Sąd umorzył sprawę K. I. o znieważenie policjantów, bo czyn był znikomej szkodliwości

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 30 października 2024 r. w sprawie II K 479/25

Podmiot wnoszący apelację

Oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na niekorzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

Wnioski

Uchylenie

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

.

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Prokurator zaskarżył powyższy wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego K. I.

i zarzucił mu:

I obrazę przepisów postępowania mogących mieć wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 7 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k., polegającą na dowolnej ocenie materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania, w tym:

a/ poprzez niedanie wiary zeznaniom pokrzywdzonych Ł. G. i Ł. S., iż oskarżony znieważył ich poprzez użycie wobec pokrzywdzonych słowa wulgarnego (...);

b/ poprzez niedokonanie ustaleń na podstawie nagrania z kamery nasobnej, obrazującego reakcję pokrzywdzonego Ł. G. i oskarżonego K. I., potwierdzającą zeznania pokrzywdzonych, iż doszło do znieważenia ich poprzez użycie wobec nich słowa wulgarnego (...);

c/ poprzez dokonanie ustaleń na podstawie zeznań świadka R. Ł. i wyjaśnień oskarżonego K. I., iż oskarżony nie znieważył pokrzywdzonych poprzez użycie wobec nich słowa wulgarnego(...);

co stanowiło dokonanie przez Sąd dowolnej, wybiórczej i pobieżnej oceny dowodów zgromadzonych i ujawnionych w toku postępowania przygotowawczego i sądowego, podczas gdy podstawę wyroku może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w toku postępowania ocenianych swobodnie, z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.

a w konsekwencji:

II błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na uznanie, iż oskarżony znieważył funkcjonariuszy Policji Ł. G. i Ł. S. poprzez użycie wobec nich słowa wulgarnego (...) poprzez wyciągnięcie wadliwych wniosków opartych na nieprawidłowej argumentacji, błędnej ocenie zebranych dowodów, podczas, gdy prawidłowa analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że oskarżony dopuścił się popełnienia przestępstwa z art. 226 § 1 k.k. zarzuconego mu w akcie oskarżenia.

W ocenie Sądu Okręgowego zarzuty zawarte w apelacji oskarżyciela publicznego zasługiwały na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, że K. I. w ramach postępowania przygotowawczego o sygn. 4020-4.Ds. 19.2025 został oskarżony o to, że w dniu 15 listopada 2024 roku na drodze (...) na wysokości m. L. znieważył funkcjonariuszy Policji (...). Ł. G. i (...). Ł. S. podczas i w związku z wykonywanymi przez niech czynnościami służbowymi, tj. kontroli drogowej używając wobec wymienionych słowa wulgarnego (...) powszechnie uznawanego za obelżywe, tj. o czyn z art. 226 § 1 k.k.

Sąd Rejonowy w Olsztynie II Wydział Karny wyrokiem z dnia 30 października 2025 r. sygn. akt II K 479/25, uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzuconego mu czynu.

Sąd Okręgowy podzielił stanowisko skarżącego co do tego, że orzeczenie to należy uznać za niesłuszne i odmiennie niż to uczynił Sąd I instancji uznał, iż zgromadzony materiał dowodowy wykazał, iż K. I. znieważył Ł. G. i Ł. S. poprzez użycie wobec pokrzywdzonych słowa wulgarnego (...).

Przede wszystkim zważyć, że pokrzywdzeni, przesłuchani w charakterze świadków zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i sądowym, zgodnie i stanowczo zeznali, że usłyszeli jak oskarżony K. I. kieruje wobec nich słowo (...). Co do argumentacji, że to wulgarne określenie nie nagrało się na nagraniu z kamery nasobnej, to zasadnie prokurator wskazuje, że w czasie, gdy oskarżony kierował znieważające słowo wobec funkcjonariuszy, front ciała (i mikrofon kamery) Ł. G. odwrócony był od oskarżonego. Tym samym nie może budzić zdziwienia fakt, iż nie doszło do nagrania słowa faktycznie użytego przez pokrzywdzonego. Podkreślenia wymaga także i to, że nie doszło do nagrania innych słów użytych przez K. I., w tym i słowa(...) którego miał rzekomo użyć oskarżony.

