Ubezpieczyciel bez auta dla taksówkarza zapłaci 5100 zł cesjonariuszom

w sprawie rozpoznanej w postępowaniu uproszczonym

oraz z pominięciem przepisów o postępowaniu w sprawach gospodarczych

Pozwem z dni 18 marca 2025 r. E. Ł. (1) i J. I. wnieśli przeciwko (...) Zakładowi (...) spółce akcyjnej w C. o zapłatę solidarnie kwoty 5100 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 10 marca 2025 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.

Powodowie jako nabywcy wierzytelności przysługującej poszkodowanemu zdarzeniem drogowym, którego sprawca legitymował się ważną umową ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych zawartą z pozwanym, dochodzą dalszego odszkodowania stanowiącego koszt najmu pojazdu zastępczego przystosowanego do prowadzenia działalności gospodarczej (...). Powodowie dochodzili części roszczenia.

Nakazem zapłaty z dnia 25 marca 2025 r. Sąd orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.

Pozwany wniósł sprzeciw od ww. nakazu zapłaty, zaskarżając nakaz w całości, wnosząc o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu.

Pismem z dnia 2 lutego 2026 r. powodowie rozszerzyli powództwo do kwoty 10 910 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 10 marca 2205 r. do dnia zapłaty wraz z kosztami procesu, wnosząc o rozpoznanie sprawy z pominięciem przepisów dot. postępowania uproszczonego.

Postanowieniem z dnia 18 lutego 2026 r. Sąd oddalił wniosek powodów o rozpoznanie sprawy z pominięciem przepisów dot. postępowania uproszczonego, a w konsekwencji uznał rozszerzenie powództwa jako niedopuszczalne w niniejszym postępowaniu uproszczonym.

W toku procesu strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

L. 10 maja 2024 r. doszło do zdarzenia drogowego, w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd marki W. (...) nr rej. (...), użytkowany przez J. L. na podstawie umowy leasingu i wykorzystywany przez poszkodowanego do prowadzenia działalności gospodarczej jako taksówka. Sprawca zdarzenia legitymował się ważną umową ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych zawartą z (...) spółką akcyjną w C..

Pojazd po zdarzeniu nie był jezdny i został odholowany do autoryzowanego warsztatu naprawczego, z uwagi na konieczność zachowania gwarancji producenta na ten pojazd.

Tego samego dnia poszkodowany dokonał zgłoszenia szkody ubezpieczycielowi sprawcy, który wszczął postępowanie likwidacyjne.

Dowód:

- podsumowanie zgłoszenia szkody k. 38-40;

- akta szkody płyta CD k. 66;

- zeznania świadka J. L. k. 69;

Poszkodowany zwracał się do pozwanego o zorganizowanie auta zastępczego przystosowanego do jazdy jako (...), jednak pozwany ubezpieczyciel nie dysponował takimi pojazdami.

Wobec czego poszkodowany zwrócił się do powodów E. Ł. (2) i J. I. o pomoc w dochodzeniu należnego odszkodowania, zaś w dniu 17 maja 2024 r. poszkodowany zawarł z powodami umowę najmu pojazdu zastępczego marki N. (...) nr rej. (...) zasilanego benzyną +(...) oraz przystosowanego do prowadzenia działalności (...), przy dobowej stawce najmu wynoszącej 300 zł netto.

Dowód:

- harmonogram naprawy k. 18;

- umowa najmu k. 9;

- oświadczenia k. 10v.-11;

- zeznania świadka J. L. k. 69;

Decyzją z dnia 13 czerwca 2024 r. pozwany przyznał na rzecz warsztatu naprawczego odszkodowanie w kwocie 15 966 zł tytułem kosztów naprawy.

Dowód:

- decyzja (...) k. 16, 16v.;

Dnia 28 sierpnia 2024 r. warsztat naprawczy sporządził kalkulację naprawy uszkodzonego pojazdu, ustalając jej koszt na kwotę 38 246.44 zł brutto.

Dowód:

- kalkulacja k. 12-15;

Po zakończonej naprawie dnia 11 września 2024 r. poszkodowany zwrócił wynajęty pojazd zastępczy.

Tego samego dnia powodowie wystawili na rzecz poszkodowanego fakturę (...) nr (...) na kwotę 18 450 zł brutto, tytułem najmu pojazdu zastępczego przez okres 50 dni, przy dobowej stawce wynoszącej 300 zł netto.

Dowód:

- protokół k. 9v.;

- faktura VAT k. 10;

- oświadczenie k. 11v.;

- zeznania świadka J. L. k. 69;

Decyzją z dnia 20 września 2024 r. pozwany przyznał na rzecz warsztatu naprawczego dopłatę do odszkodowania w kwocie 21 969,63 zł.

