Sąd uchylił wyrok skazujący za rozbój i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 23 lutego 2026r. w sprawie II K 2013/25

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego C. O.

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

Wnioski

Zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

.

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Obrońca oskarżonego wyrokowi zarzucił:

I obrazę, przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tj. art. 173 k.p.k. § 1 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. poprzez uznanie za wiarygodne tej części zeznań świadków, w których odnoszą się oni do prezentowanych tablic poglądowych, podczas gdy okazanie wizerunku nie zostało przeprowadzone z wyłączeniem sugestii, gdyż okazywany wizerunek oskarżonego wyróżnia się przez to, że jest wyraźnie ciemniejszy od pozostałych wizerunków i od razu przykuwa uwagę, przez co ta część materiału dowodowego nie powinna stanowić podstawy ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie, zaś brak jest w niniejszej sprawie innego dowodu mającego potwierdzać sprawstwo oskarżonego;

II obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tj. art. 410 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k. poprzez brak oceny tej części wyjaśnień oskarżonego, w których wskazywał on, że w dacie 25.09.2025 r. nie posiadał krótkich włosów i nie pamięta kiedy ostatni raz miał krótkie włosy, podczas gdy w ramach ocenionych jako wiarygodne zeznań świadków konsekwentnie wskazywali oni, że sprawca miał krótsze włosy, czemu zaprzeczył w swoich wyjaśnieniach oskarżony, to zaś z kolei nie pozwala na jednoznaczne przyjęcie, że to oskarżony - a nie osoba do niego podobna - dopuścił się przypisanego mu czynu, a co najmniej powstają wątpliwości w tym zakresie;

III obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tj. art. 410 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k. poprzez brak oceny dowodu z kartoteki ucznia, podczas gdy dowód ten przedstawiał, że oskarżonego przez cały tydzień w dniach 22-26 września 2025 r. nie było w szkole, co powinno skutkować powzięciem wątpliwości Sądu co do okoliczności, jakoby oskarżony miał cel w udaniu się z domu w W. do V. w dniu 25 września 2025 r. i tym samym był w V. tego dnia, a przez to mógłby być sprawcą przedmiotowego czynu, zaś wątpliwości te powinny zostać rozstrzygnięte na korzyść oskarżonego;

IV obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tj. art. 7 k.p.k. poprzez uznanie za niewiarygodne wyjaśnień oskarżonego co do jego braku obecności w V. tego dnia, a w konsekwencji braku sprawstwa leżącego po jego stronie, podczas gdy pozostały materiał dowodowy - w postaci wykazu uczęszczania, a także zeznań świadków, w których utrzymywali oni, że sprawca miał krótsze włosy - potwierdza, że sprawcą była inna osoba, podobna do oskarżonego;

V błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na treść orzeczenia, poprzez niezasadne przyjęcie, że to oskarżony dopuścił się zarzucanego czynu, podczas gdy zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na jednoznaczne uznanie, że sprawcą czynu jest oskarżony, a nie osoba do niego podobna.

Częściowo zasadny

Apelacja obrońcy oskarżonego jest o tyle zasadna o ile spowodowała uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania albowiem w ocenie Sądu Okręgowego konieczne jest ponowne przeprowadzenie przewodu sądowego w całości a to celem pewnego i jasnego określenia kwestii odpowiedzialności C. O..

Na wstępie wskazać należy, że Sąd Rejonowy w Olsztynie zaskarżonym wyrokiem oskarżonego C. O. uznał za winnego tego, że w dniu 25-09-2025 r. w V. przy ul. (...) kierując groźby pobicia, a następnie używając wobec S. A. (1) przemocy polegającej na trzykrotnym uderzeniu pokrzywdzonego pięścią w twarz, usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia papierosów, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak papierosów i ucieczkę pokrzywdzonego S. A. (1), przy czym czyn ten stanowił wypadek mniejszej wagi z art. 13§2 kk w zw. z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 283 kk i za to z mocy art. 13 § 2 kk w zw. z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 283 kk.

