Sąd utrzymał wyrok dla oskarżonego, który znów jeździł mimo zakazu

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 31 marca 2026r. w sprawie II K 42/26

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W części

Co do kary

Co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

Art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

Zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

----------------------

-----------------------------------------------------------------------

----------------

-------------------

-----------------------

-----------------------------------------------------------------------

----------------

-------------------

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

----------------

---------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

------------------

-------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------

Stanowisko sądu odwoławczego wobec zgłoszonych zarzutów i wniosków

a. zarzut obrazy przepisów postępowania mającej wpływ na treść wyroku, tj. art. 7 kpk w zw. z art. 410 kpk, poprzez dowolną, niepełną i nadmiernie jednostronną ocenę materiału istotnego dla wymiaru kary oraz sporządzenie uzasadnienia, które w istocie nie zawiera rzetelnego, indywidualnego rozważenia wniosku obrońcy o zastosowanie art. 37b kk; Sąd poprzestał na ogólnym stwierdzeniu, że „niecelowe jest orzekanie kary łagodniejszego rodzaju", nie wyjaśniając, dlaczego krótkoterminowa izolacja połączona z długotrwałą, kontrolowaną karą ograniczenia wolności nie mogłaby w tej konkretnej sprawie spełnić celów zapobiegawczych, wychowawczych i ogólnoprewencyjnych, w sytuacji gdy C. U. posiada ustabilizowaną sytuację życiową, stałe zatrudnienie, a ponadto jest głównym żywicielem rodziny i poza przedmiotowym incydentem respektuje panujący porządek prawny;

b. zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia o karze, mającego wpływ na treść wyroku, polegającego na przyjęciu, że wobec C. U. tylko kara 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności może spełnić cele kary, podczas gdy z ujawnionych okoliczności wynika, że oskarżony przyznał się do czynu, wyraził autentyczny żal i skruchę, nie negował swojej odpowiedzialności, ma ustabilizowaną sytuację rodzinną, utrzymuje żonę i małoletnią córkę, pozostaje w legalnym zatrudnieniu oraz deklaruje wolę podporządkowania się orzeczeniu sądu, co uzasadnia zastosowanie art. 37b kk;

c. zarzut rażącej niewspółmierności okresu zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w wymiarze 5 lat, polegającej na orzeczeniu środka ponad poziom konieczny w realiach sprawy, mimo że Sąd I instancji sam wskazał na obowiązywanie wobec oskarżonego dożywotnich zakazów prowadzenia pojazdów, a zatem dodatkowy pięcioletni środek karny ma przede wszystkim znaczenie represyjne, nie zaś realnie zabezpieczające, co powoduje że orzeczony środek karny jawi się jako rażąco surowy;

Niezasadny

- wbrew stanowisku skarżącego, treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku wskazuje na to, że Sąd Rejonowy wymierzając karę i środki karne z należytą uwagą uwzględnił wszystkie dyrektywy kary wskazane w art. 53 kk. Ustalenia faktyczne Sądu I instancji są pełne, szczegółowo uzasadnione i uwzględniają wszystkie istotne dla wymiaru kary okoliczności sprawy. Bezpodstawny jest zatem zarzut apelacji zmierzający do wykazania, że Sąd Rejonowy nie wyjaśnił, dlaczego kara zaproponowana przez obrońcę nie spełni zakładanych celów. Należy za Sądem Rejonowym powtórzyć, że przedmiotowym czynem oskarżony naruszył zakazy prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczone w dwóch wyrokach i w dodatku czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, działając z zamiarem bezpośrednim. Trafnie argumentuje Sąd I instancji, iż oskarżony, kilkukrotnie skazany, swym zachowaniem wykazał, że dotychczas orzeczone wobec niego kary nie spełniły swej funkcji prewencyjnej. Oczekiwanie zatem obrońcy, iż wymierzenie oskarżonemu krótkoterminowej kary pozbawienia wolności wpływie pozytywnie na postawę oskarżonego w przyszłości jest nieuzasadnione dotychczasową postawą oskarżonego. W sprawie II K 425/21 wymierzono oskarżonemu karę jednego roku pozbawienia wolności (za czyn z art. 178a § 4 kk), a mimo tego oskarżony nie zawahał się kolejny raz naruszyć zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych wykazując się znacznym stopniem demoralizacji. Fakt ustabilizowanego życia oskarżonego, utrzymywanie rodziny, wyrażenie skruchy i inne pozytywne dla oskarżonego aspekty podkreślone w apelacji przez obrońcę zostały już uwzględnione przez Sąd Rejonowy w wymiarze kary, zatem bezzasadne pozostają zarzuty z pkt a i b apelacji;

- Sąd Okręgowy nie podziela także zarzutu z pkt c apelacji, gdyż wymiar orzeczonego środka karnego nie nosi cech rażącej surowości. Trafnie Sąd Rejonowy zauważył, że dotychczasowa karalność oskarżonego (w tym wymierzenie mu dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych) stanowi dostateczną podstawę do wymierzenia mu przedmiotowego środka karnego w wymiarze większym niż minimalny. Uwzględniając fakt, że oskarżonemu można było wymierzyć ten środek karny na okres 15 lat, należy uznać za bezzasadne twierdzenia obrońcy o rażącej surowości tego środka.

wniosek o:

1. zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie I przez wymierzenie C. U., przy zastosowaniu art. 37b kk w zw. z art. 244 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, kary 5 miesięcy pozbawienia wolności oraz kary 1 roku ograniczenia wolności, polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze ustalonym przez Sąd odwoławczy;

2. zmianę rozstrzygnięcia w zakresie orzeczonego środka karnego przez obniżenie okresu zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych do 3 lat, ewentualnie utrzymanie tego rozstrzygnięcia bez zmian przy jednoczesnej zmianie rozstrzygnięcia o karze zasadniczej zgodnie z punktem 1;

3. zwolnienie C. U. od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego

Niezasadny

bezzasadność zarzutów apelacji warunkowała brak podstaw do uwzględnienia wniosków apelacji

Okoliczności podlegające uwzględnieniu z urzędu

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

10. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

Przedmiot utrzymania w mocy

rozstrzygnięcie o karze i środkach karnych

bezzasadność apelacji i brak okoliczności uwzględnianych z urzędu w postępowaniu odwoławczym, skutkującymi zmianą lub uchyleniem wyroku

Przedmiot i zakres zmiany

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Konieczność umorzenia postępowania

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

--------------------

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

11. Koszty Procesu

Punkt II wyroku

- apelacja obrońcy okazała się w całości bezzasadna, zatem zgodnie z art. 636 § 1 kpk oskarżony w całości ponosi koszty sądowe za postępowanie odwoławcze,

- zasądzono na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonego wydatki postępowania odwoławczego (20 zł) oraz opłatę (art. 8 ustawy o opłatach w sprawach karnych: 300zł), gdyż wobec oskarżonego nie zachodzą podstawy do zwolnienia go od zapłaty kosztów sądowych w całości

12. PODPIS

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

obrońca

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

rozstrzygnięcie o karze i środkach karnych

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W części

Co do kary

Co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

Art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

Zmiana