Dowód:

- decyzja (...) k. 17, 17v.;

Dnia 31 października 2024 r. poszkodowany zawarł z powodami umowę cesji wierzytelności, na mocy której przelał na powodów przysługującą mu wierzytelność z tytułu faktury VAT dotyczącej najmu pojazdu zastępczego.

Dowód:

- umowa cesji k. 21;

- zeznania świadka J. L. k. 69;

Pismem z dnia 28 stycznia 2025 r. powodowie wezwali pozwanego do zapłaty kwoty 18 450 zł.

Dowód:

- pismo z dnia 28 stycznia 2025 r. k. 8;

Decyzją z dnia 7 lutego 2025 r. pozwany przyznał na rzecz powodów odszkodowanie w kwocie 7540 zł tytułem kosztów najmu pojazdu zastępczego, uznając za zasadny okres 29 dni, przy zaakceptowanej stawce w wysokości 260 zł netto.

Dowód:

- decyzja (...) k. 18v.-19, 41-43;

W toku dalszego postępowania pozwany przyznał na rzecz powodów dopłatę do odszkodowania w kwocie 220 zł i 1000 zł z tytułu przystosowania pojazdu do działalności taksówkarskiej poszkodowanego.

Dowód:

- decyzja (...) k. 44-45;

- lista wypłat odszkodowań k. 46;

Pismem z dnia 22 lutego 2025 r. powodowie bezskutecznie wezwali pozwanego do zapłaty pozostałej kwoty 10 190 zł w terminie 30 dni.

Dowód:

- pismo z dnia 22 lutego 2025 r. k. 20-21.

Średnia dobowa stawka za najem pojazdu odpowiadającego pojazdowi uszkodzonemu W. (...) (segment (...)), bez limitu kilometrów, z wykupionym udziałem własnym w szkodach, z pełnym zakresem ubezpieczenia i przy umowie na czas nieokreślony, wahała się w granicach od 300 zł do 600 zł netto w II kwartale 2024 roku.

Zakłady ubezpieczeń stosują standardowo stawkę 300 zł netto za dobę za najem pojazdu przystosowanego do zarobkowego przewozu osób (...).

Rzeczywisty okres naprawy (wyłączenia pojazdu poszkodowanego z eksploatacji) wynosił 118 dni. Pozwany zaakceptował kosztorys naprawy uszkodzonego pojazdu dnia 28 sierpnia 2024 r. sporządzony przez warsztat naprawczy i w tym dniu warsztat mógł rozpocząć naprawę pojazdu (w tym samym dniu serwis otrzymał zamówione części zamienne).

Zasadny okres wynajmu pojazdu zastępczego z uwzględnieniem przebiegu procesu likwidacji szkody, powinien wynosić 111 dni.

Dowód:

- opinia biegłego sądowego S. S. (1) k. 76-84, 110-111;

Stan faktyczny w spornym zakresie sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów oraz zeznań świadka J. L., które ocenił jako szczere i prawdziwe. Sąd opierał się także na opinii biegłego sądowego. Biegły logicznie ustosunkował się do zarzutów pozwanego w opinii uzupełniającej, iż serwis mógł przystąpić do naprawy dnia 28 sierpnia 2024 r. po akceptacji kalkulacji przez pozwanego. W tym samym dniu serwis otrzymał zamówione części. Sąd nie widział podstaw, aby kwestionować wartość dowodową opinii.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo jest uzasadnione w całości.

Dla porządku wskazać należy, że z uwagi na treść art. 505

4 § 1 k.p.c. rozszerzone powództwo sąd uznał za niedopuszczalne. Przy czym podkreślenia wymaga, że utarta praktyka, a zarazem taktyka powodów nie tylko w tej, ale również w innych sprawach o zapłatę, polegająca na tym, że powodowie notorycznie występują z żądaniem częściowym, następnie po uzyskaniu dowodu z opinii biegłego sądowego, dokonują rozszerzenia powództwa, w ocenie sądu nie zasługuje na uwzględnienie wniosku o rozpoznanie sprawy z pominięciem przepisów o postępowaniu uproszczonym (art. 505

1 § 3 k.p.c.). W żadnym wypadku nie przyczynia się do sprawniejszego rozwiązania danej sprawy, a wręcz przeciwnie, generuje dalsze czynności po stronie sądu i strony przeciwnej, powoduje przedłużenie niniejszego postępowania, nie usprawnia także kontroli drugoinstanyjnej.

Przechodząc w dalszej kolejności do oceny żądania pozwu w pierwotnym kształcie, to roszczenie przedstawione przez powodów znajduje oparcie w przepisach art. 822 § 1 i 2 k.c.

Badając legitymację procesową powodów, wskazać należy, że wynika ona z przedłożonej umowy cesji oraz art. 509 k.c. i 510 k.c. W ocenie Sądu nie ma żadnych podstaw do podważania skuteczności dokonanego przelewu.

Między stronami nie było sporu co do okoliczności kolizji, legitymacji biernej i czynnej stron.