Prawidłowo także apelujący zwrócił uwagę, że treści z nagrania z kamery nasobnej w istocie stanowią potwierdzenie zeznań Ł. G. i cała sekwencja wydarzeń ujawniona na nagraniu potwierdza, iż oskarżony K. I. zachowywał się w stosunku do funkcjonariuszy przez cały czas trwania interwencji w sposób pozbawiony elementarnego szacunku, kwestionując podejmowane przez nich czynności. Co istotne na użycie słowa wulgarnego wskazuje niezwłoczna reakcja funkcjonariusza Policji, który odwrócił się i skonfrontował w tym zakresie oskarżonego. Ponadto znamienna jest uwidoczniona na nagraniu reakcja K. I., który pomimo jednoznacznych zarzutów ze strony Ł. G. od razu nie zaprzeczył aby miał znieważyć funkcjonariuszy a także nie wyraził żadnego zdziwienia wobec zarzutów, które to przecież miały być w ocenie oskarżonego nieprawdziwe a zarazem polecał funkcjonariuszowi powrót do realizacji czynności czym starał się odwrócić od tego faktu uwagę Ł. G. i wreszcie dopiero po dłuższej chwili oskarżony zmienił narrację, twierdząc, iż użył słowa (...).

Nie sposób również było podzielić oceny zeznań świadka R. Ł., która jako partnerka oskarżonego miała interes w tym, by przedstawić opis sytuacji w sposób dla niego korzystny.

Wobec powyższego w ocenie Sądu Okręgowego analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że oskarżony dopuścił się znieważenia funkcjonariuszy.

O uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Niezasadny

Brak było podstaw do podzielenia wniosków o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Okoliczności podlegające uwzględnieniu z urzędu

1.

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 30 października 2024 r. w sprawie II K 479/25

0.2w zakresie rozstrzygnięcia z pkt I sentencji uchylono postępowanie co do K. I. oskarżonego o czyn z art. 226§1 kk na podstawie art. 17§1pkt 3 kpk w zw. z art. 1§2 kk umorzono.

Determinantami oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu , określonymi w art. 115 § 2 k.k. są rodzaj i charakter zagrożonego lub naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia.

W ocenie Sądu Okręgowego ujemny ładunek czynu K. I. w ustalonym stanie faktycznym i okolicznościach

bardzo długotrwałej interwencji Policji nie przekraczał progu wskazanego w art.1§2 kk i tym samym możliwe było umorzenie postępowania na podstawie wskazanego przepisu.

Analiza zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności nagrania pozwoliła na uznanie, że w niniejszej sprawie zachodziły podstawy do umorzenia postępowania z uwagi na znikomą społeczną szkodliwość czynu; podczas zdarzenia z dnia 15 listopada 2024 r. oskarżony wprawdzie wypowiedział znieważające funkcjonariuszy słowo, czego oczywiście w żaden sposób nie można aprobować, to jednakże ocena całego zdarzenia nie wskazuje na to aby ta wypowiedź w tych konkretnych okolicznościach nosiła aż taki negatywny ładunek społecznej szkodliwości aby można było mówić o zaistnieniu przestępstwa; zwrócić w tym zakresie należy także uwagę na nagrana już w radiowozie rozmowę funkcjonariuszy i pierwszą wypowiedź w tym zakresie Ł. S..

W konsekwencji jeszcze raz podkreślić należy, że

przedmiotem oceny w ramach niniejszego procesu było zachowanie oskarżonego wobec pokrzywdzonych w konkretnym czasie i miejscu oraz skutki takiego postępowania i nie sposób jest przyjąć aby stopień zawinienia K. I. wobec funkcjonariuszy oraz społecznej stopień społecznej szkodliwości w ustalonych okolicznościach był wyższy niż znikomy.

W tej sytuacji ani charakter naruszonego dobra, ani rozmiar wyrządzonej bądź grożącej szkody, czy też sposób i okoliczności popełnienia czynu, motywacja oskarżonego, waga naruszonych obowiązków nie przemawiają za przyjęciem, że stopień społecznej szkodliwości jego czynu jest większy niż znikomy a tym samym słusznie Sąd Okręgowy kierując się dyspozycją art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. postępowanie karne przeciwko oskarżonemu umorzył.

Koszty procesu

Punkt II wyroku

Na podstawie art.636§1 kpk koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa.

ZAŁĄCZNIK DO FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO

Załącznik do formularza UK 2

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Prokurator

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 30 października 2024 r. w sprawie II K 479/25

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na niekorzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

Wnioski

Uchylenie