W tym miejscu zauważyć należy, że w sprawie pomimo zgromadzenia stosunkowo obszernego materiału dowodowego, na rozprawie bezpośrednio został przesłuchany jedynie oskarżony – k. 76-77. Jak wynika z treści zarządzenia z k. 71 przed terminem rozprawy wyznaczonej na 19 lutego 2026 r. odwołano wezwania dla małoletnich świadków; na rozprawie nie stawił się także małoletni pokrzywdzony - k. 76; w rozprawie nie brał udziału prokurator a obrońca z urzędu oświadczy, że on sam oraz C. O. nie mają dodatkowych pytań do małoletnich świadków- k. 76 -76 odw.

Tymczasem na uwadze należy mieć to, oskarżony tak w postępowaniu przygotowawczym – k. 53-54 jak i na rozprawie – k. 76 odw. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.

Ponadto zwrócić uwagę należy, że w postępowaniu przygotowawczym małoletnim świadkom w czasie ich przesłuchania okazano jedynie poglądowe jak na k. 35-37, k. 39-41 i k. 43-45.

Natomiast małoletniemu pokrzywdzonemu S. A. (2) nie zostały okazane ani tablice poglądowe ani sam oskarżony.

Wobec powyższego w toku rozprawy odwoławczej okazano pokrzywdzonemu tablice poglądowe z k. 37, k. 41 i z k. 45 a

S. A. każdorazowo wskazał osobę nieistniejącą – porównaj k. 127 odw.

Już po opuszczeniu sali rozpraw przez pokrzywdzonego na ogłoszenie wyroku stawił się oskarżony – k. 127 odw.

o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od przypisanego mu czynu.

Niezasadny wniosek

Wobec podanych wcześniej okoliczności wniosek o zmianę wyroku i uniewinnienie C. O. nie okazał się zasadny albowiem konieczne jest ustalenie w sprawie pewnych i jasnych ustaleń.

Okoliczności podlegające uwzględnieniu z urzędu

1.

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

Art. 437 § 2 k.p.k.

Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie II Wydziału Karnego z dnia 23 lutego 2026 r., sygn. akt II K 2013/25

uchylono i sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Olsztynie przekazano.

W ocenie Sądu Okręgowego konieczne jest ponowne przeprowadzenie przewodu sądowego w całości.

Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

Podniesione w apelacji zarzuty oraz przede wszystkim wnioski płynące z akt sprawy wskazują na

potrzebę przeprowadzenia na nowo całego przewodu sądowego celem trafnego określenia kwestii odpowiedzialności oskarżonego pod kątem popełnienia zarzucanego mu czynu.

Przede wszystkim z uwagi na treść twierdzeń pokrzywdzonego z rozprawy odwoławczej konieczne jest bezpośrednie przesłuchanie S. A. oraz świadków wskazanych w akcie oskarżenia na okoliczność zdarzenia z dnia 25 września 2025 r. oraz okazanie C. O. tym osobom; przy czym Sąd I instancji na uwadze winien mieć wskazywaną przez pokrzywdzonego obawę przed oskarżonym – porównaj k. 123 oraz jego i pozostałych świadków małoletniość.

Ponadto zwrócić uwagę należy, że świadkowie wskazywali, że sprawca rozboju miał być ubrany w czerwoną puchową kurtkę, a sam C. O. zaprzeczył aby taką kurtkę miał - k. 76 odw.

Powyższe wskazuje na to, że w sprawie konieczne jest ponowne przeprowadzenie przewodu sądowego w całości (Sąd Okręgowy do powyższego nie jest uprawniony - k. 437§2 zdanie drugie in fine kpk) i dopiero wykonanie wskazanych czynności pozwoli na prawidłowe określenie kwestii odpowiedzialności C. O. za zarzucany im czyn.

Koszty procesu

ZAŁĄCZNIK DO FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO

Załącznik do formularza UK 2

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego C. O.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 23 lutego 2026r. w sprawie II K 2013/25

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

Wnioski

Zmiana