W sprzeciwie pozwany zakwestionował okres oraz zastosowaną dobową stawkę najmu, ponad dotychczas wypłacone z tego tytułu odszkodowanie w kwocie 7540 zł za okres 29 dni, przy stawce 260 zł netto. Podniósł zarzut zwiększenia rozmiaru szkody, wobec poinformowania poszkodowanego przez pozwanego przy zgłoszeniu szkody o akceptowalnej stawce najmu pojazdu zastępczego wynoszącej 260 zł. Finalnie pozwany zakwestionował roszczenie powodów, zarzucając, iż był w stanie bezkosztowo podstawić pojazd zastępczy przystosowany do (...) wg ww. stawki.

Spór dotyczył więc nie zasady, ale wysokości odszkodowania, przy czym sporna jest stawka dobowa oraz okres najmu.

Zarzuty pozwanego okazały się chybione.

Bezsporne w sprawie było, że poszkodowany prowadził działalność gospodarczą w zakresie przewozów (...) i zainteresowany był najmem pojazdu do tego przystosowanego. Na rozprawie świadek zeznał, iż zwrócił się do pozwanego o zorganizowanie najmu pojazdu zastępczego, przystosowanego do prowadzenia jako (...). Tymczasem pozwany – co także wynika z zeznań świadka – nie dysponował pojazdem zastępczym przystosowanym do prowadzonej przez poszkodowanego działalności taksówkarskiej. Poszkodowany, zgodnie z ustalonym stanem faktycznym, wobec powyższego zwrócił się do powodów, którzy dysponowali takim pojazdem, podczas gdy pozwany nie był w stanie zapewnić takiego pojazdu.

Notabene koszt przystosowania pojazdu zastępczego do prowadzenia działalności gospodarczej (...) został zrefundowany przez pozwanego.

Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności zeznań świadka, wobec niezłożenia przez pozwanego realnej oferty najmu pojazdu przydatnego do przewozów (...) oraz mając na celu zachowanie przez poszkodowanego ciągłości prowadzonej działalności gospodarczej, konieczność najmu pojazdu zastępczego uznać należało za wykazaną i zasadną.

Reasumując, poszkodowany był uprawniony do wynajęcia pojazdu przystosowanego do zarobkowego przewozu osób, a wobec faktu, ze ubezpieczyciel mu takiego pojazdu nie zapewnił, mógł to zrobić na wolnym rynku, a więc także u powodów.

Kierując się opinią biegłego sądowego S. S. (2), stawka zastosowana przez powodów była stawką rynkową i uzasadnioną, albowiem średnia dobowa stawka najmu dla pojazdu typu (...) zwierała się w przedziale od 300-600 zł netto. Biegły w opinii pisemnej ustalił także, że zakłady ubezpieczeń standardowo stosują stawkę najmu pojazdu odpowiadającego klasie pojazdu uszkodzonego przystosowanego do zarobkowego przewozu osób na poziomie 300 zł netto, tym samym stawka zastosowana przez powodów mieściła się w dolnym przedziale stawek średniorynkowych, a więc nie została zawyżona, zwłaszcza że takie stawki stosowały zakłady ubezpieczeń.

Natomiast jako zasadny okres naprawy biegły wskazał okres 118 dni, przy uwzględnieniu łącznego okresu wyłączenia pojazdu z eksploatacji, a skoro poszkodowany najął pojazd od powodów tydzień po zdarzeniu, tym samym zasadny okres najmu pojazdu zastępczego w okolicznościach sprawy mógł wynieść 111 dni.

Mając jednakże na uwadze, iż faktura VAT za najem obejmowała krótszy okres wynoszący 50 dni przy stawce 300 zł netto, co dało kwotę ogółem 18 450 zł brutto, pozwany dotychczas wypłacił powodom kwotę 7540 zł, zaś powodowie żądaniem pozwu objęli jedynie część roszczenia, tj. kwotę 5100 zł, zasądzeniu na rzecz powodów podlegała cała dochodzona pozwem kwota, o czym orzeczono w pkt I wyroku.

O odsetkach orzeczono na podstawie art. 481 k.c. w zw. z art. 817 § 1 k.p.c., uwzględniając wezwanie do zapłaty oraz datę przyznania odszkodowania.

O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 108 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. w związku z art. 98 § 1 k.p.c., który stanowi, że strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Na poniesione przez powodów koszty złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika 1800 zł ustalone na podstawie § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, opłata od pełnomocnictwa w kwocie 34 zł, opłata od pozwu w kwocie 400 zł, oraz wydatek na wynagrodzenie biegłego, pokryty częściowo z zaliczki w powodów w kwocie 934,31 zł. Łącznie daje to kwotę 3168,31 zł.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji.

Sygn. akt XI GC 464/25

ZARZĄDZENIE

(...)

(...)

(...)

(...)