Sąd oddalił żądanie byłego górnika o wyższą rentę uzupełniającą po wypadku w kopalni

Powód M. K. wniósł o zasądzenie od strony pozwanej Spółki (...) S.A. w B. renty uzupełniającej po 100 zł z wyrównaniem od dnia 1 marca 2021 roku. W uzasadnieniu powód podniósł, że nigdzie nie pracuje, renta jest jedynym źródłem dochodu, nie otrzymał żadnej podwyżki, która by częściowo zbliżyła się do zarobku górników.

W odpowiedzi na pozew strona pozwana Spółka (...) S.A. w B. wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz strony pozwanej kosztów procesu. Strona pozwana wskazała, że powód pracując u strony pozwanej uległ wypadkowi przy pracy – zatrucie metanem; przyznała, ze odpowiedzialność strony pozwanej za skutki wypadku została ustalona w poprzednich procesach sądowych, jednak zdaniem strony pozwanej powód nie ponosi szkody uzasadniającej dalsze podwyższenie na jego rzecz renty uzupełniającej płaconej dotychczas przez pozwaną w kwocie 1.247,00 zł miesięcznie netto albowiem jego ewentualna renta uzupełniająca poczynając od 1 marca 2021 r. powinna stanowić różnicę pomiędzy wysokością hipotetycznej emerytury a pobieraną rentą wypadkową z ZUS.

W toku postępowania Sąd ustalił

następujący stan faktyczny:

Powód M. K. był zatrudniony u strony pozwanej od 19 września 1977 r. do 7 lutego 1980 r. ostatnio jako mł. Górnik pod ziemią. W dniu (...) powód uległ wypadkowy przy pracy – zatrucie metanem.

Bezsporne oraz wynikające z akt ZUS

Obecnie powód otrzymuje (...) netto renty (na podstawie decyzji ZUS z 3 marca 2021 roku) i (...)renty uzupełniającej (zasądzonej wyrokiem Sądu Rejonowego (...) z 5 maja 2020 roku).

Dowód: wyrok Sądu Rejonowego (...)z 5 maja 2020 r. k. 11

decyzja ZUS k. 24

Hipotetyczna emerytura powoda w dniu 1 marca 2021 roku, przy przyjęciu, że powód przeszedł na emeryturę górniczą z dniem 1 października 2002 roku mając przepracowane pod ziemią 20 lat oraz 5 lat urlopu górniczego liczonego do wysokości emerytury wskaźnikiem 1,3, wynosiłaby (...)

Dowód: opinia biegłego z zakresu księgowości k.52-54

W tak ustalonym Stanie faktycznym

Sąd zważył:

Powództwo było bezzasadne.

Powód wniósł o zasądzenie na jego rzecz uzupełniającej renty w kwocie po 100 zł miesięcznie za okres od dnia 1 marca 2021 r.

Zgodnie z treścią art. 415 kc kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia, naprawienie szkody obejmuje zaś straty, które poszkodowany poniósł oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono (art. 361§2 kc). Niewątpliwie jedną ze strat o której mowa w powołanym przepisie jest utrata możliwości zarobkowania, jak wynika z art. 444§ 2 k.c. jeżeli poszkodowany utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej albo jeżeli zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki powodzenia na przyszłość, może on żądać od zobowiązanego do naprawienia szkody odpowiedniej renty. Powyższe przepisy znajdują zastosowanie w niniejszej sprawie na podstawie art. 300 kp, zgodnie z którym w sprawach nieunormowanych przepisami prawa pracy do stosunku pracy stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, jeżeli nie są one sprzeczne z zasadami prawa pracy.

Strona pozwana nie kwestionowała faktu, iż powód uległ wypadkowi przy pracy, tym samym, fakt zaistnienia wypadku przy pracy i legitymacja bierna strony pozwanej były pomiędzy stronami bezsporne. Strona pozwana podniosła natomiast, że powód od 1 marca 2021 roku otrzymuje rentę uzupełniającą w kwocie po 1247 zł miesięcznie netto i od 1 marca 2021 roku rentę wypadkową z ZUS w kwocie 2.415,07 zł miesięcznie netto; łączny dochód powoda to 3.662,07 zł netto miesięcznie; powód gdyby nie skutki wypadku przebywałby obecnie na emeryturze górniczej i zdaniem strony pozwanej powód nie ponosi szkody uzasadniającej dalsze podwyższanie renty uzupełniającej.

Wysokość renty uzupełniającej (szkody powoda) należało ustalić w oparciu o hipotetyczną wysokość emerytury górniczej, jaką powód otrzymywałby obecnie, gdyby doznany w trakcie wypadku przy pracy uraz nie uniemożliwiłby mu dalszego wykonywania pracy u strony pozwanej na stanowisku górnika. Okoliczność ta wymagała wiadomości specjalnych i w związku z tym dopuszczono dowód z opinii biegłej sądowej z zakresu ubezpieczeń społecznych i rachunkowości. Z opinii tej wynika, że powód gdyby przeszedł na emeryturę górniczą z dniem 1 października 2002 roku mając przepracowane pod ziemią 20 lat oraz 5 lat urlopu górniczego liczonego do wysokości emerytury wskaźnikiem 1,3 to w dniu 1 marca 2021 roku otrzymywałby emeryturę w wysokości 3.139,34 zł brutto (2.609,80 zł netto). Skoro obecnie powód otrzymuje 2.415,07 zł netto renty (wynika to z decyzji ZUS z 3 marca 2021r) i 1.247 zł renty uzupełniającej zasądzonej wyrokiem Sądu Rejonowego (...) to obecnie powód łącznie otrzymuje kwotę 3.662,07 zł netto, zaś z opinii biegłej wynika, że hipotetyczne emerytura powoda wynosiłaby 2.609,80 zł netto to po stronie powoda nie występuje szkoda, która uzasadniałby podwyższenie renty uzupełniającej – skoro powód, gdyby nie wypadek przy pracy otrzymywałby obecnie emeryturę w kwocie 2.609,80 zł.

Mając powyższe na uwadze na podstawie powołanych przepisów powództwo oddalono jako bezzasadne.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 102 kpc zgodnie z którym Sąd ma możliwość obciążenia strony przegrywającej jedynie częścią kosztów albo nie obciążać jej w ogóle tymi kosztami kierując się zasadami słuszności. Zasady słuszności w rozumieniu art. 102 kpc obejmują wystąpienie w sprawie przypadków szczególnie uzasadnionych powodujących odczucie, że zasądzenie na rzecz wygrywającego kosztów w całości byłoby sprzeczne z obiektywnym poczuciem sprawiedliwości oraz zasadami współżycia społecznego. Jak słusznie zwrócił uwagę Sąd Apelacyjny w Warszawie w postanowieniu z 8 lipca 2016 roku w sprawie I ACa 1380/15 (cyt. za LEX nr 2090436), do tych wypadków należy zaliczyć okoliczności „związane z przebiegiem postępowania, jak charakter dochodzonego roszczenia, jego znaczenie dla strony, przedawnienie roszczenia, subiektywne przekonanie o zasadności roszczenia wsparte na obiektywnych podstawach”. Mając na względzie fakt, że w niniejszym postępowaniu powód nie jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, tym samym mógł posiadać subiektywne przekonanie zasadności swoich żądań.