popełnienia zarzucanego im czynu.

Jak wskazano wcześniej konieczne jest przeprowadzenie dowodów wnioskowanych tak w akcie oskarżenia jak i wynikających z akt sprawy a przede wszystkim odtworzenie zabezpieczonych nagrań i ustosunkowanie się do nich przez obu oskarżonych i pokrzywdzonego oraz przez świadków: V. B. i O. N. i strażaków z k. 43.

Wobec powyższego konieczne jest również bezpośrednie przesłuchanie pozostałych osób wskazanych w akcie oskarżenia, którzy w miarę potrzeby procesowej także winni się ustosunkować do nagrań zebranych w sprawie.

Zwrócić bowiem uwagę należy, że zebrany materiał dowodowy nie wyklucza tak przyjęcia co do obu sprawców występku rozboju jak i ustalenia, że sprawcą rozboju jest tylko jeden z nich ( wnioski z nagrania z k. 43 wykonanego przez strażaków i ich komentarz co do „powrotu” jednego ze sprawców po torbę) oraz przyjęcia zachowania z art. 158§1 kk i zaboru mienia jako odrębnego czynu z art. 119§1 kw. Zauważyć należy, że na rozprawie C. R. przyznawał się do pobicia a nie do zaboru mienia i wskazał, że w tym czasie był z nim O. R. (a nie O. N.), przy czym nie wie czy współoskarżony brał udział w pobiciu – k. 303 odw.

Dopiero przeprowadzenie wskazanych czynności pozwoli na prawidłowe określenie kwestii odpowiedzialności O. R. i C. R. za zarzucany im czyn.

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt II wyroku

zasadzono od Skarbu Państwa na rzecz adwokat R. N. kwotę 840 (osiemset czterdzieści) zł tytułem opłaty za pełnioną z urzędu obronę oskarżonego O. R. (2) wykonywaną w postępowaniu odwoławczym oraz kwotę 193,20 (sto dziewięćdziesiąt trzy złote i dwadzieścia groszy) zł tytułem podatku od towarów i usług od tej opłaty.

Koszty procesu

ZAŁĄCZNIK DO FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO

Załącznik do formularza UK 2

Granice zaskarżenia

Dowód: Kolejny numer załącznika
  • Kolejny numer załącznika, k. 1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego O. R. (1)

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 23 stycznia 2026 r. w sprawie II K 1290/25

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Wnioski

Zmiana

42 dni od wyroku do publikacji

  1. Wyrok 14 kwietnia 2026 r.
  2. Portal: 26 maja 2026 r.

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.